میراث یک دوره مدیریتی؛ نگاهی به کارنامه سخاوت اسدی در منطقه ویژه پارس

خلیج فارس: با پایان دوره مدیریت سخاوت اسدی در سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس، اکنون می‌توان با نگاهی منصفانه، برخی نقاط قوت این دوره را مرور کرد. اسدی یکی از طولانی‌ترین دوره‌های مدیریت این سازمان را بر عهده داشت؛ دوره‌ا ی که در کنار چالش‌ های مدیریت در مهم‌ترین قطب انرژی کشور، با مجموعه‌ ای از اقدامات ساختاری و مدیریتی همراه بود که آثار آن در حوزه صنعت و پیرامون منطقه قابل مشاهده است.

به گزارش خلیج فارس؛ از مهم‌ترین تحولات این دوره، انسجام‌ بخشی به شورای راهبردی شرکت‌های پتروشیمی و اصلاح سازوکار توزیع اعتبارات مسئولیت‌ های اجتماعی بود. هماهنگی میان شورای برنامه‌ ریزی استان، فرمانداران و نماینده مجلس، هرچند درباره حدود نقش برخی دستگاه‌ها دیدگاه‌های متفاوتی وجود داشت، اما در مجموع توانست الگویی منظم‌ تر برای تخصیص منابع ایجاد کند؛ الگویی که اگر با چاشنی نظارت مؤثر همراه باشد، می‌تواند از تصمیم‌ های سلیقه‌ا ی، خاصه‌ بخشی و حامی‌ پروری جلوگیری کرده و منابع را به سمت نیازهای واقعی استان هدایت کند.

مدیریت میدانی، یکی دیگر از شاخص‌های این دوره بود. حضور مستمر در منطقه، بازدیدهای میدانی و تصمیم‌گیری از دل واقعیت‌ های اجرایی، موجب شد پروژه‌ هایی همچون بهسازی و ایمن‌ سازی محورهای مواصلاتی و برخی زیرساخت‌های مورد نیاز مناطق پیرامونی در اولویت قرار گیرد. همین رویکرد، سازمان را از یک نهاد صرفا اداری به مجموعه‌ ای با ارتباط نزدیک‌تر با مسائل روز منطقه تبدیل کرد. همراهی با خواسته استان برای انتقال بخشی از آزمون های جذب شرکت ها در استان بوشهر و افزایش سهم اشتغال بومی ها از 28 درصد به قریب 50 درصد در این دوره به روایت رییس کل دادگستری استان، می تواند از شاخص های مدیریت سخاوت اسدی برشمرد؛ دستاوردی که از مطالبات دیرینه مردم استان بود.

در کنار این موارد، تقویت جایگاه حاکمیتی سازمان منطقه ویژه پارس، تعامل سازنده با استانداری، فرمانداران، نمایندگان مجلس، دستگاه قضایی، ائمه جمعه و سایر ارکان اثرگذار استان، حفظ آرامش سازمانی که به نظر می رسد به رویکرد شخصی اسدی بر می گردد که گفتگو را بر تقابل ترجیح می دهد، از دیگر ویژگی‌هایی بود که این دوره مدیریتی را متمایز کرد.

البته مرور هر کارنامه مدیریتی بدون اشاره به کاستی‌ها، کامل نخواهد بود. یکی از مهم‌ترین موضوعاتی که در این دوره همچنان بی‌ نتیجه باقی ماند، پروژه پارس شمالی بود؛ پروژه‌ای که سال‌ها به عنوان یکی از فرصت های توسعه شهرستان های میانی استان مورد انتظار است، اما در این سال‌ها نیز از بلاتکلیفی خارج نشد و اقدام مشخص و اثرگذاری برای احیای آن به نتیجه نرسید. تداوم این وضعیت باعث شد پارس شمالی همچنان به عنوان باری بر دوش سازمان منطقه ویژه پارس تلقی شود و تعیین تکلیف آن به یکی از مطالبات جدی مدیریت آینده تبدیل گردد.

در مجموع، دوره مدیریت سخاوت اسدی را می‌توان دوره‌ای دانست که بیش از هر چیز بر نظم‌ بخشی به مسئولیت‌ های اجتماعی، تقویت تعاملات استانی، اعتماد به سرمایه انسانی بومی و مدیریت میدانی استوار بود. هرچند برخی پروژه‌ های کلان همچنان نیازمند پیگیری جدی هستند، اما تجربه این سال‌ ها نشان داد که توسعه پایدار منطقه پارس، بیش از هر زمان دیگری نیازمند استمرار نگاه تعاملی، برنامه‌ محور و توسعه‌ گرا است.