خلیج فارس: نتایج تازهترین گزارش “پایش ملی محیط کسبوکار”، زنگ خطر را برای اقتصاد استان بوشهر به صدا درآورده است. قرار گرفتن این استان در جمع ۱۰ استان دارای وضعیت نامساعد، آن هم در حالی که بوشهر بهعنوان قطب انرژی و صادرات کشور شناخته میشود، نشان از ناکارآمدی مدیریتی و بیتوجهی به چالشهای پیش روی کسب و کارها در این استان دارد.
به گزارش خلیج فارس؛ بر اساس دادههای این گزارش که توسط اتاق بازرگانی ایران به وضعیت کسب و کارها در بهار امسال پرداخته، شاخص فضای کسبوکار در بوشهر با عدد ۶.۳۵، از میانگین کشوری نامناسب تر است.
در پایش کسب و کارها که براساس نظرخواهی از فعالان کسب و کار هر استان به صورت فصلی منتشر می شود، نمره ۱۰ بدترین وضعیت را نشان میدهد.در تازه ترین گزارش، جهش ۱۴ شاخص به نمرهای فراتر از ۶، شاهدی بر “بحرانی شدن” محیط کسبوکار در استان است.
نقدینگی و بیثباتی؛ سد راه تولید
فعالان اقتصادی استان بوشهر در پاسخ به پرسشنامههای این پایش، سه چالش را جدی تر برشمرده اند: «دشواری در تأمین نقدینگی»، «غیرقابل پیشبینی بودن تغییرات قیمت مواد اولیه» و «بیثباتی سیاستها، قوانین و رویهها».
این سه مؤلفه نشان میدهد که بخش خصوصی بوشهر، بیش از آنکه درگیر رقابت سالم باشد، درگیر تلاطمهای تصمیم گیری بخش های دولتی و مشکلات بانکی است که رمق تولید را گرفته است.
چرا سایر استانها توانستند و بوشهر نه؟
اگرچه نمیتوان وضعیت جنگی حاکم بر کشور را نادیده گرفت اما وقتی به شاخص استانهای دیگر نگاه میکنیم متوجه میشویم برخی استانها که اتفاقاً در جنگ اخیر زیر حملات دشمن بودهاند محیط کسبوکار بهتری نسبت به بوشهر داشتهاند، استان هایی مانند قم، البرز، آذربایجان غربی، یزد و مرکزی جزو این استانها هستند که در شاخص محیط کسب و کار بهار امسال وضعیت بهتری داشتهاند.
بوشهر با این حجم از ظرفیت و استعدادها، شایسته نیست که در ردهبندیهای ملی، پشت سر استانهایی قرار گیرد که از مواهب کمتری برخوردارند. از این رو، زمانش رسیده که مدیران استانی به جای ارائه گزارش های آماری، به فکر علاج واقعه باشند و برای بهبود شاخصهای اقتصادی، برنامهای عملیاتی تدوین کنند؟
حسن محدث زاده
البته نمیتوان شرایط اقتصادی کشور را نادیده گرفت. جنگ، تحریم، محدودیتهای اقتصادی و فشارهای خارجی، اقتصاد ایران را با دشواریهای جدی روبهرو کرده است. اینکه منابع دولت محدود است و هزینهها افزایش یافته، واقعیتی انکارناپذیر است. اما درست در چنین شرایطی باید پرسید آیا فشار بیشتر بر مردم، آن هم در شرایطی که قدرت خرید خانوارها بهشدت کاهش یافته، میتواند سیاستی پایدار و عاقلانه باشد؟
جمشید شکوهی | کارشناس حقوقی، کشاورزی وحوزه آبزیان
اگر سند راهبردی تهیه شده، باید مشخص باشد چه اهداف کمی، چه اولویتهایی، چه پروژههایی، چه میزان سرمایهگذاری و چه زمانبندی اجرایی برای منطقه تعیین کرده است. اگر هنوز در مرحله تدوین است، بهتر نیست به جای آنکه از آن بهعنوان یکی از پایههای ایجاد فرصتهای طلایی نام برده شود، صادقانه گفته شود که منطقه همچنان در مرحله طراحی و برنامهریزی قرار دارد؟
حسین مظفری
جمشید شکوهی | کارشناس حقوقی و مدیر اسبق بازرسی ورسیدگی به شکایات سازمان جهاد کشاورزی استان بوشهر
غلامحسین کروبی