جنگ منطقه ای و دو احتمال

خلیج فاس: امروز و در ششمین روز جنگی هستیم که آغازگر آن بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسراییل و دونالد ترامپ رئیس جمهور ایالات متحده بودند، آن هم جنگی که در لحظات اولیه آن رهبر انقلاب اسلامی، تعدادی از بستگان غیر نظامی ایشان چون همسر، عروس، دختر و نوه و همچنین فرماندهان ارشد نظامی را هدف قرار دادند و برابر آمار رسمی سازمان بنیاد شهید و امور ایثارگران
تا این لحظه بیش از هزار شهید در طرف ایران برجای گذاشته است و آمار کشته های طرف مقابل هم کم نیست.

حدود دو هفته قبل که ترامپ با دست خود به تعیین وقت برای مذاکره اشاره می کرد اما در گفتار خود دائماً بر تهدید نظامی و حمله تأکید داشت، رهبر شهید صراحتا گفته بودند این بار اگر جنگی رخ دهد، منطقه ای خواهد شد و منظور ایشان حمله به پایگاه های
نظامی آمریکا در کشورهای منطقه خلیج فارس بود.

جمهوری اسلامی ایران علاوه بر هدف گرفتن اسراییل، تا این لحظه حملات متعددی به پایگاه های نظامی آمریکا در کشورهای عربستان قطر، امارات متحده عربی، بحرین و عمان کرد و حتی دفاتر کار شرکت های آمریکایی در این کشورها را نیز هدف قرار داده است.

در سوی مقابل، اسرائیل و آمریکا نیز بی امان شهرهای مختلف کشور از جمله پایتخت را زیر حمله خود دارند؛ حملاتی که قطع نمی شود و تا امروز حدود یک صد و شصت شهر را شامل می شود.

هر دو طرف نیز حرف از آتش بس را عبث می دانند و بر ادامه این حملات تأکید دارند و اکنون سوال اینجاست که چه خواهد شد؟

حقیقت آن است که جمهوری اسلامی ایران توان موشکی بالا با قدرت هدف گیری دقیق دارد، تا جایی که یکی از نگرانی های اصلی آمریکا و اسراییل برد و قدرت موشک هایی است که از نظر تهران تنها برای دفاع است و نقش بازدارنده دارد، اما در نگاه واشنگتن و تل آویو تهدیدی جدی به شمار می آید.

تهران نیز هرگز حاضر به کاهش برد موشک ها و توقف توسعه آن نیست و شرایط دو طرف درگیر به گونه ای است که می توان احتمال داد پایان این جنگ مانند جنگ دوازده روزه نیست که با مداد ۲۳ خرداد با تجاوز اسرائیل آغاز شد و اول تیر با ورود آمریکا ادامه یافت و در نهایت روز سوم تیر متوقف شد.

پایان این جنگ را نحوه پایداری دو طرف جنگ روشن خواهد کرد. دو احتمال که به ذهن می رسد عبارت از این است با توجه به حملات متعددی که جمهوری اسلامی به پایگاه های آمریکا در کشورهای عرب منطقه خلیج فارس از جمله متحدان خود داشته و همچنین با
توجه به موشکلی که روز گذشته وارد حریم کشور ترکیه شد و با سامانه دفاعی ناتو متوقف گردید، این کشورها و همچنین ناتو وارد نبرد با جمهوری اسلامی شوند.

یکی از قراینی که این احتمال را تقویت می کند، ناخشنودی برخی کشورهای غربی از مسدود کردن تنگه هرمز توسط ایران و حمله به قطر است که موجب افزایش قیمت انرژی در اروپا شد و امانوئل مکرون نخست وزیر فرانسه روز گذشته گفت که در حال ایجاد ائتلافی هستیم تا ابزارها از جمله ابزار نظامی را برای امن کردن این مسیرهای تجاری دریایی گرد هم بیاوریم. اگر این اقدام به معنای ورود اروپا به جنگ باشد، کار برای تهران دشوار خواهد شد.

در این صورت و با توجه به تغییر رهبری محتمل است جمهوری اسلامی ایران کوتاه بیاید و به میز مذاکرات برگردد که روال و روند خود را دارد.

احتمال دوم این است که جمهوری اسلامی ایران با همین قدرت و قوتی که موشک های خود را بدون تردید روانه می کند جنگ را پیش ببرد و همه می دانیم نه دونالد ترامپ خواهان یک نبرد طولانی مدت و فرسایشی است و نه اسراییل توان تحمل چنین جنگی را دارد.

اگر این روند ادامه داشته باشد، بسیار محتمل است پس از دو هفته از آغاز جنگ به واسطه کشوری چون چین یا روسیه که متحدان نزدیک تهران هستند، آتش بس برقرار شود و مسیر دیپلماسی مجددا باز گردد و روشن است که در این صورت دست تهران برای امتیاز گرفتن بازتر از احتمال نخست خواهد بود.

مروری به تاریخ جنگ های کشورها طی یک قرن اخیر نشان می دهد تقریباً همه جنگ ها به صلح انجامیده اند و کمتر شاهد بودیم جنگی به تغییر رژیم و دموکراسی در کشوری منتهی گردد. باید در انتظار بمانیم و ببینیم این جنگ تا چند روز آینده به کجا می رسد و کدام یک از دو احتمال محقق می شود.
منبع: جمله