بوشهر، ثروتمند، اما محروم از ثمره ثروت

خلیج فارس: یادداشت زیر به قلم «جمشید شکوهی» کارشناس حقوقی و کشاورزی خطاب به استاندار بوشهر به رشته تحریر درآمده که عینا در ادامه می آید:

جناب آقای دکتر ارسلان زارع
استاندار محترم بوشهر

با سلام و احترام

سخنان اخیر جنابعالی در همایش «وفاق ملی برای حمایت و صیانت از اشتغال جوانان» در شهرستان عسلویه، درباره توسعه اشتغال، افزایش تولید، تقویت شبکه بانکی، حمایت از تعاونی‌ها، اجرای قانون ساماندهی مبادلات مرزی، توسعه نیروگاه‌های خورشیدی و بهره‌گیری از ظرفیت مسئولیت‌های اجتماعی صنایع، حاوی نکات مهم و امیدبخشی برای آینده استان بود. بی‌تردید، هر سخنی که در مسیر رونق تولید، ایجاد اشتغال، بهبود معیشت مردم و توسعه استان باشد، شایسته توجه و حمایت است و هیچ دلسوزی برای بوشهر، با اصل این اهداف مخالفتی ندارد.

با این حال، اهمیت این سخنان، بیش از آنکه در بیان اهداف باشد، در میزان تحقق آنهاست. مردم بوشهر طی سال‌های گذشته نیز بارها برنامه‌ها و وعده‌هایی با همین مضامین از مسئولین، به ویژه استانداران پیشین شنیده‌اند.

آنچه امروز افکار عمومی را به تامل وامی‌دارد، این پرسش است که چه تفاوتی میان این برنامه‌ها و برنامه‌های پیشتر وجود دارد و چه تضمینی برای تحقق آنها در میدان عمل پیش‌بینی شده است.

شکوهع

پیش از ورود به اصل بحث، لازم می‌دانم بر نکته‌ای تاکید کنم تا از هرگونه برداشت نادرست جلوگیری شود.
هدف از نگارش این نامه، تضعیف دولت، نقد کارگزاران نظام یا نادیده گرفتن خدمات انجام‌شده نیست. هیچ انسان منصفی نمی‌تواند تلاش مدیران، کارکنان دستگاه‌های اجرایی و همه کسانی را که در مسیر توسعه این استان خدمت می‌کنند، انکار کند. همانگونه که نمی‌توان منکر برخی پیشرفت‌ها و اقدامات ارزشمند سال‌های گذشته شد.
اما همانطور که موفقیت‌ها باید دیده شوند، کاستی‌ها نیز باید صادقانه بیان شوند. نقد دلسوزانه، نه نشانه مخالفت، بلکه نشانه احساس مسئولیت نسبت به آینده استان است. اگر نقدی مطرح می‌شود، هدف آن اصلاح، افزایش کارآمدی و نزدیک‌تر شدن عملکردها به آرمان‌های قانون اساسی، سیاست‌های کلی نظام و مطالبات قانونی مردم است.

جناب آقای استاندار

بوشهر، استانی معمولی در نقشه ایران نیست. این استان، یکی از مهم‌ترین پایه‌های اقتصاد ملی است. بخش قابل توجهی از انرژی کشور، درآمدهای حاصل از نفت، گاز و پتروشیمی، صادرات غیرنفتی، تجارت دریایی، فعالیت‌های بندری، شیلات و آبزی‌پروری و در کنار آنان بزرگترین پایانه نفتی کشور، به نحوی با نام بوشهر گره خورده است. کمتر استانی را می‌توان یافت که چنین مجموعه‌ای از ظرفیت‌های اقتصادی، جغرافیایی و راهبردی را به صورت هم‌زمان در اختیار داشته باشد.

وجود میدان عظیم گازی پارس جنوبی، صنایع گسترده نفت، گاز و پتروشیمی، بنادر مهم تجاری، سواحل طولانی (950) کیلومتری خلیج فارس، ظرفیت‌های کم‌نظیر آبزی‌پروری، کشاورزی، تجارت دریایی، نیروگاه هسته‌ای، قابلیت توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر و موقعیت ممتاز جغرافیایی، بوشهر را به یکی از ارزشمندترین استان‌های کشور تبدیل کرده است.

با وجود این ظرفیت‌های عظیم، پرسشی که سال‌هاست ذهن مردم استان را به خود مشغول کرده، همچنان بی‌پاسخ مانده است:

«چرا استانی که سهمی بزرگ در تولید ثروت ملی دارد، هنوز در بسیاری از شاخص‌های توسعه، اشتغال، زیرساخت، رفاه عمومی و کیفیت زندگی، با فاصله‌ای محسوس از جایگاه شایسته خود قرار دارد؟»

این پرسش، نه از سر بدبینی است و نه برای نادیده گرفتن اقدامات انجام‌شده، بلکه حاصل مقایسه‌ای منطقی میان ظرفیت‌های کم‌نظیر استان و میزان بهره‌مندی مردم از این ظرفیت‌هاست.

مردم بوشهر به خوبی می‌دانند که کشور با محدودیت‌های اقتصادی، تحریم‌ها، نوسانات مالی و مشکلات بودجه‌ای مواجه است. آنان انتظار معجزه ندارند و از دشواری‌های مدیریت اجرایی نیز آگاه هستند. اما در کنار این واقعیت‌ها، این انتظار منطقی نیز وجود دارد که استانی با چنین جایگاهی در اقتصاد ملی، از زیرساخت‌های مناسب‌تر، فرصت‌های شغلی بیشتر، خدمات عمومی مطلوب‌تر و سطح رفاه بالاتری برخوردار باشد.

جناب آقای استاندار

جنابعالی در سخنان اخیر خود، از توسعه اشتغال به عنوان یکی از مهم‌ترین اولویت‌های مدیریت استان یاد کردید، موضوعی که بدون تردید، اساسی‌ترین مطالبه امروز بسیاری از خانواده‌های بوشهری نیز هست.

اشتغال، تنها یک شاخص اقتصادی نیست، اشتغال، با امید اجتماعی، امنیت روانی خانواده‌ها، کاهش آسیب‌های اجتماعی، جلوگیری از مهاجرت نخبگان، افزایش سرمایه اجتماعی و حتی پایداری توسعه ارتباط مستقیم دارد.

اما تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که اشتغال پایدار، صرفاً با اعلام برنامه یا انعقاد تفاهم‌نامه ایجاد نمی‌شود. اشتغال، محصول مجموعه‌ای از سیاست‌های هماهنگ، برنامه‌ریزی دقیق، سرمایه‌گذاری مستمر، آموزش نیروی انسانی، حمایت از بخش خصوصی، توسعه صنایع پایین‌دستی، اصلاح محیط کسب‌وکار و کاهش موانع اداری است.

از همین رو، پرسشی که امروز در ذهن بسیاری از جوانان استان شکل گرفته، این نیست که آیا برنامه‌ای برای اشتغال وجود دارد یا خیر، بلکه این است که چه تعداد شغل پایدار، در چه بازه زمانی، با چه سازوکاری و با چه شاخص‌هایی ایجاد خواهد شد؟

اگر پاسخ این پرسش‌ها به صورت شفاف در اختیار افکار عمومی قرار گیرد، مردم نیز خواهند توانست میزان موفقیت برنامه‌های مدیریت استان را به صورت منصفانه ارزیابی کنند.

زیرا در مدیریت امروز، موفقیت با تعداد جلسات، همایش‌ها و تفاهمنامه‌ها سنجیده نمی‌شود، بلکه با نتایجی سنجیده می‌شود که مردم در زندگی روزمره خود احساس می‌کنند.

اگر نرخ بیکاری کاهش یابد، اگر فرصت‌های شغلی پایدار افزایش پیدا کند، اگر جوانان تحصیل‌کرده آینده خود را در همین استان جست‌وجو کنند و اگر امید به ماندن و ساختن در میان نسل جوان تقویت شود، آن زمان می‌توان با اطمینان گفت که برنامه‌های اشتغال، از مرحله شعار عبور کرده و به نتیجه رسیده‌اند.

جناب آقای استاندار

جنابعالی در سخنان خود، «افزایش تولید» را یکی از مهم‌ترین اهداف برنامه‌های اقتصادی استان دانستید. بدون تردید، هیچ اقتصاد پویایی بدون رشد تولید، قادر به ایجاد اشتغال پایدار، افزایش درآمد، کاهش فقر و ارتقای رفاه عمومی نخواهد بود. اما تجربه نشان داده است که تولید، بیش از آنکه به شعاراقتصادی نیاز داشته باشد، به محیطی امن، پیش‌بینی‌پذیر و حمایت‌کننده نیازمند است.

تولیدکننده، پیش از آنکه به دنبال دریافت تسهیلات یا امتیازات ویژه باشد، خواهان ثبات در تصمیم‌گیری، امنیت سرمایه‌گذاری، کاهش بروکراسی، سرعت در صدور مجوزها و اطمینان از استمرار سیاست‌های اقتصادی است. سرمایه، همانند آب، به مسیری حرکت می‌کند که موانع کمتری در برابر آن وجود داشته باشد. هرچه مسیر سرمایه‌گذاری دشوارتر، طولانی‌تر و غیرقابل پیش‌بینی‌تر باشد، انگیزه تولید نیز کاهش خواهد یافت.

استان بوشهر از لحاظ موقعیت جغرافیایی، دسترسی به آب‌های آزاد، استقرار صنایع بزرگ، ظرفیت‌های انرژی، بنادر، شیلات، کشاورزی و تجارت، از مزیت‌هایی برخوردار است که بسیاری از استان‌های کشور از آن بی‌بهره‌اند. اما صرف برخورداری از این ظرفیت‌ها، تضمین‌کننده توسعه نیست. ظرفیت زمانی به فرصت تبدیل می‌شود که درسایه یک مدیریت کارآمد، برنامه‌ریزی منسجم و هماهنگی میان دستگاه‌های اجرایی، آن را به مزیت رقابتی تبدیل کند.

در این میان، یکی از مهم‌ترین حلقه‌های مفقوده اقتصاد استان، توسعه صنایع پایین‌دستی است. سال‌هاست که بخش بزرگی از مواد اولیه و محصولات پایه در استان تولید می‌شود، اما بخش عمده ارزش افزوده، اشتغال تخصصی و درآمد ناشی از فرآوری این محصولات، در خارج از استان ایجاد می‌شود. این موضوع، علاوه بر کاهش فرصت‌های اشتغال، موجب خروج سرمایه و کاهش اثرگذاری اقتصادی صنایع بزرگ بر زندگی مردم استان شده است.

اگر قرار است تولید در بوشهر رونق واقعی پیدا کند، باید توسعه صنایع پایین‌دستی، صنایع دانش‌بنیان، فناوری‌های نوین، زنجیره‌های تکمیلی و حمایت از سرمایه‌گذاری‌های مولد، به عنوان اولویت‌های اصلی مدیریت استان مورد توجه قرار گیرد.که متاسفانه تاکنون این مهم در استان مغفول مانده است.

جناب آقای استاندار

در بخش دیگری از سخنان خود، بر ضرورت تقویت شبکه بانکی استان تأکید کردید. این موضوع، از آن جهت اهمیت دارد که نظام بانکی، به عنوان یکی از مهم‌ترین ابزارهای تأمین مالی تولید و سرمایه‌گذاری، بایستی بازوی تولید باشد، نه مانع تولید،آنچه فعالان اقتصادی استان در سال‌های گذشته تجربه کرده‌اند، نشان می‌دهد که چالش اصلی، کمبود منابع نیست؛ بلکه دشواری دسترسی به این منابع است.

بسیاری از تولیدکنندگان، کشاورزان، صیادان، صاحبان صنایع کوچک و متوسط و کارآفرینان، از طولانی بودن فرآیند پرداخت تسهیلات، وثایق سنگین، تعدد مراحل اداری و فاصله میان سیاست‌های اعلامی و عملکرد عملی شعب بانکی گلایه‌مند هستند.

بدون تردید، بانک‌ها نیز با ضوابط و مقررات خاص خود مواجه‌اند، اما اگر هدف، حمایت از تولید باشد، باید میان حفظ سلامت نظام بانکی و تسهیل دسترسی تولیدکنندگان به منابع مالی، تعادلی منطقی برقرار شود.

تقویت شبکه بانکی، زمانی برای مردم معنا پیدا می‌کند که تولیدکننده بتواند در زمان مناسب به سرمایه مورد نیاز خود دسترسی پیدا کند، سرمایه‌گذار برای آغاز فعالیت اقتصادی با موانع غیرضروری روبه‌رو نباشد و بنگاه‌های کوچک و متوسط، که ستون فقرات اقتصاد هر استان هستند، از حمایت مؤثر برخوردار شوند.

جناب آقای استاندار

حمایت از تعاونی‌ها، یکی دیگر از محورهای مهم سخنان جنابعالی بود. استان بوشهر، با برخورداری از تعاونی‌های صیادی، پرورش میگو، کشاورزی، مرزنشینان، خدماتی و تولیدی، ظرفیت ارزشمندی در این بخش دارد.

اما واقعیت این است که بسیاری از تعاونی‌ها هنوز با مشکلات ساختاری، کمبود سرمایه در گردش، ضعف مدیریت، محدودیت دسترسی به بازار، دشواری دریافت تسهیلات و نبود آموزش‌های تخصصی مواجه هستند.

حمایت از تعاونی‌ها، تنها به پرداخت تسهیلات یا تصویب چند مصوبه محدود نمی‌شود. این بخش زمانی می‌تواند به موتور محرک اقتصاد مردمی تبدیل شود که از آموزش، فناوری، بازار، سرمایه، مشاوره تخصصی و زنجیره‌های ارزش نیز برخوردار باشد.

اگر سهم تعاونی‌ها در تولید، صادرات، اشتغال و درآمد مردم افزایش یابد، می‌توان گفت که سیاست حمایت از بخش تعاون به نتیجه رسیده است؛ در غیر این صورت، حمایت‌ها در حد شعار باقی خواهد ماند.

جناب آقای استاندار

اشاره جنابعالی به اجرای برنامه‌های مسئولیت‌های اجتماعی صنایع، یکی از مهم‌ترین بخش‌های سخنانتان بود. بوشهر، به دلیل استقرار صنایع عظیم نفت، گاز و پتروشیمی، بیش از هر استان دیگری با این موضوع ارتباط دارد.
هدف از مسئولیت‌های اجتماعی، صرفاً اجرای چند پروژه عمرانی یا اختصاص اعتبارات مقطعی نیست، بلکه جبران بخشی از آثار اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی فعالیت صنایع و کمک به توسعه پایدار مناطق میزبان است.

از این رو، انتظار مردم این است که اعتبارات مسئولیت‌های اجتماعی، بر اساس نیازهای واقعی استان، با اولویت‌بندی دقیق و با شفافیت کامل هزینه شود.انتشار گزارش‌های سالانه از میزان اعتبارات، محل هزینه‌کرد، پیشرفت پروژه‌ها و نتایج حاصل از آنها، می‌تواند اعتماد عمومی را افزایش داده و از شکل‌گیری ابهام‌ها و سوءبرداشت‌ها جلوگیری کند.مسئولیت اجتماعی زمانی به رسالت واقعی خود عمل کرده است که مردم آثار آن را در بهبود آموزش، درمان، محیط زیست، زیرساخت‌های عمومی، اشتغال و کیفیت زندگی خود احساس کنند، نه آنکه تنها در گزارش‌ها و آمارهای اداری منعکس شود.

قانون ساماندهی مبادلات مرزی؛ ظرفیتی که باید به نتیجه برسد

جناب آقای استاندار

یکی دیگر از محورهای مهم سخنان جنابعالی، اجرای قانون ساماندهی مبادلات مرزی بود. این موضوع برای استان بوشهر، صرفاً یک برنامه اقتصادی نیست؛ بلکه با معیشت هزاران خانوار مرزنشین، فعالان اقتصادی، بازرگانان، تعاونی‌های مرزنشینان و کسب‌وکارهای وابسته به تجارت دریایی ارتباط مستقیم دارد.سال‌هاست که مردم استان، اجرای کامل و مؤثر این قانون را به عنوان یکی از مطالبات جدی خود مطرح می‌کنند. از همین رو، طبیعی است که هر بار سخنی از اجرای آن به میان می‌آید، افکار عمومی با امید و در عین حال با احتیاط آن را دنبال کند.انتظار مردم این نیست که صرفاً خبر اجرای قانون منتشر شود، بلکه انتظار دارند آثار آن را در زندگی خود مشاهده کنند، در افزایش اشتغال، رونق بازارهای محلی، کاهش موانع تجارت، بهبود معیشت مرزنشینان و افزایش سهم استان از اقتصاد دریامحور.

موفقیت این قانون، زمانی قابل ارزیابی خواهد بود که شاخص‌های مشخصی برای اجرای آن تعیین شود و مردم بتوانند روند تحقق آن را به صورت شفاف دنبال کنند.

جناب آقای استاندار

جنابعالی، توسعه نیروگاه‌های خورشیدی را نیز از برنامه‌های اولویت‌دار استان برشمردید.

این انتخاب، با توجه به شرایط اقلیمی بوشهر، انتخابی صحیح و آینده‌نگرانه است. استان بوشهر از نظر میزان تابش خورشید، یکی از مستعدترین مناطق کشور برای توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر به شمار می‌رود و این ظرفیت می‌تواند علاوه بر تامین انرژی، زمینه ایجاد مشاغل جدید، جذب سرمایه‌گذاری و توسعه فناوری را نیز فراهم کند.اما تجربه نشان داده است که موفقیت چنین طرح‌هایی، تنها به احداث نیروگاه محدود نمی‌شود.اگر قرار باشد انرژی خورشیدی به یکی از پایه‌های اقتصاد آینده استان تبدیل شود، باید همزمان زمینه حضور بخش خصوصی، شرکت‌های دانش‌بنیان، دانشگاه‌ها، سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی، تولید تجهیزات، آموزش نیروی انسانی و توسعه فناوری‌های مرتبط نیز فراهم شود.در این صورت، انرژی خورشیدی تنها یک پروژه عمرانی نخواهد بود؛ بلکه به بخشی از راهبرد توسعه اقتصادی استان تبدیل خواهد شد.

جناب آقای استاندار

اگر مجموعه موضوعاتی که در سخنان جنابعالی مطرح شد کنار یکدیگر قرار گیرد، یک واقعیت روشن آشکار می‌شود؛ اشتغال، تولید، شبکه بانکی، تعاونی‌ها، مسئولیت‌های اجتماعی، مبادلات مرزی و انرژی‌های تجدیدپذیر، هر یک حلقه‌ای از یک زنجیره واحد هستند.

ضعف هر یک از این حلقه‌ها، می‌تواند اثربخشی سایر بخش‌ها را نیز کاهش دهد. از همین رو، توسعه استان، نیازمند یک نقشه راه جامع، منسجم، زمان‌بندی‌شده و قابل ارزیابی است. نقشه راهی که در آن، اهداف کمی، مسئولیت هر دستگاه، منابع مالی، زمان اجرا، شاخص‌های ارزیابی و نحوه اطلاع‌رسانی به مردم، به روشنی مشخص شده باشد. بدون چنین رویکردی، این نگرانی وجود دارد که هر دستگاه، برنامه خود را به صورت جداگانه دنبال کند و در نهایت، نتیجه‌ای که مردم انتظار دارند، حاصل نشود.

جناب آقای استاندار

امروز در ادبیات مدیریت نوین، موفقیت یک مدیر، صرفاً با تعداد جلسات، مصوبات، همایش‌ها یا تفاهم‌نامه‌ها سنجیده نمی‌شود.

معیار اصلی، نتایجی است که مردم در زندگی خود احساس می‌کنند. اگر جوان بوشهری بتواند در زادگاه خود شغلی پایدار پیدا کند. اگر سرمایه‌گذار با اطمینان بیشتری وارد عرصه تولید شود. اگر کشاورز، صیاد، تولیدکننده و فعال اقتصادی، دستگاه‌های اجرایی را همراه خود بداند؛ اگر خدمات عمومی، زیرساخت‌ها، آموزش، درمان و کیفیت زندگی مردم بهبود یابد، آن‌گاه می‌توان گفت برنامه‌های توسعه‌ای استان به ثمر نشسته است. در مقابل، اگر فاصله میان ظرفیت‌های عظیم استان و سطح بهره‌مندی مردم همچنان باقی بماند، حتی بهترین برنامه‌ها نیز در افکار عمومی، موفق ارزیابی نخواهند شد. از این رو، شاید مهم‌ترین سرمایه مدیریت استان، اعتماد مردم باشد؛ اعتمادی که تنها از مسیر شفافیت، پاسخگویی، اجرای دقیق برنامه‌ها و ارائه کارنامه‌ای قابل سنجش به دست می‌آید.

جناب آقای استاندار

آنچه در این نامه مطرح می‌شود، صرفاً بیان یک دیدگاه شخصی نیست؛ بلکه ریشه در اصول قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و اسناد بالادستی کشور دارد. همانگونه که مستحضرید، قانون اساسی، دولت و مدیران اجرایی را مکلف کرده است که در مسیر تحقق عدالت، رفع تبعیض، توسعه متوازن و ارتقای رفاه عمومی گام بردارند. به‌ویژه اصل چهل‌وهشتم قانون اساسی، بر این نکته تأکید دارد که در بهره‌برداری از منابع طبیعی و استفاده از درآمدهای ملی، نباید میان استان‌های کشور تبعیض وجود داشته باشد و هر منطقه باید متناسب با نیازها، ظرفیت‌ها و استعدادهای خود از امکانات لازم برخوردار شود. مردم بوشهر نیز چیزی فراتر از همین اصل را مطالبه نمی‌کنند.
آنان انتظار ندارند امتیازی ویژه دریافت کنند، بلکه انتظار دارند سهمشان از توسعه، متناسب با سهمی باشد که استانشان در تولید ثروت ملی، امنیت انرژی، تجارت دریایی و اقتصاد کشور ایفا می‌کند. این مطالبه، نه سیاسی است، نه جناحی و نه احساسی، بلکه مطالبه اجرای قانون و تحقق عدالت است.

جناب آقای استاندار

اگر همه مطالب این نامه در یک جمله خلاصه شود، آن جمله این است که بوشهر، مشکل کمبود ظرفیت ندارد، بلکه مشکل اصلی، فاصله میان ظرفیت‌های عظیم استان و میزان بهره‌مندی مردم از این ظرفیت‌هاست.

سخنان اخیر جنابعالی درباره توسعه اشتغال، افزایش تولید، تقویت شبکه بانکی، حمایت از تعاونی‌ها، اجرای قانون ساماندهی مبادلات مرزی، توسعه نیروگاه‌های خورشیدی و بهره‌گیری از ظرفیت مسئولیت‌های اجتماعی صنایع، بدون تردید جهت‌گیری‌های صحیحی را ترسیم می‌کند و هر انسان منصفی از تحقق این اهداف استقبال خواهد کرد.
اما آنچه امروز مردم از مدیریت استان، بویژه از جنابعالی انتظار دارند، صرفا اعلام سیاست‌ها نیست، بلکه مشاهده نتایج آنها در زندگی روزمره خود است.

مردم انتظار دارند اشتغال جوانان افزایش یابد، نه اینکه صرفا آمار اشتغال اعلام شود.

انتظار دارند تولید رونق بگیرد، نه اینکه تنها از رونق تولید سخن گفته شود.

انتظار دارند سرمایه‌گذار با آرامش و امنیت اقتصادی فعالیت کند، نه اینکه در پیچ‌وخم مقررات و بروکراسی گرفتار شود.
انتظار دارند تعاونی‌ها به بازیگران مؤثر اقتصاد استان تبدیل شوند، نه اینکه تنها در فهرست برنامه‌های حمایتی باقی بمانند.

انتظار دارند اعتبارات مسئولیت‌های اجتماعی صنایع، آثار خود را در مدارس، مراکز درمانی، زیرساخت‌های عمومی، محیط زیست، اشتغال و کیفیت زندگی مردم نشان دهد.

انتظار دارند اجرای قانون ساماندهی مبادلات مرزی، به رونق اقتصاد مرزنشینان و فعالان اقتصادی بینجامد.
و انتظار دارند ظرفیت‌های کم‌نظیر انرژی خورشیدی، به ایجاد فرصت‌های جدید سرمایه‌گذاری، اشتغال و فناوری منجر شود.

جناب آقای استاندار

بوشهر، سال‌هاست یکی از ستون‌های اصلی اقتصاد ایران است. سهم این استان در تولید گاز، فعالیت صنایع انرژی، تجارت دریایی، شیلات، بنادر و اقتصاد ملی، جایگاهی کم‌نظیر برای آن ایجاد کرده است. طبیعی است که مردم نیز انتظار داشته باشند آثار این جایگاه را در توسعه استان مشاهده کنند. اگر بوشهر در تولید ثروت ملی نقش ممتاز دارد، شایسته است در شاخص‌های توسعه، رفاه عمومی، زیرساخت‌های آموزشی و درمانی، اشتغال، سرمایه‌گذاری، کیفیت خدمات عمومی و کیفیت زندگی نیز جایگاهی درخور داشته باشد.

توسعه، زمانی معنا پیدا می‌کند که مردم آن را لمس کنند. زمانی که جوان تحصیل‌کرده مجبور نباشد برای یافتن شغل، زادگاه خود را ترک کند. زمانی که تولیدکننده، سرمایه‌گذار و کارآفرین، دستگاه‌های اجرایی را همراه و پشتیبان خود بدانند. زمانی که مرزنشینان، صیادان، کشاورزان و فعالان اقتصادی، ثمره سیاست‌های توسعه‌ای را در معیشت خود احساس کنند.

بی‌تردید، تحقق چنین هدفی، نیازمند همکاری همه دستگاه‌های اجرایی، بخش خصوصی، دانشگاه‌ها، نخبگان، شوراها، تشکل‌های اقتصادی و مردم است. اما نقش جنابعالی بعنوان مدیریت عالی استان، در ایجاد این هم‌افزایی و جهت‌دهی به همه ظرفیت‌ها، نقشی تعیین‌کننده و بی‌بدیل است. از همین رو، انتظار می‌رود برنامه‌هایی که در سخنان اخیرتان مطرح کردید، با زمان‌بندی مشخص، اهداف کمی، شاخص‌های قابل اندازه‌گیری، شفافیت در اجرا و گزارش‌دهی مستمر به افکار عمومی همراه باشد. زیرا هرچه عملکرد مدیریت استان شفاف‌تر باشد، اعتماد عمومی نیز عمیق‌تر خواهد شد.

جناب آقای استاندار

نیک بدانید، که می دانید. تاریخ مدیریت استان‌ها را با تعداد جلسات، همایش‌ها، تفاهم‌نامه‌ها و سخنرانی‌ها قضاوت نمی‌کند. بلکه با آثار ماندگاری که در زندگی مردم بر جای می‌گذارند، به یاد می‌آورد.

کارنامه‌ای ماندگار است که مردم، خود گواه موفقیت آن باشند. کارنامه‌ای که در آن، کاهش بیکاری، افزایش سرمایه‌گذاری، رونق تولید، ارتقای کیفیت خدمات عمومی، توسعه متوازن، حفظ محیط زیست، امید به آینده و رضایت عمومی، به روشنی قابل مشاهده باشد.

این نامه نیز با همین امید نوشته شد. امید به آنکه ظرفیت‌های بی‌بدیل بوشهر، بیش از گذشته در خدمت رفاه مردم این استان قرار گیرد و فاصله میان «توانمندی‌های استان» و «کیفیت زندگی مردم» هر روز کمتر شود.

در پایان، بار دیگر تأکید می‌کنم که هدف از این نقد، نه نفی خدمات انجام‌شده و نه تضعیف دولت یا مدیران اجرایی است. هدف، یادآوری یک مسئولیت مشترک است. مسئولیتی که قانون اساسی، اسناد بالادستی و مطالبات بحق مردم بر دوش همه ما نهاده‌اند.

ونکته آخر: ” بوشهر، ثروتمند است، اما ثروت واقعی آن، زمانی معنا پیدا می‌کند که مردم این استان نیز به همان اندازه که در تولید ثروت ملی سهیم هستند، از ثمره آن در اشتغال، رفاه، توسعه و کیفیت زندگی بهره‌مند شوند.”