310548
با آگاهی از اهمیت، شکوه و قدر کتاب و کتاب خوانی در ادوار تاریخ جوامع بشری، شما را در ادامه این نوشتار با نکاتی چند به خوانش کتاب «الفبای مهر» دعوت می کنم. کتابی که به تازگی توسط نشر بامدادنو منتشر و در مدتی اندک به چاپ دوم رسیده و با ویژگی های جذاب ما را به خوانشی بی واسطه از روزگار رفته بر مدرسه ی ترغیب می کند که روایت های ۷۷ ساله در دل خود، را پیش روی ما گذاشته است.
کتاب با عنوانی ترکیبی و گیرا از ابتدا تکلیف خود را با مخاطب مشخص کرده که کتاب حاوی چه موضوع و مطالبی برای خواننده خواهد بود. این در حالی است که بی تردید گزینه های انتخابی بسیاری در اندیشه پدیدآورندگان بوده است؛ اینکه نام گویشی روستا (فِکسنو) را برای عنوان کتاب انتخاب کنند یا آنکه بطور نمادین نام اولین معلم مدرسه را به روی کتاب بگذارند و یا…اما به اندیشه نگارنده نام مفهومی فعلی به واسطه ارتباط مستقیم با فرم و محتوا کتاب و فراگیر و شناسا بودن آن، بهترین انتخاب ممکن بوده است.
طراحی جلد کتاب «الفبای مهر» یکی از نقاط قوت و برجسته کتاب است. آنجاکه فاطمه جاویدان (هنرمند تحصیل کرده دشتیاتی) با اثری معناگرا در ارتباط گیری و دادن سرنخ به خواننده کمک شایانی کرده است.
اگرچه کتاب «الفبای مهر» یک مدرسه در روستایی را زیر ذره بین قرار داده و در نتیجه حوزه نظام آموزش و پرورش آنرا کاووش کرده اما با در نظرداشت قدمت مدرسه احمدی، در واقع کتابی تاریخی نیز به شمار می رود. این ردپای تاریخی را در جای جای کتاب از ترسیم واژه ها در قاب خاطرات معلمان و زندگی نامه هایشان تا اسناد ناب و عکس های نوستالژیک ارائه شده شاهدیم.
با خوانش کتاب «الفبای مهر» بی درنگ شما با اثری پژوهشگرانه روبرو می شوید. از این رو که نویسندگان کتاب با نگاهی محققانه و جستجوگرانه، کنتراستی وسیع و سرشار از عمق و غنا از این مدرسه کهن به خواننده می دهندش. به همین دلیل است که خواننده نه تنها با سهل نگری و اندیشی در این اثر برخورد نمی کند که به عکس پیداست محققان با حساسیت و ژرف کاوی، ساختارهای روایی، اطلاعاتی و آماری مستندی را در این کتاب عرضه کرده اند.
پژوهشگران این اثر خواندنی علیرغم اینکه اهل روستای “فقیه حسنان” هستند و کتاب را برای پاسداشت نظام دانش و تعلیمی دیار خود به نگارش درآورده اند. اما هرگز در شرح بن مایه های آن به نبردهای بی حاصل تعصب ورود نکرده اند و در ورطه ی جانبداری یا ارزش گذاری در مورد دیارشان نیفتاده اند. آنان به عنوان ناظران بیرونی، بی قضاوت بازتاب دهنده سنگینی زندگی زمانه، روشنی های خاموش و تصویر اجتماعی و واقع گرا از دیارشان شده اند.
بی شک کتاب «الفبای مهر» در ماموریت نانوشته خود موفق عمل کرده است. این اثر با ارتقا استاندارد روایت گری در عرصه فعالیت آموزشی الگویی مانا را در معرض پژوهشگران، صاحبان قلم و علاقمندان این حوزه قرار داده است. باشد که شاهد آثار بیشتر و کیفی در ستایش نظام آموزشی استان و کشور باشیم.
نگارنده باور دارد تلاشگران و پیام آوران بی ادعای آموزش و دانش برای ماندگار بودن به تحسین ما نیاز ندارند، ما برای ماندگاری به کشف و ترویج رازهای عشق و ایمان آنان محتاجیم، باور نمی کنید؟
در این زمینه
https://www.pgnews.ir/?p=310548
9 نظر
درود بر اقای شاکری عزیز و خدا قوت به نویسندگان این کتاب
مطلب خوبی نگاشته شده و برای خواندن کتاب مجابم کرد. در کدام کتابفروشی های شهر بوشهر موجود است؟
بند پایانی را بسیار پسندیدم پایان بندی خوبی بود👌🏼
دکتر شاکری، ایضا دکتر قربانی، هکذا دکتر اسماعیل پور که برند اصحاب قلم، رسانه و فرهیختگی دشتی هستند؛ همیشه تمنیات متعالی و البته متفاوت از عموم جامعه دارند. در روزگاری که مطالعه و ارتقای سطح دانش عمومی به محاق رفته است و متاسفانه دغدغه رفع حداقل های زندگی با درآمدهای ریالی و هزینه های دلاری، اولویت احاد جامعه می باشد. اینکه جنابان قربانی و اسماعیل پور، وقت ارزشمندشان را جهت نگاشتن این اثر مانا صرف نموده اند و دکتر شاکری همچون همیشه، متواضعانه و بدون چشم داشت، در یادداشتی تحلیلی در یک رسانه فراگیر استانی، اقدام به معرفی آن کرده اند؛ مستوجب تشکر و امتنان وافر است و تلاش ایشان در تروج دانایی، قدر می دانیم.
باید نشر این کتاب ها را ترویج داد و از این نویسندگان و پژوهشگران ارزنده که با هزینه شخصی و رایزنی های فردی و نه اتکا به نهادی رسمی چنین آثاری منتشر می کنند را باید مورد تقدیر قرار داد بویژه از سوی آموزش و پرورش این وظیفه بیش از همه نهاد هاست.
واقعا از زحمات زیاد علی اقا اسماعیل پور و دکتر قربانی سپاسگزاریم. کتاب بی نظیری است.
درود بر قلم و اندیشه آقای شاکری
با درود.
قسم به قلم.
آقای محمد شاکری از خانواده ای با هوش و درایت هستند.مایه افتخارند.
مرحبا به أستاد قربانی مقدم ، این پژوهشگر و نویسنده زبردست که همه ما به ایشان افتخار می کنیم و اقتدا…
حق أستادی بر گردن فرزندانم ، پیمان و سحر و محمد امین هم دارند.و همه کسانی که به نوعی شاگرد ایشان بوده اند.
و اما نویسنده توانا جناب اسماعیل پور که قلم رسایی در تبیین و شناسایی منطقه دارند.
چه خوب است که از جای جای منطقه دشتی که کهن دیار آموزش و تعلیم بوده است ، معرفی صورت گیرد،
درود می فرستم به تمام افرادی که کوشش می کنند تا نقش شهرستان دشتی در حوزه فرهنگ و دانش ، شناسایی شود.
احسنت بر قلم استاد محمد شاکری مطلق بسیار پربار بود