متلک سنگین ستاره والیبال به قلعه‌نویی و بیرانوند

تیم ملی والیبال نشسته ایران را می‌توان نمونه بارز یک تیم موفق در ورزش ایران دانست. تیمی که ۱۲ سال از آخرین باختش می‌گذرد و در سه دوره اخیر پارالمپیک و سه دوره اخیر مسابقات قهرمانی جهان به مدال طلا رسیده است. لقب پرافتخارترین تیم ورزش ایران مدت‌هاست در کنار نام والیبال نشسته دیده می‌شود، اما این القاب باعث نشده تا این تیم و ستاره‌هایش بیش از پیش دیده شوند یا مورد توجه قرار بگیرند.

اندکی پس از نهمین قهرمانی این تیم در جهان، مرتضی مهرزاد، مرد ۲۴۳ سانتی‌متری تیم ملی والیبال نشسته سخنان غم‌انگیز در مورد بی‌مهری علیه همبازیانش به زبان آورده. مهرزاد به سایت ورزش‌سه می‌گوید: «ما سال قبل تا دی و بهمن اردو داشتیم، اما وقتی جنگ شد، مدتی تعطیل بودیم. دوباره از اردیبهشت‌ماه استارت زدیم و تمرینات را آغاز کردیم. واقعا در شرایط جنگی کار سخت بود و شاید در مجموع ۶، ۷ اردو برای مسابقات جهانی داشتیم. واقعا به شما اینطور بگویم که از پارالمپیک پاریس تا مسابقات جهانی امسال ما هیچ تورنمنت رسمی یا بازی تدارکاتی نداشتیم!

این دوره از مسابقات هم سخت بود و ما با تلاش فراوان و غیرت بچه‌ها توانستیم قهرمان شویم. مثل همیشه که تیم‌ها جلوی ما ۱۰۰ نه ۲۰۰ خودشان را می‌گذارند، این بار هم همین بود. بالاخره ما سال‌هاست قهرمان جهان و پارالمپیک هستیم و این کار ما را خیلی سخت‌تر هم می‌کند. به هر حال تیم‌های دیگر هر سال می‌روند و می‌آیند تا هر طور شده ما را شکست دهند.»

مهرزاد در ادامه به بحث مقایسه والیبال نشسته با فوتبال می‌رسد: «اصلا دوست ندارم والیبال نشسته را با تیم‌های دیگر مقایسه کنم، اما فرق ما با بقیه رشته‌ها این است که همیشه روی سکو هستیم. از سال ۲۰۱۴ تا به حال حتی یک باخت هم نداشتیم و در تمام دوره‌های پارالمپیک و مسابقات جهانی روی سکوی قهرمانی بوده‌ایم. واقعا فکر می‌کنم در حق بچه‌های این تیم کم‌لطفی می‌شود. دیدید که در جام‌جهانی تیم ملی فوتبال سه مساوی گرفت و چه تجلیلی از آنها شد؟ اما ما قهرمان شدیم، آیا خبری از تجلیل از تیم ملی والیبال نشسته جایی دیدید؟»

این ستاره بلند قامت به داستان بعضی درخواست‌ها برای ساختن مجسمه قلعه‌نویی هم طعنه می‌زند: «ما نمی‌خواهیم کسی مجسمه‌مان را بسازد. فقط می‌گوییم توجه بیشتری به این تیم کنند که همیشه قهرمان است. هر زمان هم که نزدیک مسابقات می‌شود، همه می‌گویند طلا را برای شما کنار گذاشته‌ایم! مگر طلا همین‌طور راحت به دست می‌آید؟ رشته‌های تیمی دیگر شاید نهایت افتخارشان این باشد که به جام‌جهانی بروند، اما همه از ما فقط طلا می‌خواهند. البته من خودم طرفدار فوتبال هستم و پرسپولیسی هم هستم. فوتبال را دنبال می‌کنم و دوستان فوتبالیست هم دارم.

البته که تا به حال حتی نشده یک فوتبالیست بعد از قهرمانی ما یک پیام تبریک بدهد. حرف من این است یک درصد آن پاداش فوتبالیست‌ها را هم برای والیبال نشسته بگذارید، کافی است. کاش یک بار هم تیم ما در جهانی و پارالمپیک ببازد و مثلا هشتم شود! باید بگویم متاسفانه ما همیشه قهرمان می‌شویم و همه به این عادت کرده‌اند. نیاز به یک تلنگر هست.»
منبع : دنیای اقتصاد