زنده نام علی اکبر کبگانیان؛ مردی که چراغ دانایی، راستی و درستی را در فوتبال فروزان کرد

عبدالرسول حیدری

زنده‌نام «علی اکبر کبگانیان» پدر فوتبال نوین در بوشهر شخصیتی محوری و تأثیرگذار در تاریخ معاصر ورزش استان بود. او فراتر از یک مربی یا مدیر ورزشی، یک معلم اخلاق، با تدبیر، آگاه، کاربلد و عاشق برای نسل‌های متعددی از جوانان این خطه محسوب می‌شد.

تأسیس باشگاه ایران‌جوان بوشهر توسط ایشان، نه صرفاً یک اقدام ورزشی، بلکه یک حرکت فرهنگی و اجتماعی عمیق بود که هدف آن پرورش نسلی متعهد، منظم و متخلق بود. کبگانیان معتقد بود که ورزش ابزاری است قدرتمند برای هدایت انرژی‌های سرشار جوانی به مسیری سازنده و اخلاقی.

بخش اول: فلسفه تأسیس باشگاه ایران‌جوان

چشم‌انداز کبگانیان: ورزش به مثابه مدرسه زندگی
کبگانیان باشگاه ایران‌جوان را نه صرفاً محلی برای تمرینات جسمانی و مسابقات فوتبال، بلکه به عنوان مدرسه‌ای تمام عیار برای زندگی تعریف کرد. محورهای اصلی این فلسفه عبارت بودند از:

نظم و انضباط: تأکید بیش از حد بر حضور به موقع، پیروی از دستورالعمل‌ها و رعایت سلسله مراتب. این نظم نه تنها در زمین بازی، بلکه به عنوان یک اصل بنیادین در زندگی روزمره بازیکنان نهادینه می‌شد.
رفاقت و برادری: تقویت پیوندهای انسانی میان اعضا. کبگانیان باور داشت که تیم خوب، تیمی است که اعضای آن همدیگر را چون برادر دوست داشته باشند و در سختی‌ها یاری‌رسان باشند.
انسانیت و اخلاق مداری: تربیت بازیکنانی که در برابر پیروزی متواضع و در برابر شکست صبور باشند. اخلاق ورزشی در نگاه او بر نتیجه‌گرایی ارجحیت داشت.

تعهد به جوانان بوشهر

بوشهر، شهری با پتانسیل‌های فراوان اما با محدودیت‌های زیرساختی در دهه‌های گذشته، نیازمند محلی برای تخلیه انرژی سالم جوانان بود. کبگانیان با درک این نیاز، با تکیه بر عشق به جوانان و ایمان به توانایی‌های نهفته در آن‌ها، این باشگاه را پایه‌ریزی کرد تا پناهگاهی امن و مسیری روشن برای آینده‌سازان شهر باشد. او معتقد بود که سرمایه‌گذاری بر روی جوانان، سرمایه‌گذاری مستقیم بر روی آینده جامعه است.

بخش دوم: منش و ویژگی‌های شخصیتی زنده‌نام کبگانیان
شخصیت کبگانیان ترکیبی نادر از سخت‌گیری مربی و شفقت پدرانه بود که تأثیر عمیقی بر تربیت بازیکنان گذاشت.

تلفیق سخت‌گیری و دلسوزی
در ظاهر، کبگانیان فردی سختگیر بود. رعایت قوانین باشگاه برای او غیرقابل مذاکره بود. تأخیر، سهل‌انگاری یا عدم تمرکز با برخورد قاطع او مواجه می‌شد. اما این سخت‌گیری، ریشه در دلسوزی عمیق او داشت. او می‌دانست که امروز اگر اندکی سهل‌انگاری کند، فردا جوانان در پیچ و خم‌های زندگی دچار مشکل خواهند شد.

“سختگیرهای او، تیغ جراحی برای بریدن ریشه‌های بدی بود، نه پتکی برای شکستن روح.”

الگوی عملی: سخت‌کوشی و تعهد
کبگانیان خود نمونه‌ای عینی از سخت‌کوشی بود. او با کمترین امکانات، با تکیه بر پشتکار شخصی و سازماندهی دقیق، باشگاه را سرپا نگه داشت. بازیکنان او را نه فقط در کنار زمین، بلکه درگیر مسائل تدارکاتی، مالی و حتی پشتیبانی شخصی می‌دیدند. این دیدگاه که مدیر یا مربی نیز باید در خط مقدم تلاش باشد، تأثیری انکارناپذیر بر روحیه اعضا می‌گذاشت.

احترام به هویت و اصالت
او همواره بر اهمیت احترام به بزرگان، پیشکسوتان و هم‌تیمی‌ها تأکید داشت. در باشگاه ایران‌جوان، احترام به رنگ و پیراهن تیم، به مثابه احترام به خانواده قلمداد می‌شد. این حس تعلق، ریشه در تعهد کبگانیان به حفظ اصالت ورزش بوشهر داشت.

بخش سوم: میراث ماندگار: باشگاه ایران‌جوان بوشهر
باشگاه ایران‌جوان، فراتر از افتخارات کسب شده در میادین، به دلیل حفظ ارزش‌هایی که کبگانیان بنا نهاد، جاودانه شد.

ساختاردهی و مدیریت پایدار
در دورانی که بسیاری از باشگاه‌ها با نوسانات مالی و مدیریتی دست و پنجه نرم می‌کردند، کبگانیان با ایجاد یک ساختار مبتنی بر اصول ثابت، سعی کرد باشگاه را در برابر این ناملایمات مقاوم سازد. اگرچه منابع مالی محدود بود، اما سرمایه اصلی باشگاه، سرمایه انسانی و اخلاقی بود که او به دقت پرورش داده بود.

پرورش نیروهای انسانی (فراتر از فوتبال)
بسیاری از بازیکنانی که زیر نظر او رشد کردند، بعدها در مشاغل مختلف اجتماعی، اداری و حتی سیاسی موفق شدند. این موفقیت‌ها اغلب به این دلیل بود که آن‌ها آموخته بودند چگونه با شرافت و اصول‌گرایی، مشکلات را حل کنند؛ مهارتی که کبگانیان آن را در تمرینات سخت و جلسات سخت‌گیرانه آموزش داده بود.

نقش اجتماعی باشگاه
باشگاه ایران‌جوان در محلات بوشهر به عنوان یک مرکز اجتماعی عمل می‌کرد. در مواقع بحران یا مشکلات خانوادگی بازیکنان، کبگانیان شخصاً دخالت کرده و حمایت لازم را فراهم می‌آورد. این ویژگی، باشگاه را از یک نهاد صرفاً ورزشی به یک نهاد اجتماعی حمایت‌گر تبدیل کرده بود.

بخش چهارم: یاد و خاطره جاودانه
امروز، با گذشت سال‌ها از فعالیت پربار زنده‌نام کبگانیان، یاد او همچنان زنده است. هرگاه صحبت از تعهد بی‌قید و شرط به ارزش‌های انسانی در ورزش بوشهر می‌شود، نام او بر زبان‌ها جاری می‌گردد.

احترام همیشگی در دل ورزش‌دوستان
ورزش‌دوستان بوشهری، کبگانیان را نه فقط به خاطر تیمی که ساخت، بلکه به خاطر آبرویی که برای نسل‌های جوان حفظ کرد، گرامی می‌دارند. او نماد این حقیقت است که با ایمان، نظم و عشق، می‌توان حتی در کمترین امکانات، بزرگ‌ترین میراث‌ها را بر جای گذاشت.

تأثیر بر نسل‌های بعد
نسلی که با خاطره او بزرگ شده‌اند، تلاش می‌کنند تا آن روحیه را در مدیریت‌های امروزی باشگاه‌های منطقه حفظ کنند. این امر نشان می‌دهد که اثرگذاری او صرفاً محدود به دوره فعالیتش نبود، بلکه به یک سنت فکری و عملی تبدیل شده است.

میراثی از شرافت
زنده‌نام کبگانیان، بنیان‌گذار باشگاه ایران‌جوان بوشهر، نمادی از آن مربیانی بود که کار خود را رسالت می‌دانستند. او با منش اخلاقی بی‌نظیرش و سخت‌کوشی‌اش، جوانان را به سوی اصول و شرافت هدایت کرد. یادش گرامی و راهش پررهرو باد. باشگاه ایران‌جوان، با تمام فراز و نشیب‌هایش، همچنان یادگار این مرد بزرگ است که باور داشت: «فوتبال را برای انسان‌ها بازی می‌کنیم، نه انسان‌ها را برای فوتبال رفت اما روح ورزش و فرهنگ هنوز با نام او می تپد۰ نامبرده باشگاه ایران جوان را وقف مردم نمود، اما امروز….

نامت تا ابد جاوید باد.