حسین طبیب‌ نژاد

عبدالرسول حیدری

چهل روز از رفتن مردی گذشت که نامش با فوتبال ساحلی بوشهر گره خورده بود؛
زنده‌یاد حسین طبیب‌نژاد، مردی که تنها یک مربی یا مدیر نبود؛ او را باید یکی از معماران فوتبال ساحلی استان بوشهر دانست.

سال‌ها تلاش، دلسوزی و عشق به فوتبال ساحلی، حاصلش تنها چند عنوان قهرمانی نبود. حسین طبیب‌نژاد نسلی را ساخت و پرورش داد؛ بازیکنانی که از ساحل‌های بوشهر برخاستند، در رقابت‌های بزرگ ایران درخشیدند و شماری از آنان به پیراهن تیم ملی رسیدند.

اما مسیر او همیشه هموار نبود.

در طول سال‌های فعالیتش، نامهربانی‌ها و بی‌مهری‌هایی از سوی اداره ورزش و به‌ویژه هیأت فوتبال دید؛ بی‌مهری‌هایی که می‌توانست هر انسانی را خسته و از ادامه راه منصرف کند.

اما حسین عقب‌نشینی نکرد.

او برای عزت و سربلندی فوتبال ساحلی استان بوشهر ایستاد؛ نه برای نام و عنوان، نه برای تشویق و تقدیر، بلکه برای فوتبالی که به آن عشق می‌ورزید.

شاید همین ایستادگی بود که نام او را ماندگار کرد.

او نشان داد که گاهی برای ساختن یک ورزش، باید در برابر سختی‌ها ایستاد، بی‌مهری‌ها را تحمل کرد و بدون چشم‌داشت به راه ادامه داد.

این شاید بزرگ‌ترین افتخار یک مربی و سازنده باشد؛
اینکه خودش می‌رود، اما شاگردانش می‌مانند و نامش را در زمین‌های فوتبال زنده نگه می‌دارند.

حسین طبیب‌نژاد از آن آدم‌هایی بود که برای فوتبال ساحلی فقط نتیجه نمی‌خواست؛ هویت می‌ساخت.

قهرمانی‌ها در تاریخ ثبت می‌شوند، جام‌ها روزی خاک می‌خورند و رکوردها ممکن است شکسته شوند؛ اما ساختن انسان‌ها و معرفی استعدادها به فوتبال ملی، میراثی است که به این سادگی از بین نمی‌رود.

امروز، چهل روز پس از کوچ او، ساحل‌های بوشهر همچنان همان ساحل‌ها هستند؛ توپ همچنان روی شن‌ها می‌غلتد و جوانان همچنان رؤیای پوشیدن پیراهن تیم ملی را در سر دارند.

اما جای یک نفر برای همیشه خالی است؛
مردی که با وجود همه نامهربانی‌ها، عقب ننشست و تا آخرین لحظه برای سربلندی فوتبال ساحلی بوشهر ایستاد.

حسین طبیب‌نژاد رفت، اما رد پای او بر شن‌های فوتبال ساحلی بوشهر باقی ماند.

چهل روز از نبودنت گذشت،
اما نامت هنوز میان فوتبال‌دوستان بوشهری شنیده می‌شود؛
در جام‌هایی که به دست آمد،
در بازیکنانی که به تیم ملی رسیدند،
و در نسلی که از تو آموخت چگونه برای فوتبال باید ایستاد.

زنده‌نام حسین طبیب‌نژاد؛

معمار فوتبال ساحلی بوشهر،
مردی که نامهربانی‌ها او را نشکست،
از عزت فوتبال ساحلی عقب ننشست
و سرانجام، نام خود را در تاریخ این فوتبال جاودانه کرد.

یادت گرامی، نامت ماندگار و روحت قرین آرامش..

مهدی صالحی‌زاده | مربی اسبق فوتبال ساحلی دریانوردان

سخن گفتن درباره زنده‌یاد حاج حسین طبیب‌نژاد بسیار دشوار است؛ مردی که در هر عرصه‌ای از ورزش حضور داشت و منشأ خیر و برکت بود.

در صلح‌آباد، با وجود شرایط سخت اقتصادی، برای تیم فوتبال ساحلی از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کرد. از هر ارگان و نهادی مطالبه‌گری می‌کرد تا شیرمردان پابرهنه تیمش هیچ‌گاه احساس کمبود نکنند. همه از برکت وجود او بهره‌مند می‌شدند و همواره تلاش می‌کرد نان و محبت را بر سفره همه تقسیم کند. بزرگ‌ترین دغدغه‌اش این بود که هیچ‌یک از اعضای تیم احساس محرومیت و کمبود نداشته باشند.

این مرد بزرگ، در روزهای پایانی عمر به دلیل بیماری، هر روز نحیف‌تر از گذشته می‌شد تا اینکه حدود چهل روز پیش، دور از زادگاهش شهر بوشهر، جان به جان‌آفرین تسلیم کرد و مردم بوشهر، به‌ویژه اهالی صلح‌آباد، در غم فراقش سوگوار شدند.

در دل، خاطرات و ناگفته‌های بسیاری از این انسان ارزشمند دارم که ان‌شاءالله در فرصتی مناسب آن‌ها را به رشته تحریر درخواهم آورد تا نسل‌های آینده بیش از پیش با شخصیت، خدمات و منش والای او آشنا شوند.