خلیج فارس:تصاویر تازهای از امیر جدیدی در حاشیه مسابقات تنیس نوواکاپ منتشر شده که تغییر ظاهر این بازیگر با سبیل، توجه کاربران را جلب کرده است.



منبع:برترینها
خلیج فارس:نواک جوکوویچ، فوق ستاره صربستانی تنیس جهان که برای شرکت در مسابقات اسلم شش پادشاه به عربستان سعودی سفر کرده بود، لباس سنتی این کشور را بر تن کرد. برنده ۲۴ گرند اسلم تصاویری از خودش در لباس سنتی عربستان سعودی را در شبکههای اجتماعی به اشتراک گذاشت. رقابتهای اسلم شش پادشاه با حضور شش تن از بزرگترین تنیسبازان جهان یعنی نواک جوکوویچ، رافائل نادال، یانیک سینر، کارلوس آلکاراز، دنیل مدودف و هولگر رون در ۲۶ تا ۲۸ مهرماه در ریاض برگزار شد و سینر ایتالیایی در فینال با پیروزی در برابر کارلوس آلکاراز قهرمان این رقابتها شد. در رقابت ردهبندی این بازیها هم جوکوویچ و نادال برای آخرینبار پیش از بازنشستگی نادال به مصاف هم رفتند که اسطوره صرب در دو ست پیاپی بر سلطان زمینهای خاکی پیروز شد.

خلیج فارس: روز گذشته تعدادی از مسئولان ورزش که در بین آنها بالاترین مقام و رئیس یکی از مهمترین فدراسیونهای ورزشی دیده میشد، مشغول رونمایی از یک هتل ۴۴ نفره شدند؛ افتتاحیهای که با پوشش خبری خاصی از سوی فدراسیون مربوطه همراه و اخبارش بخش مهمی از فضای رسانهای را شامل شد.
روزنامه شرق نوشت: ماجرا مربوط به افتتاح هتل فوتبال بود که دیروز با حضور کیومرث هاشمی، وزیر ورزش، مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال و البته تعدادی از اعضای شهرداری تهران انجام شد. استقبال از این هتل که برای بازیکنان تیمهای ملی فوتبال درنظر گرفته درخور توجه بود؛ بهویژه آنکه وزیر ورزش هم وارد میدان شد و روبان افتتاح این هتل را با مناسک مربوط به آن برید، آنهم در شرایطی که حضار، خاصه مهدی تاج، مشغول تشویق وزیر در این مراسم بودند.

نفس عمل اتفاق خوبی است؛ فدراسیون با کمک یکی دو نهاد دست به کار به نسبت مهمی زده و بعد از سالها کشوقوس، آستین همت را بالا زده و هتلی را که فعلا مزایایش بیش از معایب آن است، ساخته. با این حال مسئله اصلی که در این بین فراموش شده این است که چطور بعد از این همه سال که مهدی تاج بر مسند قدرت در فدراسیون فوتبال است بهتازگی چنین پروژهای رونمایی شده است؟ تاج بیش از یک دهه است که نفر اول یا دوم فوتبال ایران است و از چرخش مالی این رشته ورزشی در ایران به خوبی آگاه است. حال چه میشود که بعد از این همه حضور، تازه هتلی که ظرفیت آن ۴۴ نفر اعلام شده، ساخته میشود؟
آیا کسی برایش سؤال نشده که چرا در طول این همه سال مدیریت، کمترین محل اسکانی که حق ملیپوشان و در شأن آنهاست ساخته نشده و بهتازگی با این گنجایش اندک، راهاندازی شده است؟ حداقل این پرسشی است که انتظار میرفت کیومرث هاشمی، وزیر ورزش، از مهدی تاج میپرسید و جویا میشد که چرا این همه سال اهمال؟
کیومرث هاشمی، وزیر ورزش، در دورههایی که عهدهدار مدیریت در ورزش بوده تا به الان که به بالاترین رده آن رسیده، تلاش زیادی کرده تا مدیریت سالمی داشته باشد. او شعارهایش در همین راستاست و بارها پیگیر اوضاع تعدادی از ورزشکاران هم شده است. با وجود این، ولی حالا که بر صندلی وزارت تکیه زده، آیا کاری مهمتر از بریدن روبان افتتاح یک هتل که قاعدتا پروژه چندان بزرگی هم نیست، نداشته یا ندارد؟ این نقد به آن معنی نیست که وزیر باید درگیر بایدونبایدهای خاصی در زندگی روزمره مدیریتیاش شود، ولی بدون تردید میتوان او را نقد کرد که درست در روز حذف ملیپوشان تنیس ایران که باید کنارشان میبود یا اجازه حذفشان را نمیداد، قیچی به دست، در پروژه مهدی تاج شرکت کرد.
شاید طرح مسئله به این سطح از کلیگویی، چندان نقد موجود را برجسته نکند، ولی بر کسی پوشیده نیست که اهمال تعدادی از مسئولان ورزشی ایران که در رأس آن وزیر ورزش دیده میشود، یکی از مهمترین اتفاقات ورزشی را که میرفت نصیب ورزش ایران شود از کشور سلب کرد. این یکی مربوط به حذف تیم ملی تنیس ایران در پلیآف گروه دو جهانی است. ماجرا از این قرار است که دومین روز از مسابقات دیویس کاپ مرحله پلیآف گروه دو جهانی روز گذشته در سریلانکا برگزار شد و تیم ملی ایران در پایان نتیجه را به حریف اروپایی خود واگذار کرد. در روز نخست مسابقات، دو بازی انفرادی برگزار شد که دو تیم هرکدام یک پیروزی کسب کردند. در روز دوم، ایران در یک بازی انفرادی و در یک بازی دونفره مغلوب شد که با این حساب ایران دیگر شانسی برای پیروزی برابر استونی ندارد و بازی پنجم تشریفاتی است. به این ترتیب تیم ملی ایران نتوانست از مرحله پلیآف گروه دو جهانی صعود کند و به گروه سه آسیا برگشت.
شاید این مورد در نگاه نخست چندان خاص به نظر نرسد، اما این حذف حکایتهایی در دلش دارد که اهمیت کار اصلی وزیر ورزش را برجسته میکند. اولین آنها این است که تیم ملی تنیس ایران برای اولین بار بعد از پنج دهه، به مرحله پلیآف گروه دو جهانی صعود کرده بود. این موضوع به خوبی بیانگر اهمیت اتفاق رخداده است. تنیس ایران اگر میتوانست از این مرحله عبور کند، آن وقت غیرممکنی را بعد از نیمقرن ممکن کرده بود. قاعدتا اگر چنین میشد اعتبارش به همین دولت و وزرایش میرسید، ولی دلیلی هم ندارد که با از دست رفتن این اتفاق، از کنار نقش وزیر ورزش به سادگی گذشت.
این مورد هم دلیل مشخصی دارد؛ چراکه قرار بود تیم ملی تنیس در ایران از استونی میزبانی کند، ولی استونی حاضر به حضور در ایران نشد و سرانجام در شرایطی که کسی نبود تا از حق ورزشکاران ایرانی دفاع کند یا اگر هم بود دفاع مناسبی نکرد، این حق طبیعی از ورزشکاران ایرانی گرفته شد. دست آخر هم کار به جایی رسید که فدراسیون جهانی تنیس میزبانی را از ایران گرفت و به کشور ثالث سپرد. نتیجهاش هم مشخص شد؛ تیم تنیس ایران در آستانه خلق یک اتفاق مهم و شکستن طلسمی ۵۰ ساله، از ادامه راه بازماند و به همان گروه سوم برگشت.
استونی در حالی باید برای برگزاری بازی پلیآف به ایران میآمد که پایش را در یک کفش کرد و به بهانههای سیاسی، حاضر به سفر به ایران نشد. طبق چیزی که پیشتر رسانههای استونی نوشته بودند مسئولان تنیس این کشور با اشاره به تحریمهای آمریکا و ادعای حمایت ایران از روسیه در جنگ اوکراین، حاضر نشده بودند به ایران سفر کنند و از مسئولان فدراسیون جهانی خواسته بودند تا این بازی به میزبانی کشور دیگری برگزار شود. فدراسیون جهانی ابتدا با این خواسته مخالفت کرده بود، ولی مسئولان ورزش استونی، احتمالا به جای بریدن روبان افتتاح یک هتل، به سه دادگاه مختلف شکایت بردند تا علیه ایران رأی بگیرند. موفقیتش نصیب آنها شد و شکست را ورزشکاران ایران متحمل شدند که با تحمل سختی و صرف هزینههای هنگفت از خلق یک شگفتی بازماندند. حالا سؤال اینجاست که چرا مسئولان ورزشی ایران در روزهایی که مسئولان استونی به بهانه خوردن مُهر ایران در ویزایشان، در دادگاههای مختلف در پی برگرداندن ورق به سود خودشان بودند، سکوت کرده یا دستکم دفاع ارزشمندی نداشته و نتوانستند از حقانیت ورزش ایران دفاع کنند؟
دقیقا به همین خاطر است که انتظار میرفت کیومرث هاشمی در روزی که تنیس ایران در سکوت خبری، به دلایل سیاسی که ضعف دیپلماسی ورزش ایران را برای چندمین بار ثابت کرده است، حذف شد، به جای بریدن روبان یک هتل نهچندان مهم، در کنار ورزشکاران میایستاد. وزیر ورزش به خوبی میداند که استونی تنها دغدغه اصلی نیست و در سالهای گذشته که بخشی از آن مربوط به وزارت هاشمی است، کشورهای متعددی حاضر به صدور ویزا برای ورزشکاران ایرانی نشده و بعضا از حضور در ایران هم سر باز میزنند. اینجاست که وظیفه اصلی وزیر خودنمایی میکند. هرچند دست آخر تصمیم با نفر اول ورزش ایران است؛ اینکه بخواهد با قیچی، روبان را ببرد یا ریشه مشکلات را.
خلیج فارس: در ادامه رقابتهای تنیس ایندینولز بامداد امروز (سهشنبه) نواک جوکوویچ به دیدار لوکا ناردی، نفر ۱۲۳ جهان از ایتالیا، رفت و در کمال شگفتی با حساب دو بر یک شکست خورد و از دور رقابتها کنار رفت.
به گزارش خلیج فارس؛ جوکوویچ در ستهای اول و سوم با حساب ۴ بر ۶ و ۳ بر ۶ مغلوب لوکا ناردی شد و تنها در ست دوم توانست ۶ بر ۳ حریف گمنامش را شکست دهد.

پیش از این جوکوویچ تنها دو بار به تنیسورهایی باخته بود که در جمع صد تنیسور برتر جهان قرار نداشتند. یری وسلی (دوبی ۲۰۲۲) و خوان مارتین دلپوترو (المپیک ریو) دو تنیسوری بودند که توانسته بودند نوله را شکست دهند.
ناردی ۲۰ ساله که حالا میتواند عنوان شگفتیساز این رقابتها را یدک بکشد، باید در دور بعدی با تامی پل آمریکایی رقابت کند.
جوکوویچ ۳۶ ساله، ۹۸ قهرمانی در مسابقات ATP دارد و با ۲۴ قهرمانی در مسابقات گرنداسلم رکورددار قهرمانی در تاریخ تنیس است. او پنج بار قهرمان ایندین ولز شده است، ولی امسال نتوانست حتی به دور چهارم راه یابد.
مسابقات تنیس ایندینولز تا ۱۷ مارس برگزار میشود و ۹.۴ میلیون دلار پاداش تنیسورهای برتر این رقابتهاست.
منبع: خبرگزاری ایسنا
خلیج فارس: راجر فدرر از آکادمی تنیس رافائل نادال در کنار ستاره اسپانیایی بازدید کرده که با استقبال پراحساس هواداران تنیس مواجه شده است.
به گزارش خلیج فارس؛ راجر فدرر بیش از یک سال است که از تنیس حرفهای به دلیل مصدومیت شدید زانو خداحافظی کرده است. بدن رافائل نادال هم بعد از یک سال مصدومیت، دوباره در استرالیا هواداران را ناامید کرد.

او به اندازه سه بازی در بریزبن دوام آورد و ماتادور با مصدومیت کشاله ران بار دیگر ناچار به ترک استرالیا و انصراف از اولین گرند اسلم سال شد تا مشخص نباشد دوباره چه وقت میتوان او را در یک تورنمنت رسمی بزرگ دید.
هر دو ستاره از محبوبترین و پرمخاطبترین ستارههای دنیای تنیس در دو دهه گذشته بودهاند و ندیدن دوبارهشان در زمین تنیس تبدیل حسرت بزرگی برای هواداران این ورزش شده است. اما این دو ستاره بهانهای برای ذوقی هر چند کوچک، در میانه رقابتهای اوپن استرالیا به هواداران دادهاند.

فدرر به آکادمی نادال در اسپانیا رفته است و رافا این خبر را در حساب اینستاگرام خود مطرح کرده است. او با منتشر کردن سه عکس از ملاقاتش با استاد سوئیسی در آکادمی خود و در حین بررسی فضای بیرونی آن نوشت: “خوشحالم که امروز کنارم بودی دوست من. بابت این بازدید ممنونم و امیدوارم که خیلی زود دوباره ببینمت.”
این پست در مدت کوتاهی بعد از انتشارش با استقبال گسترده هواداران تنیس در سراسر جهان قرار گرفته است.
منبع: ورزش سه
خلیج فارس: داود عزیزی درباره شانس دختر تنیس باز ایران برای حضور در گرنداسلم جوانان بیان کرد: خیلی خوشحالم در گرند اسلم جوانان استرالیا خانم مشکات الزهرا صفی اولین ایرانی حاضر در مسابقات بود. دومین ایرانی هم امیدوارم یک خانم باشد. اگر ماندگار فرزامی به گرنداسلم استرالیا نرسد امیدوارم به رولان گاروس فرانسه برسد. استعدادهای خوبی در تنیس داریم و فکر میکنم نسل خوبی را در تنیس خواهیم داشت.

به گزارش خلیج فارس؛ او ادامه داد: فاصله ما با تنیس دنیا خیلی زیاد است که بخاطر کمبود مسابقات بین المللی است. ما هنوز داریم مسابقات F۱۵ را برگزار میکنیم. مسابقات بین المللی بخاطر شرایط ارزی یک دهه در ایران تعطیل شد. با دلار ۵۰ هزار تومان کار را شروع کردیم. امیدوارم حامیان مالی کمک کنند. فکر میکنم شرایط نسل جدید خیلی بهتر از نسل قدیم باشد و میتوانند در مسابقات بهتری شرکت کنند.
عزیزی در مورد علت کم بودن تنیس بازان خارجی در جام حذفی نسبت به سال گذشته تاکید کرد: سال گذشته هر تیم میتوانست دو بازیکن خارجی بیاورد، اما بازخورد خوبی نگرفتیم. امسال تیمها میتوانند یک بازیکن داشته باشند. میخواستیم قانونی بگذاریم که بازیکنان خارجی با هم بازی نکنند بلکه بازیکنان ایرانی با خارجی بازی کنند، اما نظر داوران این بود برای این دوره این کار را انجام دهیم.
رییس فدراسیون در مورد حضور ستکیچ به عنوان حریف تمرینی بازیکنان ایران برای دیویس کاپ گفت: مذاکرات نهایی شود، از اول بهمن او را کنار تیم ملی داریم. اگر شرایط فراهم باشد یک بازیکن خارجی دیگر هم میآوریم تا حریف تمرینی خوبی برای بازیکنان باشد.
منبع: خبرگزاری ایسنا
خلیج فارس: تیم ملی تنیس ایران روزهای پرالتهابی را سپری میکند؛ البته با رأی جدیدی که صادر شده بهتر است عنوان شود که روزهای پرالتهابی را سپری کرد. ماجرا از این قرار است که تیم تنیس دیویسکاپ ایران بعد از قریب به پنج دهه برای اولین بار خودش را به گروه دو رقابتهای جهانی رساند و رقیب تیم استونی در پلیآف شد. طبق مقررات مقرر شد که استونی برای بازی با ایران روزهای ۱۳ و ۱۴ بهمن به تهران سفر کند تا در دیدار پلیآف به مصاف تیم ملی تنیس ایران برود.

روزنامه شرق نوشت: با وجود آنکه همه چیز در فدراسیون جهانی از پیش تعیین شده بود، یکباره فدراسیون تنیس استونی پایش را در یک کفش کرد که حاضر نیستند به تهران یا در کل به ایران سفر کنند. آنها با اشاره به موضوعاتی غیرورزشی بر این ماجرا اصرار داشتند که بازیشان با تیم ملی ایران در کشوری دیگر برگزار شود. وقتی چنین خواستهای با مخالفت اولیه فدراسیون جهانی تنیس روبهرو شد، آنها هم طرح شکایتی در یکی دو نوبت به نهادهای وابسته تنیس در لندن بردند به این امید که بتوانند از حضور در ایران سر باز بزنند. البته که همزمان نامهنگاریهای مکرری هم با فدراسیون جهانی تنیس صورت داده و از در دوستی وارد شدند تا بتوانند از زیر انجام این بازی در ایران شانه خالی کنند.
نهایتا، ولی شکایت آنها در دو نوبت راه به جایی نبرد چرا که ابتدا دیوان مستقل تنیس مفاد شکایت استونی را بیاساس دانست و نهایتا همین یکی دو روز گذشته هم خبر رسید که کمیته دیویسکاپ فدراسیون جهانی در کنار دیوان مستقل ورزش رأی به این دادهاند که استونی باید در ایران حاضر شده و به مصاف تیم ملی تنیس برود. اینکه چرا ورزشکاران استونی از حضور در ایران سر باز زده و خواستار بازی در کشوری دیگر شدند، موضوعی است که داود عزیزی، رئیس فدراسیون تنیس ایران، از پاسخ دادن به آن طفره رفته و با طرح کلیات موضوع به ایسنا گفته که آنها دلایل غیرورزشی را مطرح کرده بودند.
عزیزی درباره علت اینکه استونی دو مرتبه شکایت کرد تا میزبانی مرحله پلیآف گروه دو جهانی دیویسکاپ از ایران گرفته شود، اما ناموفق بود، گفت: «استونی نمیخواهد به ایران بیاید و مباحث غیرورزشی را وسط میکشد. یک بار به کمیته دیویسکاپ فدراسیون جهانی شکایت کرد که رد شد. دفعه دوم به دیوان مستقل ورزش در لندن شکایت کرد و مباحثی را مطرح کرد که ربطی به ورزش نداشت. جلسه دادگاه سه ساعت و نیم زمان برد و مستندات را ارائه کردیم و در نهایت دادگاه به این نتیجه رسید که، چون تشخیص میزبانی کار تخصصی است، این رأی را داد که فدراسیون جهانی (ITF) در رأی خود اشتباه کرده است و مجدد میزبانی را بررسی کند. این قسمت رأی به ضرر ما بود. دوباره کمیته دیویسکاپ فدراسیون جهانی تشکیل جلسه داد و رئیس فدراسیون جهانی هم حضور داشت و دو جلسه در پنجشنبه و جمعه داشتیم. مستندات را ارائه و ادلههای جدیدتری را مطرح کردیم که در جهت رد ادعاهای استونی بود. در نهایت جمعهشب به ما اعلام کردند ایران میزبان است و استونی باید در ایران بازی کند. استونی خیلی اذیت کرد و نزدیک به ۳۰۰ صفحه مکاتبه کردیم. سعی کردیم در سکوت خبری کار را پیش ببریم تا در فضای ورزشی ایران تأثیر منفی نگذارد، چون دو ماه با استونی درگیر بودیم».
او در پاسخ به این پرسش که استونی پذیرفت باید در ایران بازی کند؟ گفت: «باید بپذیرد، چون حکم دادگاه دال بر این بود که میزبانی ایران مجدد بررسی شود و تصمیم مجدد هم تأیید میزبانی ایران بود. مگر اینکه استونی بخواهد به CAS شکایت کند که به نظر نمیرسد این کار را انجام دهد، چون در این صورت خودش را با فدراسیون جهانی درگیر کرده است».
رئیس فدراسیون تنیس در شرایطی به دلیل استونیها برای عدم حضور در ایران اشارهای نکرده که مرور رسانههای این کشور نشان میدهد که دلایلی سیاسی باعث شده تا تیم تنیس استونی بهجد برای بازینکردن در ایران تلاش کند. دو دلیل عمدهای که باعث شده ورزشکاران استونی تمایلی به حضور در ایران نداشته باشند یکی مربوط به تحریمهای آمریکا برای افرادی است که در ویزایشان مهر سفر به ایران میخورد و دیگری رابطه خوب ایران با روسیه است. حداقل این مواردی است که رسانههای استونی به نقل از رئیس فدراسیون این کشور به آن اشاره و نقل قول کردهاند که ممکن است استونی کلا قید سفر به ایران را بزند.
در بخشی از گزارشهای منتشرشده به این نکته اشاره شده که فدراسیون تنیس استونی در نامهنگاری صورتگرفته با فدراسیون جهانی این موضوع را پرسیده که اگر آنها به ایران سفر نکنند چه اتفاقی میافتد؟ پاسخ برایشان روشن است. «فدراسیون جهانی به استونی خبر داده که در این صورت باید منتظر جریمه، مطابق با قانون باشند. ممکن است آنها تا چند سال اجازه حضور در مسابقات را به دست نیاورند یا در دیویسکاپ به دسته پایینتر تنزل داده شوند». با وجود چنین پاسخی، ولی رئیس فدراسیون تنیس استونی گفته که همچنان به نرفتن به ایران فکر میکنند. او گفته باید توصیه وزارت امور خارجه استونی مبنی بر هشدار برای سفر به ایران برای شهروندان استونی را جدی گرفت. همچنین گفته همچنان مشغول رایزنی هستند تا به ایران نروند و اگر فدراسیون جهانی تنیس محل این بازی را تغییر ندهد، خیلی جدی به این فکر میکنند که کلا قید حضور در این مسابقه را بزنند. پیشتر فدراسیون تنیس استونی با صدور بیانیهای از این گفته بود که فدراسیون جهانی، ضمانت کرده که با حضور در ایران مشکلی این تیم را تهدید نخواهد کرد.
در ادامه گزارشاتی که در این زمینه منتشر شده، مشکل تا حدودی عجیب و غریب است. در واقع یکی از دلایلی که باعث شده استونی تمایلی برای فرستادن تیمش به ایران نداشته باشد، رابطه خوب ایران با روسیه ذکر شده است. اینکه این موضوع چه ارتباطی به داستان اصلی دارد، ریشه در اختلافات دیپلماتیکی دارد که بین استونی و روسیه بعد از جنگ اوکراین شکل گرفته است. طرفین تعداد دیپلماتهای کشور مقابل را به شدت کاهش داده، سفارتها را تعطیل کرده و همه چیز را در سطح کاردار تقلیل دادهاند. استونی، ایران را متحد روسیه خوانده و یکی از دلایلی که نمیخواهد تیمش را به ایران بفرستد همین موضوع توصیف کرده است.
از سوی دیگر، تحریمهای اعمالشده بر ایران از سوی آمریکاست که بخشی از آن مربوط به صدور ویزای ایران است که در ادامه شامل محدودیتهایی میشود. این موضوعی است که الار هینت، رئیس فدراسیون تنیس استونی، به وضوح به آن اشاره کرده و گفته «همه گزینهها را روی میز داریم. اینطور نیست که حتما مجبور باشیم به ایران برویم. دست آخر باید تصمیمی جمعی برای این مورد بگیریم که آیا باید در این مسابقه حاضر شویم یا نه. ضمن اینکه باید ریسک احتمالی برای سفرهای آتی را هم در نظر بگیریم. مثلا آمریکا محدودیتهایی برای صدور ویزای افرادی که به ایران سفر کردهاند، برای سفر به سایر کشورها ایجاد کرده که مجبور هستیم عاقبتاندیشی کنیم. لازم است که در این زمینه با بازیکنان صحبت کنیم تا نظر آنها را هم جویا شویم».
موضوع ویزا و محدودیتهای آمریکا برای سفر به ایران چندان مورد تازهای نیست چراکه پیشتر تعدادی دیگر از ورزشکاران خارجی هم چنین دغدغهای را داشتهاند، ولی ظاهرا فدراسیونهای ایرانی راهکاری برای صدور ویزای فرودگاهی در نظر گرفتهاند تا چنین موردی تبدیل به دغدغه یا بهانهجویی برای ورزشکاران خارجی نشود. حالا اگر مورد مشابه است، شاید فدراسیون تنیس هم بتواند با استفاده از همین رویه، مشکل به وجود آمده را که ارتباطی به دنیای ورزش ندارد و رسما سیاسی است، حلوفصل کند. البته که با توجه به صدور رأی اولیه، به نظر میرسد اگر استونی از سفر به ایران سر باز بزند، ایران برنده این بازی در نظر گرفته شده و میتواند به حضور در رقابتهای گروه دو جهانی امیدوار بماند.
به گزارش خلیج فارس؛ جوکوویچ آخرین بار سال ۲۰۱۸ توانسته بود در آمریکا عنوان قهرمانی را از آن خود کند؛ همانجا که سال گذشته حتی اجازه ورود به رقابتها را هم نیافت. دیدار نهایی برابر حریف روس که ۹ سال جوانتر هم بود، با برتری سه بر صفر و با امتیازهای ۶:۳، ۷:۶ و ۶:۳ به پایان رسید. به این ترتیب نوله در سه گرنداسلم سال ۲۰۲۳ جشن قهرمانی گرفت.

مدودف امید زیادی داشت که تنها عنوان قهرمانیاش را که سال ۲۰۲۱ در همین رقابتها به دست آمده بود، تکرار کند، ولی در نهایت از عهده انجام این کار در پنجمین حضورش در دیدارهای پایانی رقابتهای گرنداسلم تنیس برنیامد.
پیروزی و قهرمانی نوله در ورزشگاه آرتور اَش باعث شد او فاصلهاش با رافائل نادال اسپانیایی را بیشتر کند. جوکوویچ از امروز در صدر جدول برترین تنیسورهای جهان هم میایستد؛ اگرچه پیش از فینال برابر حریف روس هم این صدرنشینی قطعی شده بود. او این جایگاه را از دیگر تنیسور اسپانیایی کارلوس آلکاراس گرفت و با بردن جایزه سه میلیون دلاری رقابتها در نیویورک به رکورد کسب ۱۷۵ میلیون دلار جایزه از دنیای تنیس دست یافت. جایزه مدودف هم با این نایبقهرمانی ۱.۵ میلیون دلار خواهد بود.
