نقدی بر مطلب «دروغ های سیزده» سایت «خلیج فارس»
چند روز پیش و در آستانه سیزدهمین روز نوروز، چند خبر جالب روی خروجی یک سایت خبری محلی استان قرار گرفت. دیدار رئیس جمهور با مردم عسلویه، عذرخواهی وزیر نفت از بوشهری ها، موافقت هیأت دولت با ارتقای عسلویه از بخش به شهرستان، تکمیل بیمارستان جدید بوشهر با کمک نیروگاه اتمی و چندین خبر ریز و درشت دیگر.
با خواندن این خبرها، مانند هر بوشهری دیگری شاد می شدم اما آخرین جمله هر کدام از خبرهای یاد شده نوشته بود خبرهای بالا دروغ های سیزده یکی از خبرنگارنماهای بوشهری بود! همان جا لذت خواندن این خبر در کام خواننده اش چون زهر می شد. براستی چرا سطح خواسته و نیازهای بوشهر و بوشهری این اندازه پائین است؟ چرا باید مهم ترین خواسته بوشهری ها دیدار با رئیس جمهور و یا تکمیل بیمارستان باشد؟ نویسنده خبر به نکته مهمی اشاره کرده است. آن نیز تعیین سطح واقعی خواسته های بوشهری هاست. چرا با خواندن خبر دیدار رئیس جمهور با مردم یک منطقه و یا عذرخواهی یک وزیر چنین دلشاد می شویم؟
آیا عذرخواهی وزیر نفت به دلیل عدم اجرای مصوبه بکارگیری 50 درصد نیروی بومی در صنابع نفتی کافی است؟ اگر در استان های دیگر چنین اتفاقی رخ می داد، مردم از وزیر چه می خواستند؟ خواسته ای جز استعفا؟ نمایندگان آن استان با وزیر چه می کردند؟ کاری جز استیضاح؟ اما ما بوشهری ها نه خواستار استعفای وزیر نفت بابت اهمال کاری و سستی اش در اجرای مصوبه دولت شدیم و نه نمایندگان ما برای استیضاح وزیر گامی برداشتند.
خواسته امروز مردم بوشهر نه باید دیدار با رئیس جمهور و یا عذرخواهی وزیر نفت و یا تکمیل یک بیمارستان و یا دانشگاه باشد. خواسته بوشهر و بوشهری، باید تغییر نگاه بسته دولتمردان به مناطق کمتر برخوردار و جذب سرمایه گذاری داخلی و خارجی باشد. عدالت و توسعه پایدار جز با سرمایه گذاری و کارآفرینی محقق نخواهد شد. توسعه بوشهر جز با تغییر نگاه مردم و مسئولینش امکان پذیر نیست. بیائید باور کنیم هر چه خواسته های ملتی بزرگ تر باشد، اراده محکم تری نیز برای تحقق آن معطوف خواهند داشت.
نسخه چاپي 
ارسال به دوستان 