مصرف این قهوه برای سلامت مغز مفید است

خلیج فارس:قهوه کافئین‌دار به تنهایی با کاهش اضطراب و بهبود هوشیاری، توجه و فشار خون مرتبط و در مقابل، قهوه بدون کافئین با بهبود یادگیری، حافظه، فعالیت بدنی و خواب همراه بود.

به گزارش«خلیج فارس» به نقل از دنیای اقتصاد؛ پژوهشگران دریافتند، تغییرات در خلق‌وخوی و استرس با تغییرات در باکتری‌های روده و سطح برخی متابولیت‌ها (مواد حاصل از سوخت‌وساز بدن) مرتبط است. نتایج نشان داد، بیشتر تغییرات خلقی و روده‌ای افراد همزمان با نوشیدن  قهوه کافئین‌دار و  قهوه بدون کافئین رخ می‌دهد.

قهوه فقط بر سطح انرژی ابتدای صبح افراد تاثیر نمی‌گذارد بلکه بر ترکیب میکروبیوتای روده نیز موثر است و می‌تواند بر خلق‌وخوی و سطح استرس اثر بگذارد.

جان کرین، پژوهشگر اصلی این پژوهش از مرکز تحقیقاتی «ای‌پی‌سی میکروبیوم» ایرلند گفت: قهوه چیزی فراتر از کافئین و عامل پیچیده غذایی محسوب می‌شود که با میکروب‌های روده، سوخت‌وساز و حتی سلامت عاطفی ما در تعامل است.

اصطلاح «میکروبیوتای روده» به همه میکروارگانیسم‌های مختلف (مانند باکتری‌ها) اشاره دارد که در درون دستگاه گوارش زندگی می‌کنند. آن‌ها بخش حیاتی از میکروبیوم روده هستند که نه فقط میکروب‌ها، بلکه محیط زندگی آن‌ها را نیز شامل می‌شود.

نتایج پژوهش‌های پیشین نشان دادند که یک رابطه دوطرفه بین روده و مغز وجود دارد که به محور روده-مغز معروف است بنابراین تغییرات در مغز می‌تواند به تغییرات در روده و بالعکس منجر شود.

نقش کلیدی میکروبیوتای روده 

پژوهشگر این پژوهش گفت: علاقه عمومی به سلامت روده بسیار افزایش یافته است. رابطه بین سلامت گوارش و سلامت روان نیز روزبه‌روز بهتر درک می‌شود، اما مکانیسم‌های تاثیر قهوه بر این محور روده-مغز همچنان ناشناخته بوده است.

نتایج پژوهش‌های دیگر نشان داده‌اند که میکروب‌های روده به قهوه واکنش نشان می‌دهند، همچنین سطوح مختلف مصرف قهوه با پیامدهای سلامت خاصی ازجمله کاهش خطر برخی بیماری‌های مزمن، کاهش میزان مرگ‌ومیر به هر علت و کاهش خطر افسردگی مرتبط است.

با این حال، تاکنون پژوهشگران تاثیر نوشیدن قهوه و سپس قطع آن را در طول زمان، هم بر مصرف‌کنندگان و هم بر میکروبیوتای روده آنان، به طور عمیق بررسی نکرده بودند.

ارزیابی تاثیر مصرف قهوه 

این پژوهش با مقایسه ۶۲ نفر در دو گروه برابر از افرادی که قهوه نمی‌نوشیدند با گروهی که قهوه می‌نوشیدند، آغاز شد. افرادی که قهوه می‌نوشیدند، کسانی بودند که به‌طور منظم روزانه بین سه تا پنج فنجان قهوه می‌نوشیدند.

پژوهشگران با استفاده از آزمون‌های گوناگون، پرسشنامه‌ها، گزارش‌های شخصی و نمونه‌های مدفوع و ادرار، چندین پارامتر را در هر شرکت‌کننده ارزیابی کردند که شامل عملکرد شناختی، سطح استرس، سلامت جسمی، خلق‌وخوی، عملکرد ایمنی، رژیم غذایی و ترکیب میکروبیوم روده بود.

پس از ارزیابی‌های اولیه، گروهی که قهوه می‌نوشیدند به مدت ۱۴ روز نوشیدن قهوه را متوقف کردند و همچنین از سایر منابع کافئین مانند نوشابه‌ها و شکلات تلخ پرهیز نمودند. پس از این دوره، قهوه را دوباره به رژیم غذایی خود اضافه کردند. با این تفاوت که نیمی از آنان (۱۵ نفر) قهوه بدون کافئین و نیمی دیگر (۱۶ نفر) قهوه کافئین‌دار مصرف کردند.

سپس شرکت‌کنندگان به مدت ۲۱ روز، هر نوع قهوه‌ای را که پژوهشگران به‌طور تصادفی به آنان اختصاص داده بودند، نوشیدند. دستورالعمل این بود که روزانه چهار ساشه قهوه فوری مصرف کنند.

پژوهشگران ارزیابی‌های بیشتری روی این گروه از شرکت‌کنندگان، هم در طول دوره پرهیز از قهوه و هم در مرحله مداخله، انجام دادند.

چگونه قهوه ترکیب روده را دگرگون می‌کند؟

پژوهشگران دریافتند، هنگامی که شرکت‌کنندگان پس از ۱۴ روز پرهیز، دوباره به نوشیدن قهوه بازگشتند، مصرف قهوه کافئین‌دار و هم بدون کافئین با بهبود خلق‌وخو مرتبط بود و پرسشنامه‌های شرکت‌کنندگان سطوح پایین‌تری از استرس، افسردگی و تکانشگری را پس از بازگشت به هر دو نوع قهوه نشان داد.

قهوه کافئین‌دار به تنهایی با کاهش اضطراب و بهبود هوشیاری، توجه و فشار خون مرتبط  و در مقابل، قهوه بدون کافئین با بهبود یادگیری، حافظه، فعالیت بدنی و خواب همراه بود.

جالب اینجاست که پژوهشگران در ابتدای پژوهش و پس از دوره پرهیز، تفاوتی از نظر بسیاری از این عوامل بین گروهی که قهوه می‌نوشیدند و گروه دیگر مشاهده نکردند. این موارد شامل فشار خون، استرس، اضطراب، افسردگی، کیفیت خواب و فعالیت بدنی بود.

پژوهشگران در کنار تغییرات در خلق‌وخوی و شناخت، تغییرات متعددی را در روده شرکت‌کنندگان نیز مشاهده کردند. در طول دوره دو هفته‌ای پرهیز از قهوه، تغییراتی در سطح متابولیت‌ها (مولکول‌های کوچکی که در فرآیند سوخت‌وساز تولید می‌شوند) مشاهده شد.

این سطح‌ها پس از شروع مجدد نوشیدن قهوه تا حد زیادی به حالت اول بازگشت، هرچند سطح متابولیت‌هایی که ارتباط نزدیکی با کافئین داشتند، در افرادی که قهوه بدون کافئین می‌نوشیدند افزایش نیافت.

به‌طور کلی، پژوهشگران ۹ متابولیت کلیدی ازجمله تئوفیلین، کافئین و برخی اسیدهای فنولیک را شناسایی کردند که ارتباط نزدیکی با مصرف قهوه داشتند. این متابولیت‌ها به شدت با گونه‌های میکروبی و معیارهای شناختی مرتبط بودند.

همچنین تفاوت‌های آشکاری بین میکروبیوم روده گروهی که قهوه می‌نوشیدند در مقایسه با کسانی که قهوه نمی‌نوشیدند، وجود داشت. در روده افرادی که قهوه می‌نوشیدند، سطح بالاتری از گونه‌های خاص باکتری مرتبط با تاثیرات مثبت سلامت یافت شد.

کرین گفت: یافته‌های ما نشان می‌دهد که قهوه، چه کافئین‌دار و چه بدون کافئین، می‌تواند سلامت را به روش‌های متمایز اما مکمل تحت تاثیر قرار دهد.

فقط قهوه کافئین‌دار با کاهش اضطراب مرتبط بود

وی در ادامه افزود: یافته‌های ما پاسخ میکروبیوم و سیستم عصبی به قهوه و همچنین مزیت‌های بلندمدت بالقوه آن را برای داشتن میکروبیومی سالم‌تر آشکار می‌کند. قهوه ممکن است آنچه میکروب‌ها به‌طور جمعی انجام می‌دهند و متابولیت‌هایی را که استفاده می‌کنند، تغییر دهد.

پژوهشگران تاکید کردند که بازگشت به رفتار عادتی به خودی خود می‌تواند مزایای روانی (ازجمله کاهش استرس و بهبود خلق‌وخوی) داشته باشد، اما آنان این پژوهش را به گونه‌ای طراحی کردند که این موضوع بررسی شود. با این حال، فقط قهوه کافئین‌دار اضطراب را کاهش داد که نشان می‌دهد، تاثیرات زیستی خاص کافئین نیز در این میان نقش دارند.

به گزارش سایت مدیکال، هرچند این یافته‌های اولیه جالب توجه هستند، باید توجه داشت که این پژوهش نسبتا کوچک بود و همچنین پژوهشگران تفاوت‌های قومیتی را تحلیل نکردند، زیرا اکثر شرکت‌کنندگان سفیدپوست بودند.

علاوه بر این، مطالعه فقط تاثیر قهوه فوری را بررسی کرده است. انواع مختلف قهوه یا روش‌های آماده‌سازی متفاوت ممکن است نتایج گوناگونی به همراه داشته باشند. با این حال، پژوهشگران انتظار دارند تاثیرات کلی مشابهی در انواع قهوه مشاهده شود، هرچند شدت و پاسخ‌های میکروبی خاص ممکن است متفاوت باشد.

در حال حاضر، نتایج این پژوهش بینش بیشتری در مورد اسرار میکروبیوم روده و نقشی که یکی از محبوب‌ترین نوشیدنی‌های جهان ممکن است در سلامت ایفا کند، ارائه می‌دهد.