روایت شاهدان عینی از شب خونین ایرانشهر

خلیج فارس:لحظات وقوع حمله در بمپور با وحشت و غافلگیری همراه بوده است. شاهدان عینی از سرخ شدن آسمان و صدای مهیب انفجارهایی روایت می‌کنند که آرامش نیمه‌شب منطقه را در هم شکست.

به گزارش«خلیج فارس» به نقل از دنیای اقتصاد؛ سلسله حملات اخیر ارتش آمریکا به مناطق جنوبی و جنوب شرقی ایران، بار دیگر پرونده هدف قرار دادن غیرنظامیان و مراکز غیرنظامی را گشوده است.

در شرایطی که افکار عمومی همچنان در شوک فجایع گذشته به‌سر می‌برد، گزارش‌های رسیده از استان‌های سیستان و بلوچستان و هرمزگان نشان‌دهنده ابعاد تازه‌ای از این تجاوزات است که به شهادت سربازان در حال استراحت، خانواده‌های بی‌دفاع و صیادان بومی منجر شده است.

این وقایع در حالی رخ می‌دهد که پیش از این نیز در جریان «جنگ چهل‌روزه»، حملات مشابهی به مراکز آموزشی و مذهبی، از جمله مدرسه شجره طیبه میناب، داغ سنگینی بر پیکره جامعه وارد کرده بود. روابط عمومی نیروی زمینی ارتش، ارتش آمریکا بامداد چهارشنبه ۲۴ تیر ۱۴۰۵، با شلیک ۱۳ فروند موشک، آسایشگاه و محل اسکان یکی از پادگان‌های نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران در بمپور را هدف قرار داد. بنا بر این گزارش، دشمن، آسایشگاه، مهمانسرا و اماکن نگهبانی پادگان را مورد حمله قرار داد. در جریان این حمله، ۷تن از کارکنان پایور و وظیفه تیپ ۳۸۸ ایرانشهر به مقام شهادت نائل آمدند و تعدادی از کارکنان مجروح شدند. روابط عمومی نیروی زمینی ارتش ضمن محکوم کردن این اقدام، تصریح کرد: «انتقام خون پاک شهدای این جنایت، قطعی و قریب‌الوقوع است و ارتش جمهوری اسلامی ایران پاسخی قاطع به این اقدام متجاوزانه خواهد داد.» در ادامه نیز ارتش ایران پاسخ مناسب را عملیاتی کرد.

روایت شاهدان عینی

لحظات وقوع حمله در بمپور با وحشت و غافلگیری همراه بوده است. شاهدان عینی از سرخ شدن آسمان و صدای مهیب انفجارهایی روایت می‌کنند که آرامش نیمه‌شب منطقه را در هم شکست. خالد بیابانی، خبرنگار محلی و از ساکنان بمپور، در گفت‌وگو با همشهری از نخستین لحظه‌های وقوع حادثه در نزدیکی پادگان ۳۸۸ ارتش روایت می‌کند: «در زمان وقوع نخستین انفجار، در صف جایگاه پمپ گاز محمدان بودم که حدود ۸کیلومتر با پادگان فاصله دارد. از همان فاصله، انفجار را دیدم. آسمان برای لحظه‌ای با موجی از نور قرمز روشن شد. پس از انفجار نخست، برق پادگان قطع شد و خاموشی منطقه را فرا گرفت. سپس صدای جنگنده‌ها را شنیدیم و انفجارهای بعدی یکی پس از دیگری رخ داد.»

محمدیاسین جلال‌زهی، یکی دیگر از ساکنان منطقه که منزلش در نزدیکی محل حادثه قرار دارد، به همشهری می‌گوید: «حدود ساعت۱۲:۳۰ بامداد چهارشنبه بود که با فاصله‌ای حدود ۱۵ ثانیه، صدای ۲ انفجار مهیب را شنیدیم. چند لحظه بعد، صدای جنگنده‌ها در آسمان پیچید. از خانه بیرون دویدیم و ستون دود برخاسته از محل انفجار را دیدیم.» وی که ساعتی پس از انفجار خود را به آسایشگاه سربازان رسانده بود، می‌گوید: «برق قطع شده بود و علاوه بر آسایشگاه، ۲ساختمان اداری نیز تخریب شده بودند. مردم و نیروهای امدادی در تلاش بودند سربازان مجروح را از داخل آسایشگاه به بیرون منتقل کنند.» در میان شهدای این حادثه، سرباز وظیفه‌ای است که تنها ۴۰ روز تا پایان خدمت او باقی مانده بود. در ویدئویی که پیش از شهادت از وی منتشر شده، او با زبانی ساده و صادقانه می‌گوید: «خیلی خوشحالم دارم خدمتم را تموم می‌کنم، فقط ۴۰روز مانده، اما بدبختی جنگ شد. اگر زدن و مردم، حلالم کنید. امیدوارم آرزوی پرشیای سفید پنوماتیک تو دلم نماند.» چه می‌توان گفت از غم سربازی که برای زندگی‌اش آرزوها داشت و بدون آنکه بداند چرا مورد حمله قرار گرفت و جان عزیزش را از دست داد.

هدف قرار دادن خانواده‌ها در پناهگاه‌های محیط‌بانی

تجاوزات نظامی آمریکا تنها به مراکز نظامی محدود نمانده و دامنه آن به محیط‌های حفاظت‌شده زیست‌محیطی نیز کشیده شده است. به گزارش خبرگزاری مهر، سردار رضا رستگار در گفت‌وگویی اعلام کرد: «بامداد ۲۳تیر۱۴۰۵ پاسگاه محیط‌بانی منطقه حفاظت‌شده طارم بر اثر اصابت دو پرتابه مورد حمله قرار گرفت. در این حادثه، دو فرزند و عروس محیط‌بان جواد حسن‌زاده که در پاسگاه حضور داشتند، جان خود را از دست دادند.» محیط‌بان حسن‌زاده هنگام وقوع حادثه در ماموریت گشت و پایش منطقه حضور داشت و پس از بازگشت با پیکر بی‌جان اعضای خانواده‌اش در میان آوار پاسگاه روبه‌رو شد. سردار رستگار با اشاره به تخریب کامل پاسگاه «سیدجوذر» در این حمله، تاکید کرد که این اقدام علاوه بر خسارت‌های انسانی، پیامدهای گسترده‌ای برای طبیعت از جمله انتشار فلزات سنگین و آلاینده‌های ناشی از مهمات به همراه دارد.

منطقه حفاظت‌شده طارم با وسعتی حدود ۲۰ هزار هکتار، زیستگاه گونه‌های متنوعی است که اکنون تحت تاثیر این حملات قرار گرفته است. یکی دیگر از این مکان‌ها، اسکله‌های صیادی هرمزگان هستند که هدف قرار گرفتند. علی اسلامی رمچاهی، مدیرعامل اتحادیه شرکت‌های تعاونی هرمزگان، در گفت‌وگو با خبرگزاری مهر از شهادت دو صیاد در پی حملات به اسکله صیادی کوهستک خبر داد. وی اظهار کرد: «در ۱۷تیر ماه با شلیک موشک به اسکله کوهستک، دو تن از صیادان به نام‌های امید عربی و مرتضی هرمزی جان خود را از دست دادند و دو صیاد دیگر نیز مجروح شدند.»

از میناب تا بمپور

ریشه این جنایات را باید در الگوی رفتاری ارتش آمریکا جست‌وجو کرد که پیش از این در فاجعه مدرسه شجره طیبه میناب به وضوح دیده شد. در آن حادثه، حمله به یک مدرسه ابتدایی به شهادت ۱۶۸ کودک و ۱۴ معلم منجر شد. بر اساس افشاگری تازه شبکه سی‌ان‌ان، مقام‌های آمریکایی ظرف چند روز پس از آن حمله به این جمع‌بندی رسیدند که اطلاعات قدیمی در بروز این اشتباه نقش داشته است. دبلیو. جی. هنیگان، تحلیلگر امنیت ملی نیویورک‌تایمز، در یادداشتی با عنوان «حمله آمریکا غیرنظامیان ایرانی را کشت؛ مسوولیت‌پذیری کجاست؟» می‌نویسد که دولت آمریکا از پذیرش مسوولیت این حملات اشتباه و اطلاع‌رسانی شفاف درباره نتایج تحقیقات خودداری کرده است.

ابعاد انسانی یک فاجعه

سخنگوی دولت با اشاره به حملات اخیر به مناطق جنوبی کشور اعلام کرد که در جریان این اقدامات، بیش از ۳۰ شهروند غیرنظامی به شهادت رسیده‌اند. به گزارش خبرگزاری فارس، سخنگوی دولت این اقدام را نمونه‌ای آشکار از هدف قرار دادن غیرنظامیان دانست و تصریح کرد: «جنوب ایران، قلب تپنده این سرزمین است. دولت با تمام توان در کنار مردم خواهد بود.»

در بخش درمانی نیز، فشار سنگینی بر مراکز پزشکی وارد شده است. شکرالله معشوری، معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر، در گفت‌وگو با همشهری اعلام کرد: «در مجموع ۴۹نفر از مصدومان حادثه پادگان بمپور به بیمارستان ایرانشهر منتقل شدند که ۹نفر پس از انجام اعمال جراحی، بستری هستند و وضعیت عمومی آنها تحت کنترل است.» اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه، در مراسم یادمان شهدای میناب با تاکید بر ضرورت زنده نگه داشتن حافظه تاریخی گفت: «آنچه ما را به یاد آنان فرا می‌خواند، مسوولیتی است که در برابر حقیقت داریم؛ مسوولیتی که ما را وادار می‌کند چراغ حافظه را روشن نگاه داریم تا تاریکی فراموشی بر وجدان انسانی ما سایه نیفکند.»