فوتبال بوشهر؛ از روزهای افتخار تا روزگار تنهایی

عبدالرسول حیدری

فوتبال بوشهر روزگاری مهد ستاره‌ها، بازی‌سازان بزرگ و استعدادهای درخشانی بود که نام این دیار را در فوتبال ایران سربلند کردند. آن روزها، عشق،صداقت،مردانگی، تعصب،یکدلی و یکرنگی و شایستگی حرف اول را می‌زد و فوتبال، متعلق به فوتبالی‌ها بود که زبان فوتبال را بلد بودند و می فهمیدند.

اما چه شد که این سرمایه ارزشمند به دست کسانی سپرده شد،که نه از جنس فوتبال بودند و هستند و نه درد این ورزش را می‌شناختند و می شناسند؟ چگونه فوتبالی با آن همه افتخار، امروز به جایی رسیده که تنها خاطره‌ای از روزهای طلایی آن در ذهن مردم باقی مانده است؟

چه کسی و یا کسانی راه حضور غیرفوتبالی ها را در فوتبال بوشهر هموار نمودند که امروز هیچ نام و نشانی از افتخارات دیروز خود ندارد؟ تراژی فوتبال بوشهر، تنها به فوتبال چمنی ختم نمی‌شود؛ حتی در عرصه‌ای که این استان صاحب افتخارات کم‌نظیر جهانی است،شاهد بی مهری و انفعال هیات فوتبال و مسولان هستیم.

فوتبال ساحلی بوشهر،با مدیریت‌ و درایت و تلاش و فداکاری براداران زنده نام حسین و زنده باد عباس طبیب نژاد و بازیکنان ،نامی آشنا در سطح ملی و حتی بین‌المللی شده و بازیکنان مستعد بسیاری را به تیم ملی و عرصه‌های های جهانی معرفی کرده اند،امروز از کمترین توجه و حمایت هیات فوتبال و سایر مسولین استان رنج می برد.

با وجود این همه منابع و ثروت در استان ،عدم حمایت از قهرمانان فوتبال ساحلی و نادیده گرفتن پتانسیل بی بدیل این رشته نشان‌دهنده عمق نگاه سطحی و غیرکارشناسانه به ظرفیت های ورزشی بوشهر است.

تداوم حضور یا تکرار الگوهای مدیریتی که “تخصص گرایی”را قربانی مصلحت‌ های غیر ورزشی کردند،بزرگترین ضربه به آینده فوتبال بوشهر است. فوتبال بوشهر برای خروج از این وضعیت فرساینده نیازمند “بازگشت نخبگان”و اصلاح ساختار مدیریتی برپایه “شایسته سالاری فنی”است؛چه در فوتبال چمنی و چه در فوتبال ساحلی پرافتخار.

سال‌هاست که پرسش‌های فراوانی بی‌پاسخ مانده است. چرا در این سال‌ها حتی یک گزارش شفاف از عملکرد مالی و غیر مالی هیئت فوتبال در اختیار رسانه‌ها و افکار عمومی قرار نگرفت؟ مگر شفافیت، حق جامعه فوتبال و مردم نیست؟ مگر اداره کل ورزش و جوانان، به عنوان ناظر بر عملکرد هیئت فوتبال، نباید مطالبه‌گر ارائه گزارش‌های مالی و غیر مالی و پاسخگویی به افکار عمومی باشد؟

فوتبال بوشهر امروز بیش از هر زمان دیگری، از نبود شفافیت، برنامه‌ریزی و مدیریت تخصصی رنج می‌برد. استعدادها یکی پس از دیگری از این استان کوچ می‌کنند و امیدها رنگ می‌بازند.

امروز، روزهای غمگین و تنهایی فوتبال بوشهر است؛ اما هنوز هم می‌توان با صداقت، شفافیت، پاسخگویی و سپردن مسئولیت به افراد متخصص و دلسوز، این فوتبال ریشه‌دار را دوباره به جایگاه شایسته‌اش بازگرداند.فوتبال بوشهر نه از کمبود استعداد،بلکه از کمبود مدیریت،شفافیت و اعتماد و اعتبار و شخصیت آسیب دیده است؛روزی که فوتبال دوباره به فوتبالی های با صداقت یک دل و با دانش سپرده شود،روزبازگشت امید خواهد بود.

فوتبال بوشهر، میراث یک نسل است؛ نه میراث یک عده خاص. حفظ این میراث، وظیفه همه ماست.