خلیج فارس:بندرعباس مانند بسیاری از شهرهای دیگر، روزهای پرتنشی را پشت سر میگذارد و نگرانی، بخشی از زندگی مردم شده است. اما آنچه از دل روایت ساکنان شهر برمیآید، این است که بندرعباس نه متروک است و نه اینکه زندگی در آن متوقف شده باشد.
به گزارش«خلیج فارس» به نقل از برترینها؛نام بندرعباس این روزها بیشتر در خبرهای مربوط به حملات و تحولات نظامی شنیده میشود؛ اتفاقاتی که طبیعی است ذهن مخاطب را به سمت شهری نیمهتعطیل و محاصرهشده ببرد. اما روایت کسانی که همین حالا در بندرعباس زندگی میکنند، تصویر دیگری هم دارد؛ تصویری در تضادی نسبی با آنچه در خبرها میخوانیم قرار دارد. شهری که استرس را نفس میکشد، اما زندگی را متوقف نکرده است. مردمی که صدای انفجار را میشنوند، اما عصرها کنار ساحل قدم میزنند، دورهم جمع میشوند و سعی میکنند ریتم زندگی را حفظ کنند. شاید مهمترین ویژگی این روزهای بندرعباس و به طور کلی نوار ساحلی جنوب کشور همین باشد.
مهسا، یکی از کاربران ساکن بندرعباس، در توییتر نوشته: «این که فکر میکنید بندرعباس در محاصره است و شرایط زندگی اینجا سخت شده، نه! استرس جنگ و صداهاش هست اما مردم هنوز میرن ساحل و حتی قلیون میکشن، همه مسیرهای مواصلاتی هم یه جایگزین داره.»
همین چند جمله، فاصله میان تصور عمومی و تجربه زیسته مردم شهر را نشان میدهد. او منکر فشار روانی نیست، اما میگوید زندگی روزمره هنوز جریان دارد و شهر از کار نیفتاده است.
علی نیز در پاسخ به این توییت نوشته: «دیدم خیلیها گفتن بندریها سفر کنن به شهرهای دیگه، دم مهموننوازیشون گرم اما زندگی اینجا جریان داره، حالا نه که بخوام عادیسازی کنم، اما اونجوری که فکر میکنید هم نیست.»
شاید این جمله، دقیقترین توصیف وضعیت فعلی بندرعباس باشد؛ نه عادیسازی، نه سیاهنمایی. بسیاری از شهروندان ترجیح دادهاند تا زمانی که ضرورتی پیش نیاید، شهرشان را ترک نکنند. بازارها، رفتوآمدها و زندگی روزمره هرچند با احتیاط و اضطراب، اما همچنان ادامه دارد.
زهرا، دیگر شهروند بندرنشین، روایت کاملتری از این وضعیت ارائه میدهد: «شرایط خیلی سخته، خواب نداریم، قطعی برق هست گاهی، هوا به شدت گرمه، استرس زیاده، اما پوشش رسانهها از شرایط بندر دقیق نیست. اینجا هنوز مردم دورهمیها رو میرن، کباب میخورن، اصلا مگه میشه زندگی نکرد؟ گرچه که زندگی زیر سایه جنگ، روان همه رو نابود کرده.»
شاید همین تناقض، مهمترین ویژگی روزهای بندرعباس باشد؛ از یک سو اضطراب، بیخوابی، گرمای طاقتفرسا و نگرانی از آینده و از سوی دیگر تلاش برای حفظ همان عادتهای سادهای که زندگی را سرپا نگه میدارند. دورهمیهای خانوادگی، ساحل، کافه یا یک شام ساده، این روزها بیشتر از آنکه تفریح باشند، نوعی مقاومت در برابر فرسایش روانی به حساب میآیند.
در میان این روایتها، وینستون، یکی دیگر از کاربران، روی نکته دیگری دست گذاشته است؛ اینکه برخلاف برخی تصورات، مسیرهای ارتباطی همچنان برقرار هستند: «ببینید همین الان میشه از کرمان رفت بندرعباس و برگشت. گول برخی چیزها را نخورید!
این روایتها البته به معنای بیاهمیت جلوه دادن خطرات یا انکار فشارهای موجود نیست. بندرعباس مانند بسیاری از شهرهای دیگر، روزهای پرتنشی را پشت سر میگذارد و نگرانی، بخشی از زندگی مردم شده است. اما آنچه از دل روایت ساکنان شهر برمیآید، این است که بندرعباس نه متروک است و نه اینکه زندگی در آن متوقف شده باشد. مردم، میان ترس و امید، راهی برای ادامه دادن پیدا کردهاند؛ همان کاری که بسیاری از شهرها در روزهای سخت انجام میدهند. شاید این روزها، واقعیترین تصویر بندرعباس در همین جمله زهرا خلاصه شود: «اصلاً مگر میشود زندگی نکرد؟»