خلیج فارس:با افزایش تقاضا برای دریافت وجه نقد از شعب بانکها، به شکل غیررسمی برای هر فرد سقف ۳ تا ۵میلیون تومان در نظر گرفته شده است. با این حال، بر اساس مشاهدات میدانی وجوه نقد شعب بانکها بهصورت روزانه به اتمام میرسد.
به گزارش«خلیج فارس» به نقل از دنیایاقتصاد؛مشاهدات نشان میدهد تقاضا برای اسکناس با افزایش محسوسی مواجه است و مراجعه به شعب چندین بانک بیانگر کمبود اسکناس است به طوری که اگر افراد در آخر وقت کاری به بانکها مراجعه کنند، شاید موفق به دریافت اسکناس نشوند.
بر اساس آخرین آمار منتشر شده توسط بانک مرکزی، اسکناس و مسکوکات در دست اشخاص در هشت ماه نخست سال جاری بیش از ۲۳ درصد رشد داشته است. این در حالی است که رشد اسکناس و مسکوکات در مدت مشابه سال گذشته کمتر از یک درصد (۰.۸ درصد) بوده است. افزایش تقاضا برای اسکناس در شرایطی رخ داده که نااطمینانی امری طبیعی محسوب میشود و کاهش دسترسی به آن میتواند موجبات نارضایتی افراد و مختل شدن فعالیتهای اقتصادی را فراهم آورد.
در شرایط تورمی، ارزش پول کاهش مییابد و در نتیجه افراد برای انجام امور روزمره به ارقام بالاتری از اسکناس نیاز دارند. کارشناسان پیش از این بارها اعلام کرده بودند که به علت وجود تورم مزمن و بالا در اقتصاد ایران، لازم است اسکناسهای درشت چاپ شود. در حال حاضر، ایران چک ۲۰۰ هزار تومانی بزرگترین اسکناس موجود است که از قیمت یک شانه تخممرغ پایینتر است.
سقف روزانه دریافت اسکناس از خودپرداز بانکها مدت کوتاهی است که به مبلغ ۳۰۰ هزار تومان رسیده است و پایین بودن سقف دریافت وجه نقد از خودپردازها یکی از اصلیترین دلایل افزایش مراجعه افراد به شعب بانکها برای دریافت وجه نقد است. در شرایطی که حتی دریافت یکمیلیون تومان نیازمند طی شدن فرآیند بانکی است، دریافت مبالغ بالاتر از نظر صرف وقت به صرفهتر خواهد بود.
بر اساس اعلام بانک مرکزی، در آبان ماه سال جاری اسکناس و مسکوکات در دست اشخاص نسبت به ماه مشابه سال قبل با رشد ۴۹ درصدی مواجه بوده است. به عقیده کارشناسان اصلیترین دلیل رشد پول نقد در دست اشخاص نااطمینانی شرایط اقتصادی و جو حاکم بر جامعه است. بر اساس آمار هشتماهه بانک مرکزی، تقاضا برای اسکناس در ماههای بعد از جنگ نیز به شرایط قبل از جنگ بازنگشته است.
علی قنبری گفت: «متاسفانه بحث یارانهها در کشور، از همان ابتدا با یک شیوه نادرست، ارائه شد و سنگ بنا را به غلط گذاشتیم و به جای این که وضع مردم را بهبود ببخشد در بسیاری از موارد آسیب زا بوده است. متاسفانه یارانهها در کشور نتوانست در بهبود و ثبات زندگی مردم اثر مثبتی بگذارد. اعطای یارانهای به صورت پرداخت نقدی و به منظور افزایش درآمد خانوارهای هدف، اعمال میشود، در عمل در کشور ما نتوانسته موفقیت چشمگیری کسب کند. حقیقت این است که وقتی قیمت کالاهای مصرفی افزایش پیدا میکند، افزایش رقم یارانه ها، نمیتواند جبران افزایش قیمت کالاها و خدمات را کند و در نتیجه هزینهای که میتوانست صرف آموزش، رفاه خانوارها و جبران شرایط زندگی مردم شود، صرف یارانهها میشود. دولت باید روی توسعه اقتصادی متمرکز شود تا آثار منفی عدم توسعه اقتصادی را از بین ببرد؛ بنابراین معتقدم که اگر یارانهها قطع شود و هزینه بیشتری برای رفاه زندگی مردم صرف شود، آثار مثبت تری بر جای خواهد گذاشت.»
