رضایت مردم نیازمند عدالت اجتماعی

مهدی جعفری زاده

رئیس‌جمهور گفته: «اگر عدالت به درستی اجرا می‌شد، زمینه شکل‌گیری بسیاری از نارضایتی‌ها فراهم نمی‌شد»

آری، این سخن برای همه مردم قابل قبول است و تردیدی در آن نیست اما اگر صرفا بپذیریم که بی‌عدالتی‌ها و تبعیض‌های گوناگون که همه مسئولان از صدر تا ذیل، مسبب و مقصر آن هستند، ایجاد شده، به تنهایی دردی را دوا نمی‌کند. مهم این است که فعلاً دولت، مجلس و قوه قضاییه و سایر مسئولان ارشد نظام، به صورت یکپارچه، برنامه‌ای به ملت ارائه دهند که بتواند «بی‌عدالتی‌ها و تبعیض‌ها» را کنار بگذارد و عدالت همه جانبه را جایگزین آنها کند.

حال سوال این است که مسئولان در این راستا چه برنامه‌ای را ارائه داده و چه اقدام قابل مشاهده‌ای را داشته‌اند؟ چرا روز به روز فاصله طبقاتی و شکاف اجتماعی بیشتر و عمیق‌تر می‌شود؟ جامعه دوقطبی و چند قطبی، تجسم بی‌عدالتی فراگیر و گسترده است و معلوم است که عمیقاً نارضایتی عمومی، تولید می‌کند.

یکی از نمونه‌های بی‌عدالتی که برای همه مردم مصداق دارد گرانی‌ها و تورم افسارگسیخته است که ظالمانه همه دسترنج و ثمره سالها تلاش و زحمت مردم را یک شبه به باد می‌دهد و فقیر را فقیرتر و غنی را غنی‌تر کرده و می‌کند. این بدترین نوع بی‌عدالتی است که دائماً تکرار می‌شود. اگر در دهه های قبل، سالی یکبار موج گرانی، جامعه را دربر می‌گرفت و در دهه هشتاد هر سالی چندبار و متاسفانه اینک هر ماه و گاهی هر هفته‌ای، چند بار شاهد امواج سهمگین گرانی‌ها هستیم که گستره بی‌عدالتی را هرچه بیشتر و عمیق‌تر می‌کند.

نمونه دیگر این بی‌عدالتی، نظام پرداخت حقوق کارکنان دولت است. کارکنان دولت در دستگاه‌های مختلف با وجود مدارک مشابه لیسانس، فوق‌لیسانس و دکترا و با وجود سابقه مشابه و شرایط همسان، ولی میزان حقوق و مزایای دریافتی آنها از زمین تا آسمان فاصله دارد. این تبعیض و بی‌عدالتی که همه مسئولان کشور آن را قبول دارند و چندین مرتبه از «نظام هماهنگ پرداخت‌ها» سخن گفته‌اند و طرح و لایحه داده‌اند ولی هیچ خروجی عادلانه‌ای نداشته است، چرا؟!

رئیس‌جمهور به درستی گفته‌اند که «بی‌عدالتی» باعث «نارضایتی‌های روزافزون» شده و باید برای آن فکری کرد. ولی چرا فکری نمی‌شود؟ چه موقع می‌خواهد این زخم‌های گسترده اجتماعی، التیام یابد و مداوا شود؟ زمان می‌گذرد و تلخی‌های بی‌عدالتی، مردم را رها نمی‌کند، از این رو، چنین دیدگاههایی از مرحله حرف باید به اقدام منجر شود.