یک کارشناس بین الملل: خیلی چشمم آب نمی‌خورد که به نتیجه مطلوب برسیم

خلیج فارس: علی بیگدلی، کارشناس مسائل بین‌الملل، در گفت‌وگو با خبرنگار سیاسی عصر ایران در رابطه با روند مذاکرات ایران و آمریکا و چشم‌انداز پیش‌رو اظهار کرد: مقامات رسمی کشور همواره اظهار امیدواری کرده‌اند که با «کیسه‌ای پر از پیشنهادهای جدید» وارد گفت‌وگو شوند، اما با توجه به تنگنای تصمیم‌گیری و تنوع کانون‌های تصمیم‌ساز در داخل، مشخص نیست چه پیشنهاد مشخصی ارائه شده و در مقابل نیز روشن نیست آمریکایی‌ها چه پیشنهادهایی را برای دور جدید مطرح کرده‌اند.

وی افزود: با توجه به مهلتی که دونالد ترامپ تعیین کرده و نیز اظهاراتی که روز گذشته در کنگره مطرح شد، فضا تا حدی تغییر کرده و آمریکایی‌ها مواضع خشن‌تری اتخاذ کرده‌اند. به گفته او، ترامپ تحت فشار کنگره قرار دارد و دموکرات‌ها نسبت به هزینه‌های حضور نظامی آمریکا در خاورمیانه انتقادهای جدی مطرح کرده‌اند.

بیگدلی ادامه داد: این‌که اظهارات فردای آقای عراقچی تا چه اندازه مطلوب نظر آمریکایی‌ها باشد و بتواند رضایت آن‌ها را جلب کند، محل تردید است. «من خیلی امیدوار نیستم که نتیجه مذاکرات به یک نقطه مطلوب برسد و اگر چنین نشود، با توجه به مهلتی که آمریکا داده، ممکن است مذاکرات قطع و وارد مرحله جدیدتری شویم.»

این تحلیلگر سیاسی با بیان اینکه دامنه مطالبات آمریکا گسترده‌تر شده است، تصریح کرد: انتظارات واشنگتن صرفاً محدود به موضوع غنی‌سازی نیست، بلکه شامل محدودسازی برد موشک‌ها و جلوگیری از حمایت ایران از نیروهای نیابتی نیز می‌شود. به گفته او، سطح انتظارات آمریکا بالا رفته و ایران توان پاسخگویی به همه این مطالبات را ندارد.

بیگدلی اظهار داشت: در خصوص تأسیسات هسته‌ای امکان رسیدن به برخی تفاهم‌ها وجود دارد، اما آمریکایی‌ها خواستار صفر شدن فعالیت‌های هسته‌ای هستند، در حالی که ایران پیشنهاد تعلیق یا تأخیر محدود برخی فعالیت‌ها را مطرح کرده است. «انتظارات آمریکا با پاسخ‌های ما ناسازگار است و هنوز روشنایی‌ای در افق دیده نمی‌شود.»

وی در بخش دیگری از این گفت‌وگو با اشاره به سناریوی شکست مذاکرات گفت: نگرانی اصلی من این است که در صورت ورود به فاز تقابل، آمریکا تنها نباشد و اسرائیل نیز همراهی کند؛ چرا که نوع و ابعاد اقدامات اسرائیل می‌تواند متفاوت و حتی خطرناک‌تر باشد. ممکن است آمریکا به اقدام نظامی متوسل شود، اما اسرائیل اهداف سیاسی و شخصیت‌های مشخص را هدف قرار دهد که این وضعیت را پیچیده‌تر و پرمخاطره‌تر می‌کند.

بیگدلی تأکید کرد: در چنین شرایطی به حاکمیت پیشنهاد می‌کنم جانب احتیاط را در پیش بگیرد، با چهره‌ای منعطف‌تر وارد مذاکره شود و درجه‌ای از گذشت و انعطاف‌پذیری نشان دهد. «شرایط داخلی کشور، چه از نظر اقتصادی و چه از منظر ناآرامی‌های دانشگاهی، شرایط مناسبی نیست و ما مجال مانور یا پیگیری سیاست‌های انتقام‌جویانه را نداریم.»

وی در پایان هشدار داد: با توجه به حجم حضور آمریکا در منطقه، طبیعی است که این کشور تمایلی به خروج بدون دستاورد نداشته باشد و ادامه سرسختی می‌تواند به زیان نظام تمام شود.