خلیج فارس:خانم گلی پاپی که متولد روستایی از توابع شهرستان دورود در استان لرستان بود، بعد از حدود ۱۴۰ سال زندگی، درگذشت.
به گزارش«خلیج فارس» به نقل از هممیهن؛با توجه به تاریخ شناسنامه، خانم پاپی ۱۲۶سال سن دارد ولی از آنجا که در گذشته سن دقیق افراد در شناسنامه ثبت نمیشد و همچنین بر اساس تحقیقات تبارشناسی و محاسبه سن پدر و برادران، خانم پاپی حدود ۱۴۰سال سن داشته است و متعلق به ۵ نسل گذشته است.
خلیج فارس:سه دیماه ۱۲۹۷، شناسنامه آمد تا ایرانیها «به رسمیت شناخته شوند».
به گزارش«خلیج فارس» به نقل ازرکنا؛ سه دیماه ۱۲۹۷، شناسنامه آمد تا ایرانیها «به رسمیت شناخته شوند». بیش از صد سال بعد، در ایرانِ ۱۴۰۴، هنوز کودکانی متولد میشوند که هرگز ثبت نمیشوند؛ بزرگ میشوند بیمدرسه، کار میکنند بیقرارداد و میمیرند بیگواهی فوت. این گزارش روایت کسانی است که زندهاند، اما در هیچ سامانهای وجود ندارند؛ شهروندانی که قانون برایشان نوشته شده، اما زندگیشان خارج از قانون میگذرد.
سه دیماه ۱۲۹۷؛ روزی که برای نخستینبار «سجل» ایرانی صادر شد. شناسنامهای که قرار بود مرز میان «بودن» و «نبودن» را مشخص کند؛ مرزی که بیش از یک قرن بعد، هنوز برای صدها هزار نفر در ایران کشیده نشده است. آن روز، دختری به نام «فاطمه پهلوی» نخستین ایرانی صاحب شناسنامه شد؛ اما امروز، در سال ۱۴۰۴، هنوز کودکانی در همین سرزمین به دنیا میآیند، بزرگ میشوند، پیر میشوند و میمیرند، بیآنکه در هیچ دفتر رسمیای ثبت شده باشند. این گزارش، روایت همانهاست؛ مردمانی که «هستند»، اما «به رسمیت شناخته نمیشوند».
زندگی بدون نام، زندگی بدون حق
در روستاهای دورافتاده سیستان و بلوچستان، هویت مفهومی انتزاعی نیست؛ مسئلهای است به اندازه نان شب. کودکانی هستند که مدرسه را فقط از پشت دیوارهای کاهگلی میشناسند، چون شناسنامه ندارند. زنانی که زایمانشان در خانه انجام میشود، چون دفترچه بیمه ندارند. مردانی که کار میکنند، اما قرارداد ندارند؛ چون «وجود قانونی» ندارند.
«بیشناسنامهها» عنوانی خشک و اداری است برای دردناکترین شکل محرومیت. حذف کامل از نظام خدمات اجتماعی. نداشتن شناسنامه یعنی نداشتن آموزش، درمان، یارانه، بیمه، حساب بانکی، ازدواج رسمی و حتی گواهی فوت.
در جغرافیایی که سالهاست با فقر، خشکسالی، بیکاری و ناامنی دستبهگریبان است، بیشناسنامهگی به رنجها «میچربد»؛ زخمی کهنه بر تن زخمی سیستان و بلوچستان.
رکورددار بیهویتی در ایران
طبق آخرین آمارهای رسمی، بیش از یک میلیون نفر در پنج استان کشور یعنی سیستان و بلوچستان، خراسان، گلستان، کرمان و آذربایجان غربی با معضل بیشناسنامهگی مواجهاند. اما سیستان و بلوچستان، صدرنشین جدول بیهویتهای کشور است.
آمارهای غیررسمی از جمعیتی بین ۵۰ تا ۱۰۰ هزار نفر فقط در این استان حکایت دارد که در وضعیت بلاتکلیفی مطلق زندگی میکنند. مردمانی که نه اتباع خارجیاند و نه بهطور رسمی ایرانی محسوب میشوند؛ ساکنان دائمی یک «برزخ حقوقی».
مرز، مهاجرت و هویتهای گمشده
هممرزی سیستان و بلوچستان با افغانستان و پاکستان، این بحران را پیچیدهتر کرده است. سالها مهاجرت، ازدواجهای ثبتنشده، فقر ساختاری، بیسوادی و نبود دسترسی به نهادهای ثبتی باعث شده نسلهایی متولد شوند که هیچ سندی از پدر و مادر خود ندارند.
در این میان، دو گروه اصلی از افراد بدون شناسنامه در ایران شناسایی شدهاند.فرزندان زنان ایرانی و مردان خارجی.این گروه با اصلاح قانون در مهرماه ۱۳۹۸، تا حد زیادی تعیینتکلیف شدند و امکان دریافت شناسنامه برایشان فراهم شد.
افرادی که مدرکی برای اثبات ایرانیبودن ندارند.کسانی که نام پدر و مادرشان مشخص نیست یا اسناد هویتی نسلهای قبل را در اختیار ندارند. بررسیها نشان میدهد بخشی از این افراد اتباع افغانستانی هستند که تلاش میکنند شناسنامه ایرانی دریافت کنند؛ موضوعی که قانون اجازه آن را نمیدهد. همین نقطه، محل تلاقی «حق انسانی» و «ملاحظات حاکمیتی» است؛ جایی که تصمیمگیری نه ساده است و نه سریع.
قانون هست، اجرا زمان میبرد
مسئولان تأکید میکنند از نظر قانونی، دیگر خلأیی برای صدور شناسنامه وجود ندارد. با رأی اخیر دیوان عالی کشور و ابطال بند ۸ مصوبه سال ۶۷، حتی برای افرادی که والدینشان «سجل اصیل ایرانی» ندارند نیز امکان تشکیل پرونده فراهم شده است.
قانون تابعیت ایران (مواد ۹۷۶ و ۹۸۹ قانون مدنی) بهروشنی مشخص میکند چه کسانی ایرانی محسوب میشوند و چه کسانی نه. اگر فردی واقعاً ایرانی باشد، مانعی برای دریافت شناسنامه وجود ندارد.مشکل، اثبات است.
اگر قانون هست، چرا بحران ادامه دارد؟
پاسخ را باید در فاصله میان «قانون» و «زندگی واقعی» جستوجو کرد. در روستاهای دورافتاده، دسترسی به نهادهای انتظامی، شوراهای تأمین، ثبت احوال و حتی سواد حقوقی وجود ندارد. روندهای اداری طولانی، هزینهبر و فرسایندهاند. برای کسی که هیچ مدرکی ندارد، اثبات «ایرانی بودن» شبیه اثبات وجود خود است.
و در این میان، زمان میگذرد. کودک بزرگ میشود، از مدرسه بازمیماند، وارد بازار کار غیررسمی میشود و چرخه بیهویتی تکرار میشود.
شناسنامه؛ تنها آرزو
وقتی از بیشناسنامهها میپرسی چه میخواهند، پاسخ پیچیدهای نمیدهند.نه شغل دولتی، نه وام، نه مهاجرت. فقط یک چیز و آن شناسنامه است.
سندی کاغذی که برای بسیاری بدیهی است، اما برای آنان، مرز میان «زندگی» و «بازماندگی از زندگی» است.بیش از صد سال از صدور نخستین شناسنامه ایرانی گذشته، اما هنوز هویت برای همه «حق برابر» نیست. و تا زمانی که در گوشهای از این کشور، انسانی بدون نام و شماره ملی زندگی کند، باید پرسید که دولت مدرن، بدون شناسنامه برای همه شهروندانش، چقدر کامل است؟
خلیج فارس:این شناسنامهها در سال ۱۳۰۷ برای مردم ایران صادر میشد.
به گزارش«خلیج فارس» به نقل از اطلاعات آنلاین؛صدور شناسنامه برای ایرانیان در ابتدا با عنوان سجل در دوران قاجار آغاز شد. نخستین شناسنامه در تاریخ ۳ دی ۱۲۹۷ برای دختری به نام «فاطمه ایرانی» صادر شده است. تصاویری از صفحات یک نمونه از سجلهای ایرانی تماشا کنید که ۹۷ سال پیش برای یک متولد سال ۱۲۸۳ در مراغه صادر شده است.
خلیج فارس:صاحبان شناسنامه تنها در صورتی که اختلاف سن واقعی با تاریخ تولد مندرج در اسناد سجلی بیش از پنج سال باشد، میتوانند یکبار در طول عمر خود با مراجعه به ثبت احوال، درخواست تغییر سن کنند.
به گزارش«خلیج فارس» به نقل از خبرگزاری مهر؛ بر اساس قانون «حفظ و اعتبار اسناد سجلی و جلوگیری از تزلزل آنها» مصوب مجلس شورای اسلامی در سال ۱۳۶۷، اصلاح تاریخ تولد در اسناد سجلی تنها یک بار در طول عمر افراد امکانپذیر است. این تغییر صرفاً در شرایطی انجام میشود که اختلاف سن واقعی با سن مندرج در شناسنامه بیش از پنج سال بوده و به تأیید کمیسیون ویژه تشخیص سن برسد.
مطابق این قانون، کمیسیون تشخیص سن مرکب از قاضی دادگاه صالحه بهعنوان رئیس، فرماندار یا بخشدار، رئیس اداره ثبت احوال محل، پزشک منتخب سازمان بهداری استان و رئیس شورای اسلامی شهر یا بخش محل صدور شناسنامه تشکیل میشود. تصمیمات این کمیسیون قطعی بوده و قابل اعتراض نیست.
شرایط متقاضیان
افراد بالای ۱۸ سال، اشخاص زیر ۱۸ سال دارای حکم رشد، همچنین پدر یا جد پدری برای فرزندان زیر ۱۸ سال و نیز قیم یا وصی قانونی میتوانند برای اصلاح تاریخ تولد اقدام کنند.
مدارک مورد نیاز
از مهمترین مدارک لازم برای ثبت درخواست میتوان به فرم مخصوص (شماره ۸)، اصل و تصویر شناسنامه عکسدار، یک قطعه عکس جدید، حکم رشد برای افراد زیر ۱۸ سال و مدارک قانونی قیم یا وصی اشاره کرد. پرداخت هزینه طبق تعرفه جاری نیز الزامی است.
مراحل رسیدگی
متقاضی پس از ارائه مدارک در دبیرخانه کمیسیون ثبت احوال محل صدور شناسنامه، تاریخ تشکیل جلسه رسیدگی را دریافت میکند. حضور شخص متقاضی یا نماینده قانونی در جلسه الزامی است و در صورت نیاز، کمیسیون میتواند وی را برای معاینه و تعیین دقیق سن به پزشکی قانونی معرفی کند.
در صورت تأیید کمیسیون، تغییر تاریخ تولد در اسناد سجلی و شناسنامه اعمال میشود. اما اگر کمیسیون با درخواست مخالفت کند، متقاضی حق ارائه درخواست مجدد نخواهد داشت.
صلاحیت کمیسیون
کمیسیون تشخیص سن صلاحیت رسیدگی به افزایش یا کاهش سن بیش از پنج سال را دارد. متقاضیان میتوانند درخواست خود را به ثبت احوال محل سکونت تحویل دهند تا پس از بررسی، به اداره ثبت احوال محل صدور شناسنامه ارسال شود. همچنین، درخواست اشخاصی که اسناد سجلی آنان از نمایندگیهای جمهوری اسلامی در خارج از کشور صادر شده باشد، در دبیرخانه کمیسیون تشخیص سن مستقر در اداره کل ثبت احوال استان تهران بررسی خواهد شد.
خلیج فارس:منابع رسانه ای به نقل از سازمان ثبت احوال، از پایان عمر شناسنامه های قرمز رنگ خبر دادند.
به گزارش«خلیج فارس» به نقل از تابناک؛ سازمان ثبت احوال کشور با صدور اطلاعیهای رسمی اعلام کرد که شناسنامههای قدیمی جلد قرمز به دلیل فرسودگی و عدم تطابق با استانداردهای امنیتی جدید، از اعتبار ساقط شدهاند. دارندگان این شناسنامهها موظفاند در اسرع وقت برای تعویض آنها با شناسنامههای جدید اقدام کنند.
این تصمیم در راستای یکپارچهسازی نظام هویتی و افزایش امنیت اسناد ملی اتخاذ شده و گامی مهم در مدرنسازی خدمات هویتی کشور محسوب میشود.
تاریخچه شناسنامههای قرمز رنگ
شناسنامههای جلد قرمز که در دهههای گذشته بهعنوان سند اصلی هویتی شهروندان ایرانی صادر میشدند، از اوایل انقلاب اسلامی (دهه ۱۳۶۰) بهتدریج جایگزین دفترچههای قدیمیتر شدند. این اسناد، با طراحی ساده و اطلاعات محدود، برای سالها نیازهای هویتی کشور را برآورده کردند. با این حال، با پیشرفت فناوری و افزایش تهدیدات جعل اسناد، محدودیتهای این شناسنامهها از جمله فقدان ویژگیهای امنیتی پیشرفته و آسیبپذیری در برابر فرسودگی، آشکار شد. در دهه ۱۳۹۰، سازمان ثبت احوال بهمنظور ارتقای امنیت و یکپارچگی دادهها، صدور شناسنامههای مکانیزه و هوشمند را آغاز کرد که جایگزین مدلهای قدیمی شدند.
چرا تعویض ضروری است؟
به گفته مسئولان سازمان ثبت احوال، شناسنامههای جلد قرمز فاقد استانداردهای امنیتی مدرن مانند تراشه الکترونیکی و کدهای رمزنگاریشده هستند که خطر جعل و سوءاستفاده را افزایش میدهد. همچنین، بهروزرسانی پایگاه داده ملی هویتی برای ارائه خدمات دولتی دقیقتر، از جمله انتخابات، خدمات بانکی، و امور قضایی، نیازمند تعویض این اسناد است. این طرح به کاهش تخلفات هویتی و تسهیل فرآیندهای دیجیتال کمک خواهد کرد.
سازمان ثبت احوال با راهاندازی سامانههای آنلاین و افزایش ظرفیت دفاتر پیشخوان دولت، فرآیند تعویض شناسنامه را تسهیل کرده است. شهروندان میتوانند با ارائه مدارک هویتی، عکس جدید، و پرداخت هزینهای اندک، شناسنامههای مدرن دریافت کنند. این سازمان همچنین از طریق رسانههای جمعی و پورتال رسمی خود (www.ncr.ir) اطلاعرسانی گستردهای انجام داده تا آگاهی عمومی را افزایش دهد.
چالشها و توصیهها
با وجود تلاشهای سازمان، برخی چالشها مانند عدم اطلاع کافی در مناطق روستایی، ازدحام در دفاتر شهری، و نگرانیهای مالی برای اقشار کمدرآمد وجود دارد. کارشناسان پیشنهاد میدهند که سازمان ثبت احوال با ارائه تخفیف به گروههای محروم و افزایش واحدهای سیار در مناطق دورافتاده، مشارکت عمومی را تقویت کند.
سازمان ثبت احوال از شهروندان دعوت کرده تا هرچه سریعتر به دفاتر مربوطه مراجعه کنند. این اقدام نهتنها به امنیت هویتی آنها کمک میکند، بلکه گامی در راستای تحقق دولت الکترونیک است.
خلیج فارس:در روزهای اخیر شایعاتی در فضای مجازی مبنی بر ممنوعیت نامگذاری نوزادان با نام کوروش و محدودشدن حقوق مادران برای دریافت شناسنامه منتشر شده است.
به گزارش«خلیج فارس» به نقل از خبرگزاری فارس؛این نام در هر دو نگارش کوروش و کورش در فهرست نامهای مجاز قرار دارد و هیچ محدودیتی برای ثبت آن وجود ندارد.
تنها نامهایی که زننده یا موهن به مقدسات باشند ممنوعاند. نامهایی مانند کوروش، آرش، آناهیتا، سیاوش، تهمینه و… مشکلی ندارند.
دربارۀ حق مادر برای گرفتن شناسنامه فرزند نیز طبق قانون، اگر ازدواج ثبت رسمی شده باشد، مادر میتواند بهتنهایی برای صدور شناسنامه اقدام کند.
خلیج فارس:ماجرای مردی که درخواست خروج نام فرزندش از شناسنامه خود را داشت.
به گزارش«خلیج فارس» به نقل از هفت صبح؛ اوایل سال ۱۴۰۳ مرد جوانی با مراجعه به شعبه دهم دادگاه کیفری گفت: سال ۹۸ از همسرم جدا شدم. ما یک فرزند مشترک داریم که بعد از جداییمان با من زندگی می کند. تا اینکه در چکاپ فرزندم برای جلوگیری از سرطان موروثی متوجه شدم دی ان ای پسرم با من هماهنگ نیست.
حدس می زدم همان مردی که همسر سابقم از سال ها قبل با او در ارتباط بود پدر واقعی بچه باشد. برای همین سر راه آن مرد کمین کردم و با حمله به سمت او یک دعوای ساختگی راه انداختم و در موهای آن مرد چنگ انداختم. تعدادی از تار موهایش را کندم و به آزمایشگاه تحویل دادم که مشخص شد همان مرد پدر بچه است.
حالا من میخواهم نام این بچه از شناسنامه من خارج شود چون او فرزند واقعی من نیست!
رسیدگی به این شکایت در مرجع قضایی ذیربط ادامه دارد.
خلیج فارس:تصویری از شناسنامهی بانوی کهنسال قزوینی، که نام فرزندان پرشمارش سوژهی برخی رسانهها شد.
منبع:برترین ها
خلیج فارس:بررسی مشکل افراد فاقد شناسنامه موضوع جدیدی نیست و در سالهای گذشته بارها و بارها بر حل این مسئله تأکید شد، اما هنوز این موضوع به عنوان یکی از چالشهای جدی برخی استانها شناخته میشود.
به گزارش«خلیج فارس» به نقل از همشهری؛براساس اطلاعاتی که هاشم کارگر رئیس سازمان ثبت احوال منتشر کرده بود، «۵ استان، سیستان و بلوچستان، خراسان، گلستان، کرمان و آذربایجان غربی بیشترین آمار افراد بی شناسنامه را در سطح کشور دارند.»، به همین دلیل اعضای کمیسیون قضایی و حقوقی با دعوت از مدیران ثبت احوال ۲ استان خراسان رضوی و سیستان و بلوچستان دست به بررسی موانع رفع این مشکل زدند.
عثمان سالاری نایب رئیس کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس، مهمترین نکات بررسی شده در جلسه را اینگونه شرح داد:
۱-مقرر شد سامانهای که برای پیگیری وضعیت تابعیت افراد در ثبت احوال پیش از این فعال بوده، دوباره راهاندازی شود تا افراد بتوانند مدارک مستند خود را برای اثبات تابعیت ارائه کنند.
۲-مدیران کل ثبت احوال استانهای خراسان رضوی و سیستان و بلوچستان، معاونان دیوان عدالت اداری و پزشکی قانونی کشور در این جلسه حاضر بودند.
۳-در مورد قانون اعطای تابعیت به فرزندان حاصل از مادر ایرانی مصوب سال ۱۳۹۸ مجلس در سال ۱۳۹۹ آییننامه آن تصویب و بحث و گفتوگو شد و با توجه به اینکه این قانون در برخی استانها هنوز به درستی اجرا نشده بود، تاکید شد اگر دستگاههای امنیتی طی ۳ ماه پاسخ مقتضی به بررسی پیشینه افراد ندهند، اداره ثبت احوال مکلف به صدور شناسنامه شود. البته این امر مشروط به معرفی افراد توسط استانداریها و اداره امور اتباع است و مقرر شد این مهم پیگیری تا در مورد اعطای شناسنامه به فرزندان حاصل از مادران ایرانی اقدام شود.
۴- باید به افراد ممنوعالخدمات، خدمات ارائه شود و هیچکس نمیتواند به بهانههای مختلف این افراد را از حقوق اجتماعی محروم کند.
خلیج فارس:چشمهای تتلو در این عکس انگار داد میزنند که از لحظه ثبت عکس راضی هستند و صاحب عکس به خواستهاش رسیده.
به گزارش«خلیج فارس»؛امیر جدیدی در روزنامه هممیهن نوشت: در سالهای اخیر که دوربینهای فوری عکسهای پرسنلی را ثبت میکنند شخصاً کسی را ندیدم که از عکس کارت ملی، کارت پایان خدمت، پاسپورت، شناسنامه، سامانه ثنا یا… راضی باشد؟ حرف از روی شکم نمیزنم بابتش سالها و ماهها وقت گذاشتم و از رفیق و نارفیق سوال کردم، هر کس را دیدم یقهاش کردم. صدی نود آدمها حاضر نبودند عکس کارت ملی و شناسنامهشان را نشانم بدهند. خیلیها میگفتند اصلاً حرفش را هم نزن.
جوابها را میشنیدم و دنبال دلیل میگشتم. واقعیت این است که برای ثبت یک عکس خوب چند عامل باید همزمان دست به دست هم دهند تا نتیجه درست و درمان و آبرومند از آب درآید. برای ثبت یک پرتره خوب چند نکته باید همزمان اتفاق بیفتد. اول، باید تمامرخ باشد. دوم، نور سافت و یکدستی روی سوژه بیفتد. سوم، دوربین «آی لول» باشد. چهارم، لنز زوم برای پرتره بهتر است به شرط آنکه دیافراگم بسته باشد تا فاصله بین چشم و بینی از فوکس در نرود اما نکته اساسی اینکه عکاسی با حوصله و روی خوش سوژه را به آرامش دعوت کند و بعد دکمه شاتر را فشار دهد…
اما چه شد که اینها را نوشتم. چند وقت پیش در شبکههای اجتماعی عکسی از شناسنامه امیرحسین مقصودلو منتشر شد. اولین نکتهای که توجهم را جلب کرد پرتره تتلو بود. نگاه عکس طوری است که انگار سوژه از لحظه ثبت عکس راضی است. احتمالاً شنیدهاید که چشمها هیچوقت دروغ نمیگویند…
چشمهای تتلو در این عکس انگار داد میزنند که از لحظه ثبت عکس راضی هستند و صاحب عکس به خواستهاش رسیده. به علاوه اینکه ظاهراً مواردی که در بالا نوشتم در لحظه ثبت عکس رعایت شدند. اینها را مینویسم و هزار نکته دیگر هم به ذهنم میرسد. عکس را میبینم به روزهای رفته فکر میکنم. به اینکه چه شد امیرحسین مقصودلو شد تتلو.
چه شد که از خوانندگی روی ناو ارتش در خلیجفارس و همنشینی با بزرگان سر از زندان اوین درآورد. اینکه پسر یاغی شهر چه سرگذشتی از سر گذراند… به عنوان یک آدم اولدفشن که خیلی هم موسیقی عصر جدید را نشنیده اوقات زیادی را با صدای تتلو سر نکردم اما باید اعتراف کنم هر بار که شنیدم ذوق و هوشمندی در آثارش دیدم که او را یک سر و گردن از همقطارانش جلوتر میبرد. بیشتر از اینها در تاکسی، مغازه، مهمانی، سفر و…
به چشم خودم دیدهام که پیر و جوان با صدایش خندیدند، گریه کردند، عاشق شدند، فارغ شدند، رقصیدند و… اینکه او چه کرده و چه باید میکرد را نمیدانم. اینجا هم دادگاه نیست. اما همه این حرفها را زدم که بگویم ظاهراً یک نفر هست که از عکس شناسنامه و کارت ملیاش راضی است.
