واژه فارسی

به گزارش«خلیج فارس» به نقل از عصر ایران؛این واژه از دو بخش «جان» و «پاس» تشکیل شده و معنای «نگهبان جان» یا «کسی که از جان فردی محافظت می‌کند» را می‌رساند. در زبان فارسی، «پاس» به معنای نگهبانی و مراقبت است، و ترکیب آن با «جان» مفهومی کاملاً بومی و گویا را ایجاد کرده است.

پیش از این، بیشتر از عبارت «محافظ شخصی» برای ترجمه‌ی «بادیگارد» استفاده می‌شد، اما با توجه به طولانی بودن و سنگینی این عبارت، واژه‌ی «جان‌پاس» می‌تواند جایگزینی کوتاه‌تر، فارسی‌تر و خوش‌آهنگ‌تر باشد.

فرهنگستان زبان و ادب فارسی در سال‌های اخیر تلاش کرده است تا با پیشنهاد معادل‌های فارسی برای واژه‌های بیگانه، از نفوذ بیش‌ازحد زبان‌های خارجی در فارسی جلوگیری کند و زبان ملی را زنده و پویا نگه دارد.

زبان فارسی در طول تاریخ خود دستخوش تغییرات بسیاری بوده و واژه‌های بیگانه، به‌ویژه عربی، در آن نفوذ کرده‌اند؛ به‌گونه‌ای که حتی در شاهنامه‌ی فردوسی نیز حدود ۶۹ واژه عربی وجود دارد که بین ۲۰ تا ۵۰ بار تکرار شده‌اند.

با این حال، پالایش کامل زبان از واژگان بیگانه کاری دشوار است؛ اما می‌توان با دقت و آگاهی، از ورود بیشتر این واژه‌ها جلوگیری کرد — وظیفه‌ای که فرهنگستان زبان و ادب فارسی آن را با دقت دنبال می‌کند.