بلایی که کتف مهدی طارمی سر المپیاکوس آورد!

المپیاکوس روی توپ ارسالی مدافع راست خود از سمت چپ زمین و ضربه سر ایوب الکعبی دروازه بایر لورکوزن را باز کرد، اما پس از بازبینی ویدئویی، آفساید طارمی که روی توپ تاثیرگذاری جزئی داشت، گرفته شد تا دو تیم بدون گل زده به رختکن بروند و منتظر نیمه دوم باشند.

با این حال، آنچه بیشترین توجه را به خود جلب کرده، حواشی پس از بازی است. پانایوتیس رتسوس که پیش از این هم نزد هواداران المپیاکوس محبوب بود، حالا جایگاه بسیار رفیع‌تری پیدا کرده است!

موضوع فقط پیراهن خونین یا چانه آسیب‌دیده‌اش که نیاز به ۷-۸ بخیه داشت نیست؛ بلکه هاله و انرژی بازیکنی است که از باختن، تعویض شدن و تسلیم شدن امتناع می‌کند.

پس از بازی، جمعیت زیادی در پارکینگ ورزشگاه او را مورد تشویق قرار دادند. کاپیتان المپیاکوس که نامش با شعار «رتسوس، با تعصب، المپیاکوسِ بزرگ» در ورزشگاه طنین‌انداز شده بود، مقابل لورکوزن ثابت کرد چرا بازوبند را بر بازو می‌بندد و چرا یکی از ستون‌های خلل‌ناپذیر تیم خوزه لوئیس مندیلیبار است.

سوی دیگر سکه: شب دشوار مهدی طارمی

اما این شب برای همه به یک شکل سپری نشد. در سطح فردی، وضعیت مهدی طارمی دقیقاً در نقطه مقابل رتسوس قرار داشت. اگرچه جولیان بیانکون به دلیل عملکرد ضعیف‌تر از حد انتظار در چنین بازی بزرگی مورد انتقاد قرار گرفته، اما اگر بخواهیم بدشانس‌ترین یا «مؤثرترین بازیکن در نتیجه منفی» را پیدا کنیم، کفه ترازو به سمت مهاجم ایرانی سنگینی می‌کند.

او هم در صحنه گل مردود الکعبی حضور داشت و هم شروع‌کننده جریان گل اول لورکوزن بود؛ جایی که یک تصمیم اشتباه و لو دادن توپ توسط او، ضدحمله آلمانی‌ها را کلید زد که در نهایت به گل منجر شد.

طارمی هنگام خروج از ورزشگاه با کسی صحبت نمی‌کرد. کاملاً مشخص بود که او از درون ریخته و از خودش ناراضی است. به طور کلی، او بازیکنی است که احساساتش را (چه در شب‌های خوب و چه در شب‌های بد) بروز نمی‌دهد، اما چهره او پس از بازی به وضوح نشان می‌داد که خودش را مسئول این شکست می‌داند.

با این حال، در داخل رختکن هیچ‌کس دیگری را مقصر ندانست. آن‌ها معتقدند همه با هم پیروز می‌شوند و همه با هم شکست می‌خورند. در واقع، حرکت تیمی بازیکنان که بلافاصله پس از گل اول حریف، بیانکون را در آغوش گرفتند، گواهی بر این اتحاد در رختکن المپیاکوس است.