خلیج فارس:آخرین تصاویر منتشرشده از وضعیت تردد هواپیماها در آسمان ایران، نمایی از شرایط فعلی پروازها در کشور را نشان میدهد.
به گزارش«خلیج فارس» به نقل از چند ثانیه؛ بر اساس آخرین تصاویر و اطلاعات منتشرشده، وضعیت تردد و پرواز هواپیماها در آسمان ایران در حال حاضر به شرح تصویر زیر است.
خلیج فارس:پتوهای پلنگی و قدیمی خانهها حالا به پالتو، ژاکت و شلوارهای گرم و متفاوت تبدیل شدهاند؛ لباسهایی که هر طرحشان فقط یک نمونه دارد.
به گزارش«خلیج فارس» به نقل از برترینها؛ تصاویری از یک ایده متفاوت و نوستالژیک در شبکههای اجتماعی منتشر شده؛ لباسهایی که بهجای پارچههای معمولی، از پتوهای قدیمی دوخته شدهاند؛ همان پتوهای طرحدار و معروفی که سالها در خانه مادربزرگها و پدربزرگها دیده میشدند.
در توضیحات این مجموعه آمده که پتوهای قدیمی از خانهها جمعآوری میشوند و بعد با استفاده از آنها ژاکت، پالتو، شلوار و دیگر لباسهای گرم دوخته میشود. نکته جالب اینجاست که از هر رنگ و طرح، تنها یک لباس تولید میشود و هر تکه، کاملاً منحصربهفرد است.
حتی پتوهای قدیمی با طرحهای پلنگی و نقشهای کلاسیک هم حالا به پالتو و شلوارهای زمستانی تبدیل شدهاند؛ ترکیبی عجیب از نوستالژی، مد و استفاده دوباره از وسایل قدیمی.
خلیج فارس:گزارشهای رسیده حاکی است که کره جنوبی تحتِ فشارِ بیسابقهی ترامپ، در حالِ تدارک برای اعزامِ نیرو به منطقهای است که حتی ارتشِ آمریکا نیز در آن طعمِ تحقیر را چشیده است.
به گزارش«خلیج فارس» به نقل از همشهری؛ رسانههای کره جنوبی به نقل از منابع دولتی و نظامی گزارش دادند که سئول در حال آمادهسازی برای اعزام تجهیزات و نیروهای نظامی به تنگه هرمز است.
به نوشته رویترز، دولت کره جنوبی قصد دارد تجهیزات نظامی مورد نظر را پیش از پایان سال میلادی به منطقه اعزام کند و در همین راستا، روندهای لازم برای دریافت موافقت پارلمان را در دستور کار قرار داده است.
رسانههای کره جنوبی اعلام کردند که گزینههای مورد بررسی سئول شامل اعزام یک فروند هواپیمای گشت دریایی، یک کشتی پشتیبانی لجستیکی یا یک یگان شناسایی و پاکسازی مینهای دریایی است. دولت این کشور همچنین درباره حجم و ماهیت مشارکت احتمالی خود با آمریکا، انگلیس و فرانسه در حال رایزنی است.
کاخ ریاستجمهوری کره جنوبی تأکید کرده است که هنوز اعزام نیرو به تنگه هرمز قطعیت ندارد.
این تصمیم کره جنوبی در شرایطی است که دونالد ترامپ این کشور را به شدت برای همراهی با ارتش آمریکا در خلیج فارس تحت فشار قرار داده و پیش از این دستور توقف رزمایشهای نظامی مشترک با کره جنوبی را صادر کرده بود. او همچنین از دستیارانش خواسته است که تا پاییز امسال دیداری میان وی و کیم جونگ اون رهبر کره شمالی برگزار کنند.
سئول از ترس ترامپ به فکر حضور در تنگه هرمز افتاد!
کرهجنوبی که تاکنون در برابر درخواست دونالد ترامپ برای مشارکت در اقدامات نظامی علیه ایران مقاومت کرده بود، در چرخشی معنادار اعلام کرد گزینههایی از جمله اقدام نظامی برای آنچه «آزادی کشتیرانی» در تنگه هرمز خوانده میشود را بررسی میکند.
دفتر ریاستجمهوری کرهجنوبی امروز (جمعه) اعلام کرد که این کشور در حال بررسی گزینههایی، از جمله اقدامات نظامی، برای حمایت از آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز است، اما گزارشهای رسانهای مبنی بر اینکه سئول پیشتر درباره اعزام نیرو یا تجهیزات نظامی تصمیم گرفته است، صحت ندارد.
چند رسانه کرهجنوبی، از جمله شبکههای JTBC و MBC، شامگاه پنجشنبه گزارش داده بودند که سئول در حال آمادهسازی برای اعزام تجهیزات نظامی به منطقه پیش از پایان سال است و ممکن است برای این اقدام در همین ماه از پارلمان مجوز بگیرد.
بر اساس این گزارشها، گزینههای مورد بررسی شامل هواپیمای گشت دریایی، یک شناور پشتیبانی لجستیکی و یک یگان شناسایی و پاکسازی مینهای دریایی است.
این رسانهها همچنین گزارش داده بودند که سئول درباره ابعاد و ماهیت مشارکت احتمالی خود با کشورهایی از جمله آمریکا، انگلیس و فرانسه رایزنی کرده است.
یک مقام دفتر ریاستجمهوری کرهجنوبی به خبرنگاران گفت که سئول درباره راههای عملی برای کمک به تضمین آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز گفتوگو کرده و تأیید کرد که اقدامات نظامی نیز یکی از گزینههای در دست بررسی است.
این مقام گفت: «هیچ تصمیمی گرفته نشده است.»
او افزود که دولت کرهجنوبی در صورت تصمیم به اعزام نیرو یا تجهیزات، باید مراحل قانونی داخلی، آمادگی نظامی در شبهجزیره کره و دریافت مجوز پارلمان را نیز در نظر بگیرد.
این مقام همچنین ادعاها مبنی بر اینکه کرهجنوبی تاکنون هیچ کمکی در ارتباط با تنگه هرمز ارائه نکرده
است را «نادرست» خواند و گفت سئول از مدتها پیش درباره راههای عملی مشارکت خود با جامعه بینالمللی گفتوگو کرده است.
به گفته این مقام، لی جائهمیونگ، رئیسجمهور کرهجنوبی، ممکن است هفته آینده در دیدار با «امانوئل ماکرون»، رئیسجمهور فرانسه، درباره گزینههای مربوط به تنگه هرمز گفتوگو کند.
این تصمیم کره جنوبی پس از آن اتخاذ شده است که اخیراً در ماه آگوست، دونالد ترامپ در پستی در شبکه اجتماعی تروث سوشال گفته بود که بخشی از رزمایشهای مشترک نظامی آمریکا و کرهجنوبی را کاهش داده است؛ یکی از دلایل این تصمیم، به گفته ترامپ، امتناع کرهجنوبی از کمک به آمریکا در جنگ علیه ایران بوده است.
بان کیل-جو، استاد مطالعات امنیت بینالملل در آکادمی ملی دیپلماسی کره، گفت اعزام نیرو یا تجهیزات به منطقه میتواند پیام مهمی برای واشنگتن داشته باشد و نشان دهد که سئول، با وجود تنشهای اخیر بر سر تجارت و مسائل دیگر، همچنان آمادگی دارد مسئولیتهای خود در قبال ائتلاف با آمریکا را بر عهده بگیرد.
او گفت: «اعزام نیرو به کرهجنوبی کمک میکند ریسکهای مربوط به ائتلاف با آمریکا را مدیریت کند و در شرایطی که واشنگتن از متحدانش میخواهد مسئولیت بیشتری بر عهده بگیرند، جایگاه سئول را بهعنوان یک متحد قابل اتکای آمریکا تقویت خواهد کرد.»
بان با اینحال در ادامه مدعی شد که گزینههای مطرحشده در گزارشهای رسانهای نشاندهنده مشارکتی با شدت متوسط است که میتواند حمایت سئول از تلاشهای بینالمللی برای حفظ امنیت و آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز را نشان دهد، بدون آنکه به معنای ورود کرهجنوبی به عملیات رزمی علیه ایران باشد.
بر اساس قوانین کرهجنوبی، هرگونه اعزام نیروهای نظامی این کشور به خارج از مرزها نیازمند تأیید مجلس ملی است.
با این حال، حمایت افکار عمومی از چنین اقدامی ممکن است محدود باشد. نتایج نظرسنجی مؤسسه گالوپ کره در ماه مارس نشان داد که ۵۵ درصد مردم با اعزام ناوهای جنگی کرهجنوبی به تنگه هرمز مخالف بودند، در حالی که ۳۰ درصد از این اقدام حمایت کردند.
طبق گزارش رویترز، در صورت تأیید این مأموریت، این اقدام میتواند نخستین اعزام دریایی کرهجنوبی به خارج از شبهجزیره کره از زمان اعزام یگان چئونگهه برای مقابله با دزدی دریایی به خلیج عدن در مارس ۲۰۰۹ باشد.
این یگان همچنان در آبهای نزدیک سومالی مستقر است و در چارچوب تلاشهای بینالمللی برای تأمین امنیت دریایی و حفاظت از کشتیهای تجاری فعالیت میکند.
کرهجنوبی سال گذشته برای ۶۱ درصد از واردات نفت خام و ۵۴ درصد از واردات نفتی خود به تنگه هرمز وابسته بود.
خلیج فارس: الکامپ قرار است ویترین فناوری ایران باشد؛ جایی که شرکتها باید محصول واقعی خود را نشان دهند، استارتاپها سرمایهگذار پیدا کنند، کسبوکارها مشتری و شریک تجاری پیدا کنند و سیاستگذار تصویری از آینده اقتصاد دیجیتال کشور ارائه دهد. اما اگر قرار باشد از روی قابهای الکامپ ۲۹ درباره وضعیت فناوری ایران قضاوت کنیم، یک سؤال ناخوشایند خیلی زود خودش را نشان میدهد: آیا واقعاً با نمایشگاه فناوری روبهرو هستیم یا با نمایشگاهی که بیشتر از فناوری، درباره فناوری حرف میزند؟
این سؤال از همان افتتاحیه شروع میشود. رویدادی که با شعار «هوش مصنوعی، امنیت دیجیتال و آینده ایران» برگزار میشود، در نخستین مواجهه هنوز گرفتار همان فرم آشنای مراسمهای رسمی است؛ سن کوچک، چیدمان نهچندان متناسب، قابهای تصویری ضعیف و اجرایی که فاصله محسوسی با تصویری دارد که یک نمایشگاه فناوری باید از آینده ارائه کند. مسئله فقط زیباییشناسی نیست؛ مسئله این است که وقتی یک رویداد فناوری حتی در طراحی تجربه ابتدایی مخاطب نمیتواند تفاوت محسوسی با یک مراسم اداری ایجاد کند، چگونه میخواهد درباره تحول دیجیتال حرف بزند؟
این تناقض در خود نمایشگاه هم ادامه پیدا میکند. الکامپ ۲۹ از نظر ابعاد کوچک نیست؛ بیش از ۳۵۰ مشارکتکننده در ۱۴ سالن و فضایی قابل توجه دارد و نشست های فراوانی که هیچ حرف جدیدی ندارند. بنابراین نمیتوان مسئله را به «نمایشگاه ضعیف بود» تقلیل داد. اتفاقاً مسئله مهمتر است: آیا افزایش تعداد غرفهها، نشستها و شعارهای فناورانه الزاماً به معنای افزایش کیفیت فناوری ارائهشده هم هست؟
اما مسئله دقیقاً همینجاست: چند درصد از چیزی که با عنوان هوش مصنوعی عرضه میشود، واقعاً یک محصول یا فناوری متمایز است؟
چتبات شاید دمدستیترین و قابلفهمترین شکل استفاده از مدلهای زبانی باشد، اما تبدیل کردن یک رابط گفتوگویی ساده به «محصول هوش مصنوعی» لزوماً ارزش فناورانه ایجاد نمیکند. اگر یک کسبوکار صرفاً یک مدل زبانی موجود را از طریق API فراخوانی کند، یک رابط فارسی روی آن قرار دهد و همان را به عنوان دستاورد هوش مصنوعی در غرفه نمایش دهد، باید پرسید دقیقاً چه چیزی ساخته شده است؟
این مسئله فقط یک ایراد نظری نیست. بازخوردهای منتشرشده از دوره قبلی الکامپ نشان میداد که برخی فعالان حاضر در نمایشگاه از غرفههایی انتقاد کرده بودند که در حوزه AI عمدتاً از APIهای آماده استفاده میکردند و نوآوری قابلتوجهی ارائه نمیدادند. در همان بازخوردها حتی تأکید شده بود که بخش قابلتوجهی از آنچه به عنوان AI معرفی میشد، تفاوت محسوسی با نمونههای آماده و پروژههای متنباز موجود نداشت.
البته استفاده از API هیچ ایرادی ندارد. بخش بزرگی از اقتصاد جهانی نرمافزار نیز بر استفاده از مدلها، سرویسهای ابری و زیرساختهای دیگر شرکتها ساخته میشود و ارزش واقعی میتواند در لایه کاربرد، داده، طراحی محصول و حل مسئله ایجاد شود. مشکل زمانی آغاز میشود که استفاده از یک فناوری آماده، بدون ارزش افزوده مشخص، با ادبیات سنگین «توسعه هوش مصنوعی» و «محصول بومی AI» عرضه شود و مخاطب نتواند بفهمد دقیقاً چه چیزی در این میان توسعه داده شده است.
یک نمایشگاه حرفهای فناوری باید بتواند میان دموی جذاب و محصول واقعی تفاوت ایجاد کند. نمایش یک چتبات که به چند سؤال پاسخ میدهد، تولید یک تصویر با مدل مولد یا خلاصه کردن یک متن، امروز دیگر بهتنهایی دستاورد بزرگی محسوب نمیشود. چنین دموهایی ممکن است برای معرفی تجربه کاربری جذاب باشند، اما اگر قرار است الکامپ ویترین صنعت فناوری کشور باشد، انتظار طبیعی این است که مخاطب بتواند در کنار این دموها، زیرساخت، مدل، داده، کاربرد صنعتی، مقیاسپذیری، امنیت و مدل کسبوکار محصول را هم ببیند.
به زبان سادهتر، نمایشگاه باید از بازدیدکننده بپرسد «این فناوری چه مسئلهای را حل میکند؟» نه اینکه فقط به او نشان دهد «این فناوری چه کاری میتواند انجام دهد؟» تفاوت این دو سؤال، تفاوت میان یک نمایش تبلیغاتی و یک محصول فناوری است.
اگر یک چتبات قرار است برای بانک استفاده شود، باید بتواند درباره امنیت داده، اتصال به سامانههای داخلی، کنترل دسترسی، ثبت رخدادها و دقت پاسخ توضیح بدهد. اگر قرار است در صنعت استفاده شود، باید معلوم باشد چگونه به دادههای سازمانی متصل میشود، چه خطایی دارد و در چه مقیاسی کار میکند. اگر یک شرکت ادعا میکند مدل زبانی یا سامانه هوش مصنوعی توسعه داده است، پرسش درباره مدل، داده آموزشی، روش ارزیابی و مزیت آن نسبت به مدلهای عمومی دیگر، پرسش اضافهای نیست؛ حداقل استاندارد یک گفتوگوی فنی است.
مشکل بزرگتر زمانی شکل میگیرد که «هوش مصنوعی» از یک فناوری به یک کلمه تزئینی در بازاریابی تبدیل شود. همان اتفاقی که سالها پیش برای واژههایی مانند «دیجیتال»، «هوشمند» و «استارتاپ» افتاد، حالا میتواند برای AI تکرار شود؛ هر محصولی که یک الگوریتم در آن وجود دارد، با برچسب هوش مصنوعی معرفی شود و هر اتوماسیونی نیز به عنوان تحول مبتنی بر AI به فروش برسد.
در چنین شرایطی، خود نمایشگاه باید نقش فیلتر را بازی کند. الکامپ قرار نیست فقط فضای اجارهای در اختیار شرکتها قرار دهد؛ اگر قرار است نماینده صنعت فناوری ایران باشد، باید میان نمایش فناوری واقعی و استفاده تبلیغاتی از واژه فناوری تفاوت ایجاد کند. اعتبار یک نمایشگاه بزرگ فقط با تعداد غرفهها ساخته نمیشود؛ با کیفیت محصولاتی ساخته میشود که مخاطب در آن غرفهها میبیند.
از همین زاویه، غیبت برخی بازیگران بزرگ اقتصاد دیجیتال و شرکتهای خارجی نیز قابل توجه است. گزارشهای منتشرشده درباره الکامپ ۲۹ از نبود شرکتهای خارجی در این دوره و غیبت برخی بازیگران بزرگ داخلی خبر میدهند؛ در حالی که در دورههای گذشته حضور شرکتهای خارجی و اپراتورهای بزرگ، بخشی از وزن نمایشگاه را شکل میداد.
این مسئله صرفاً یک جای خالی در نقشه سالنها نیست. نمایشگاه فناوری زمانی معنا پیدا میکند که رقابت، مقایسه و ارتباط تجاری در آن شکل بگیرد. وقتی شرکت خارجی نباشد، وقتی بخشی از بازیگران بزرگ داخلی حضور نداشته باشند و وقتی شرکتهای کوچکتر زیر فشار هزینههای حضور قرار بگیرند، نمایشگاه بهتدریج از یک بازار رقابتی فناوری به مجموعهای از غرفههای منفرد تبدیل میشود که هرکدام تلاش میکنند توجه بازدیدکننده را برای چند دقیقه به خود جلب کنند.
این مسئله ما را دوباره به همان قاب ابتدایی برمیگرداند. الکامپ فقط نباید درباره فناوری صحبت کند؛ خودش باید یک تجربه فناورانه باشد. بازدیدکننده باید بتواند از لحظه ورود تا پیدا کردن غرفه، انتخاب نشست، برقراری ارتباط تجاری، دریافت اطلاعات محصول و حتی پیگیری ارتباط بعد از نمایشگاه، با یک تجربه دیجیتال، سریع و هوشمند روبهرو شود.
در یک نمایشگاه فناوری، نقشه سالن نباید صرفاً یک بروشور باشد، اطلاعات شرکتها نباید در چند کاتالوگ پراکنده بماند و شبکهسازی نباید به ردوبدل کردن شماره تلفن محدود شود. داده بازدیدکنندگان، تطبیق کسبوکارها، سیستمهای توصیهگر، جستوجوی هوشمند غرفهها و تحلیل رفتار مخاطبان میتواند بخشی از خود محصول نمایشگاه باشد. آن وقت است که شعار «هوش مصنوعی» از روی بنر پایین میآید و وارد تجربه واقعی بازدیدکننده میشود.
البته این نقد نباید تلاش برگزارکنندگان را نادیده بگیرد. برگزاری رویدادی با بیش از ۳۵۰ مشارکتکننده، ۱۴ سالن و نشستهای فران در شرایط دشوار اقتصادی ساده نیست و همین که بخش خصوصی هنوز برای حضور در چنین رویدادی سرمایهگذاری میکند، نشان میدهد صنعت فناوری ایران هنوز میل به بقا و رشد دارد. مسئله این نیست که الکامپ نباید برگزار شود؛ برعکس، الکامپ باید حفظ شود، بزرگتر شود و از نظر استانداردهای بینالمللی جدیتر شود.
اما دقیقاً به همین دلیل باید از آن بیشتر انتظار داشت.
الکامپ نمیتواند از یک طرف با عنوان «هوش مصنوعی، امنیت دیجیتال و آینده ایران» تصویری بلندپروازانه از آینده ارائه کند و از طرف دیگر، بخش قابلتوجهی از تجربه مخاطب را در قالب همان الگوی قدیمی نمایشگاهها و مراسمهای رسمی ارائه دهد. نمیتوان هر چتبات سادهای را به عنوان نشانه پیشرفت هوش مصنوعی معرفی کرد، همانطور که نمیتوان چند پرچم را نشانه بینالمللی بودن دانست یا صرفاً با افزایش تعداد غرفهها، کیفیت یک نمایشگاه فناوری را اثبات کرد.
مسئله الکامپ امروز فقط طراحی یک سن یا کیفیت یک افتتاحیه نیست. مسئله بزرگتر، فاصله میان تصویری است که صنعت فناوری ایران از خودش تبلیغ میکند و چیزی که واقعاً به مخاطب نشان میدهد.
اگر قرار است الکامپ ویترین آینده ایران باشد، این ویترین باید چیزی بیشتر از لوگو، بنر، چتبات و شعار نشان دهد. باید محصول واقعی، فناوری واقعی، مسئله واقعی و راهحل واقعی را روی میز بگذارد.
و شاید تلخترین پرسش همین باشد: اگر قرار است هوش مصنوعی آینده فناوری ایران باشد، چرا در ویترین این آینده هنوز اینقدر «چتبات» میبینیم و اینقدر کم «فناوری»؟
منبع: عصرایران
خلیج فارس: جیدی ونس، معاون رئیسجمهور آمریکا، امروز در نشست خبری کاخ سفید درباره جنگ با ایران و تحولات منطقه مواضع دولت دونالد ترامپ را تشریح کرد و در پاسخ به پرسش خبرنگاران، درباره تنگه هرمز، حملات ایران و گزارشها درباره کشتهشدن غیرنظامیان در یک مراسم عروسی در جنوب ایران توضیح داد.
به گزارش فرارو، ونس درباره گزارش مربوط به حمله به یک مراسم عروسی در منطقه سیریک استان هرمزگان که منجر به کشته شدن چند غیرنظامی و زخمی شدن دهها نفر دیگر شد، گفت دولت آمریکا در حال بررسی این حادثه است. او در عین حال مدعی شد نسبت به روایت منتشرشده از سوی رسانههای دولتی ایران «بسیار بدبین» است و آن را قابل اتکا نمیداند.
معاون ترامپ مدعی شد ارتش آمریکا عمداً غیرنظامیان را هدف قرار نمیدهد و در جریان عملیات نظامی ممکن است «اشتباهاتی» رخ دهد. ارتش آمریکا در چنین مواردی آنها را بررسی میکند تا از تکرارشان جلوگیری شود.
بخش دیگری از نشست به تنگه هرمز اختصاص داشت. ونس ضمن دفاع از اقدامات نظامی آمریکا مدعی شد واشنگتن در تلاش است عبور و مرور کشتیهای حامل نفت از این آبراه را تسهیل کند. این اظهارات در شرایطی مطرح شده که تردد تجاری در تنگه هرمز همچنان بهشدت محدود است و گزارشهای مربوط به وضعیت کشتیرانی با روایت مقامهای آمریکایی تفاوتهایی دارد.
ونس همچنین درباره چشمانداز مذاکره با ایران گفت موضع واشنگتن به رفتار تهران وابسته است. او تأکید کرد که آمریکا نمیتواند در شرایطی که ایران به حمله به کشتیها ادامه میدهد، روند عادی مذاکرات را دنبال کند. این موضع در ادامه سیاست دولت ترامپ برای مرتبط کردن بازگشت به مسیر دیپلماسی با تغییر رفتار ایران مطرح شده است.
خلیج فارس: جنگ ایران و آمریکا علاوه بر میدان نبرد، فشار قابلتوجهی بر زنجیره لجستیکی نیروی دریایی آمریکا در منطقه وارد کرده است. بررسی نیویورکتایمز نشان میدهد حملات ایران به زیرساختهای پشتیبانی آمریکا، دسترسی ناوهای این کشور به شبکه سنتی تأمین در خاورمیانه را مختل کرده و پنتاگون را ناچار به استفاده از مسیرهای بسیار طولانیتر برای تأمین ناوگان کرده است.
به گزارش فرارو به نقل از نیویورکتایمز، در حال حاضر حدود ۲۰ فروند شناور آمریکایی با نزدیک به ۲۰ هزار ملوان و تفنگدار دریایی در منطقه حضور دارند. تأمین نیازهای این نیرو به بیش از ۴۲۰ هزار وعده غذایی و حدود ۸ میلیون گالن سوخت در هفته نیاز دارد. اگرچه ناوهای هواپیمابر آمریکا با انرژی هستهای کار میکنند، هواپیماها و بالگردهای مستقر روی آنها میلیونها گالن سوخت مصرف میکنند.
به نوشته نیویورکتایمز، شبکه لجستیکی آمریکا که طی دههها در منطقه ایجاد شده بود، در ۲۸ فوریه و همزمان با آغاز جنگ، با حمله ایران به یک پایگاه مهم نیروی دریایی آمریکا در بحرین آسیب جدی دید. سایر بنادر منطقه که امکان پذیرش ناو هواپیمابر یا کشتیهای تدارکاتی را دارند نیز در تیررس موشکها و پهپادهای ایران قرار گرفتهاند و در نتیجه استفاده از آنها با خطرات جدی مواجه شده است.
در چنین شرایطی، کشتیهای تدارکاتی آمریکا برای دریافت و انتقال مواد مورد نیاز ناوگان باید تا دیگو گارسیا در اقیانوس هند، حدود ۲۲۰۰ مایل دورتر از محل استقرار ناوگان در دریای عمان و دریای عرب، رفتوآمد کنند. گزینه دیگر سنگاپور است که حدود ۳۷۰۰ مایل فاصله دارد و دسترسی به آن مستلزم عبور از تنگه پرتردد مالاکاست.
این فاصلهها باعث شده ناوهای آمریکایی تقریباً هر پنج تا شش روز یکبار به عملیات سوختگیری و دریافت آذوقه در دریا نیاز داشته باشند. در این عملیات، کشتی تدارکاتی و ناو جنگی باید ساعتها در فاصلهای حدود ۱۵۰ فوتی، با سرعت و مسیر تقریباً یکسان حرکت کنند تا سوخت، غذا، قطعات یدکی و تجهیزات منتقل شود؛ عملیاتی که خود با خطرات دریایی همراه است.
نیویورکتایمز همچنین این وضعیت را در کنار طولانیشدن مأموریت ناوهای آمریکایی قرار داده است. آبراهام لینکلن نزدیک به ۹ ماه تقریباً بدون توقف در دریا بود؛ در حالی که در شرایط عادی، ناوهای هواپیمابر آمریکا معمولاً حدود ماهی یکبار برای استراحت خدمه وارد بندر میشوند.
خلیج فارس: بلاگر مذهبی یک دلار که به نرخ امروز معادل ۲۲۱ هزار تومان است را جلوی دوربین پاره کرد.
یک خانم در ویدیویی که منتشر کرده، یک اسکناس یکدلاری را که به گفته خودش ۲۰۰ هزار تومان خریده، مقابل دوربین پاره میکند. او در توضیح این اقدام میگوید: «این دلار نیست که روزیدهنده ماست، خداست که رزق و روزی ما را میدهد، نه ترامپ و آمریکا.»
خلیج فارس: با رای هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، بلوکه کردن تسهیلات اعطایی توسط بانکها و مؤسسات اعتباری غیربانکی یا اجبار و الزام تسهیلاتگیرنده به افتتاح حساب نقدی و توثیق آن و سپس پرداخت تسهیلات، ممنوع است.
بر اساس دادنامه پنجم خرداد ۱۴۰۵ عمومی دیوان عدالت اداری و به موجب رأی آن هیأت و در اجرای مواد (۱۳)، (۹۲) و (۱۰۷) «قانون دیوان عدالت اداری»، بلوکه کردن تسهیلات اعطایی توسط بانکها و مؤسسات اعتباری غیربانکی یا اجبار و الزام تسهیلات گیرنده به افتتاح حساب نقدی و توثیق آن و سپس پرداخت تسهیلات، ممنوع است. اما چنانچه خود تسهیلاتگیرنده (در راستای قانون عدم الزام سپردن وثیقه ملکی به بانکها مصوب سال ۱۳۸۰ و در محدوده مذکور در قانون یاد شده)، آزادانه به معرفی حساب نقدی یا سپرده نقدی خویش برای وثیقه تسهیلات اقدام کند، امکان پذیر است.
بر این اساس، بند دوم بخشنامه ۲۳ اسفند ۱۴۰۰ موضوع عدم امکان توثیق هرگونه سپرده به عنوان وثیقه نقدی تسهیلات، ابطال و به شرح فوق اصلاح میشود.
در این راستا، وثیقه نقدی باید در قالب سپرده سرمایهگذاری مدتدار باشد و پرداخت سود علیالحساب به سپرده مذکور معادل نرخ سود متناظر با دوره زمانی آن سپرده، مشابه سپردههایی که وثیقه تسهیلات نیست، الزامی است.
پرداخت نرخ سود کمتر از نرخ سود متناظر با دوره زمانی آن سپرده توسط بانک/ مؤسسه اعتباری غیربانکی تخلف محسوب شده و بانک/مؤسسه اعتباری غیربانکی متخلف مشمول اقدامات نظارتی بانک مرکزی میشود.
بدیهی است، مؤسسات اعتباری موظفند در خصوص موضوع اخذ وثیقه، تمام قوانین و مقررات مربوط از جمله «آییننامه اجرایی ماده (۷) قانون تأمین مالی تولید و زیرساختها» (موضوع اموال و داراییهای قابل توثیق) مصوب جلسه ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۴ هیأت وزیران و ابلاغی طی بخشنامه نهم مرداد ۱۴۰۴ و «دستورالعمل مدیریت ریسک اعتباری در مؤسسات اعتباری» مصوب جلسه ۲۵ آذر ۱۴۰۴ هیأت عالی بانک مرکزی و ابلاغی به موجب بخشنامه هشتم دی ماه ۱۴۰۴ را رعایت کنند.
خلیج فارس: معاون رئیسجمهور در امور زنان و خانواده با اعلام نهایی شدن مصوبه دولت برای صدور گواهینامه موتورسیکلت بانوان گفت: بر اساس این مصوبه، پلیس راهور فراجا مکلف است فرایند صدور گواهینامه برای زنان را اجرایی کند؛ با این حال، با وجود حلوفصل تمامی ابعاد حقوقی و قانونی و اعلام موافقت اولیه، اجرای عملی این مصوبه هنوز آغاز نشده است. مطالبات بانوان، مشکلات ترافیکی و ضرورت برخورداری از پوششهای بیمهای از مهمترین دلایل پیگیری این موضوع است و با رفع موانع مقطعی، این فرایند بهزودی اجرایی شود.
خلیج فارس:جانشین فرمانده انتظامی سیستان و بلوچستان از پایان یک گروگانگیری مسلحانه در زاهدان خبر داد.
به گزارش«خلیج فارس» به نقل از تسنیم؛سردار مرتضی جوکار اظهار داشت: در پی وقوع یک فقره گروگانگیری مسلحانه در یکی از خیابانهای زاهدان، چند فرد مسلح با استفاده از 2 دستگاه خودروی پژو 405، یکی از شهروندان را به زور ربوده و متواری شدند.
وی افزود: پس از اعلام موضوع، پرونده بهصورت ویژه در دستور کار کارآگاهان پلیس آگاهی استان قرار گرفت و ماموران با انجام اقدامات فنی و اطلاعاتی، شناسایی عاملان و رهایی گروگان را دنبال کردند.
جوکار ادامه داد: کارآگاهان پلیس با بهدست آوردن سرنخهای لازم، محل حضور گروگانگیران را شناسایی کرده و صبح امروز در یک عملیات هدفمند وارد عمل شدند.
وی تصریح کرد: در جریان این عملیات، 2 نفر از گروگانگیران مسلح به هلاکت رسیدند و فرد گروگانگرفتهشده نیز آزاد شد.
جانشین فرمانده انتظامی سیستان و بلوچستان خاطرنشان کرد: سلاحهای بهکاررفته در این گروگانگیری نیز از متهمان کشف و ضبط شد.
جوکار با تاکید بر اشراف اطلاعاتی و آمادگی عملیاتی پلیس گفت: پلیس با اشراف بر تحرکات مجرمان و هنجارشکنان، اجازه نخواهد داد امنیت و آرامش شهروندان خدشهدار شود و با جرایم خشن و اقدامات مسلحانه، قاطعانه و برابر قانون برخورد خواهد کرد.
