احمدی نژاد

خلیج فارس:مهرداد خدیر- آیین ادای احترام به رهبری شهید جمهوری اسلامی ایران که روز جمعه 12 تیر 1405 خورشیدی در مصلای تهران برگزار شد اگرچه آراسته و منظم بود اما جای خالی یک قاب رسمی در آن احساس شد و آن قابی متشکل از سه رییس جمهوری سابق و در قید حیات است: سید محمد خاتمی، محمود احمدی‌نژاد و حسن روحانی و حتی شایسته بود در کنار آنان یادگاران دو رییس جمهوری سابق دیگر که در قید حیات نیستند نیز قرار داشتند: فرزند هاشمی رفسنجانی و همسر ابراهیم رییسی.

این تأکید مطلقا به خاطر اشخاص نیست و اگر هم بود این نویسنده بر نام دو تن تأکید داشت در حالی که می‌دانیم نسبتی هم میان احمدی‌نژاد با خاتمی و روحانی برقرار نیست و چه بسا آن دو اکراه می داشتند از ایستادن در کنار احمدی‌نژاد.

به این خاطر هم نیست که این سه را تافتۀ جدا بافته بدانیم تا بگویند خودشان می توانستند مانند شهروندان دیگر بیایند و چه بسا هم بوده باشند یا فردا در تشییع حاضر باشند بلکه به نشان تأکید برجمهوریت نظام اهمیت دارد و این که آیت‌الله خامنه‌ای خود دو دوره رییس جمهوری بوده (‌از 1360 تا 1368) و این سه هم 24 سال با او کار کرده اند و مهم‌تر از این مجموع آرایی است که در انتخابات به نام آنها به صندوق ریخته شده است و ایشان در مقام رهبری احکام ریاست جمهوری آنان را امضا کرده بود ولو روحانیون ارشد برخی را اصلح ندانسته یا خود احیانا به رقیب آنان رأی داده بود.

اهمیت رییس جمهوری چنان است که درست‌تر این بود که آقای پزشکیان هم با قدری فاصله می‌ایستاد چون او مطابق اصل 113 قانون اساسی عالی‌ترین مقام رسمی کشور پس از رهبری است و تنها رییس یک قوه (اجرایی) یا رییس دولت نیست و حداقل او باید نفر اول در صف می‌بود.

نمایش جمهوریت نظام تنها با حضور توده ‌های مردم میسر نیست. جمهوری، رییسی دارد که با همۀ دخالت‌ها و حذف‌های شورای نگهبان زیر عنوان قید نشده در قانون اساسی (نظارت استصوابی) با رأی مستقیم مردم انتخاب می‌شود و رهبر شهید چنان که اشاره شد رأی مردم را امضا کرده و به این منظور آیینی برگزار می شود که به آن اصطلاحا مراسم تنفیذ گفته می‌ شود.

این قاب نه یادآور سه شخص یا 5 شخصیت که تأکید بر جمهوریت بود و جای خالی آن احساس شد. قابی که در آمریکا هنگام افتتاح یک موزه به نام رییس جمهوری پیشین شکل می‌گیرد و در تازه ترین مورد بیل کلینتون، باراک اوباما،جرج بوش و جو بایدن در کنار هم عکس یادگاری گرفتندو چون رییس جمهوری فعلی آمریکا در شهادت رهبر جمهوری اسلامی ایران متهم اصلی یا شریک نتانیاهو است یادآوری جمهوریت به جامعۀ مدنی آمریکا با این قاب ضرورت داشت و همچنان هم دارد هر چند خوش بختانه رییس جمهور پزشکیان نقش مورد انتظار را بازیافته است.

منبع:عصرایران

خلیج فارس:مرور تصاویر منتشرشده در رسانه‌های رسمی از جمله سایت دفتر مقام معظم رهبری از مراسم امروز در مصلای تهران نشان می‌دهد که این برنامه غایبانی سرشناس دارد.

به گزارش«خلیج فارس» به نقل از فرارو؛ مراسم اقامه نماز میت بر پیکر آیت‌الله خامنه‌ای و اعضای خانواده ایشان، صبح امروز در مصلای بزرگ تهران با حضور مردم و مسئولان ارشد کشور برگزار شد. اما برخی چهره‌های نام‌آشنای سیاست ایران در این مراسم حاضر نبودند. در جریان این مراسم، سیدمصطفی، سیدمیثم و سیدمسعود خامنه‌ای، پسران رهبر شهید انقلاب، نیز حضور داشتند.

برنامه‌های مرتبط با وداع و تشییع همچنان ادامه دارد و ممکن است هر یک از چهره‌های غایب در رویدادهای بعدی، از جمله تشییع در تهران، قم، مشهد یا عتبات عالیات، حاضر شوند. این گزارش صرفاً مربوط به مراسم امروز در مصلای تهران و اقامه نماز بر پیکر رهبر شهید انقلاب است.

سه رئیس‌جمهور غایب

سیدمحمد خاتمی، محمود احمدی‌نژاد و حسن روحانی، سه رئیس‌جمهور پیشین کشور، در مراسم وداع و همچنین اقامه نماز بر پیکر رهبر شهید انقلاب حضور نداشتند. پس از شهادت آیت‌الله خامنه‌ای، روحانی، خاتمی و احمدی‌نژاد تنها رؤسای‌جمهور پیشین زنده ایران هستند.

خانواده امام خمینی

سیدحسن خمینی به همراه برادرانش، سیدیاسر و سیدعلی، در مراسم روز جمعه وداع مسئولان با رهبر شهید و اعضای خانواده ایشان حاضر شده بودند؛ حضوری که خالی از حاشیه نیز نبود. اما در تصاویر امروز، دست‌کم در ردیف‌های ابتدایی که قابل تشخیص بودند، اثری از حضور آن‌ها دیده نمی‌شد.

خانواده هاشمی رفسنجانی

در تصاویر رسمی و غیررسمی منتشرشده از مراسم اقامه نماز، تصویری از هیچ‌یک از اعضای خانواده اکبر هاشمی رفسنجانی، رئیس پیشین مجمع تشخیص مصلحت نظام، دیده نمی‌شود. در حال حاضر، محسن هاشمی رفسنجانی، پسر بزرگ این خانواده، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی است و همچنان در فضای سیاسی ایران فعالیت دارد.

دیگر چهره‌های سیاسی

تعداد زیادی از چهره‌های شاخص سیاسی و وزیران سابق نیز، دست‌کم در عکس‌های مربوط به ردیف‌های اصلی این مراسم، حضور نداشتند که از جمله آن‌ها می‌توان به اسحاق جهانگیری، محمدجواد ظریف، علی‌اکبر صالحی، علی‌اکبر ولایتی، محمد شریعتمداری، محمدرضا باهنر، محمدباقر نوبخت، سیدمحمود علوی، حیدر مصلحی، منوچهر متکی، مهرداد بذرپاش، عزت‌الله ضرغامی و … اشاره کرد.

خلیج فارس: گزارشی که از صبح امروز در برخی رسانه‌های ایرانی به نقل از روزنامه نیویورک‌تایمز منتشر شده، ادعاهایی بسیار عجیب و بحث‌برانگیز را درباره نقش احتمالی محمود احمدی‌نژاد در سناریوهای مدنظر آمریکا برای آینده سیاسی ایران مطرح می‌کند. بر اساس این روایت، گفته شده که آمریکا در مقطعی قصد داشته احمدی‌نژاد را به‌عنوان گزینه‌ای برای رهبری جدید ایران در فرآیند احتمالی تغییر رژیم مدنظر قرار دهد، اما پس از رخدادهایی که در روزهای ابتدایی جنگ اتفاق افتاده و همچنین مجروح شدن احمدی‌نژاد، این پروژه متوقف شده و او نیز از فهرست گزینه‌ها کنار گذاشته شده است. در همین گزارش حتی ادعا شده که احمدی‌نژاد از نظر روحی و جسمی وضعیت مناسبی ندارد و تحت تأثیر حوادث اخیر قرار گرفته است.

فارغ از صحت یا نادرستی این ادعاها، اصل ماجرا به‌قدری غیرمنتظره و غیرعادی است که پرسش‌های زیادی ایجاد می‌کند؛ به‌ویژه درباره این‌که اساساً محمود احمدی‌نژاد امروز چه میزان پایگاه اجتماعی و سیاسی در ایران دارد و آیا اساساً می‌تواند در چنین سناریوهایی به‌عنوان یک گزینه جدی تلقی شود یا نه.

واقعیت این است که بخش قابل توجهی از طبقه متوسط ایران، احمدی‌نژاد را یکی از عوامل اصلی آغاز نابسامانی‌های اقتصادی کشور می‌دانند؛ نابسامانی‌هایی که به اعتقاد بسیاری از منتقدان، از اواسط دهه هشتاد و با اجرای سیاست‌ها و طرح‌های اقتصادی ناپخته و نسنجیده آغاز شد. علاوه بر مسائل اقتصادی، بسیاری معتقدند قدرت گرفتن برخی جریان‌های سیاسی تندرو و رادیکال که بعدها هزینه‌های سنگینی برای کشور ایجاد کردند نیز ریشه در همان دوران دارد. در سال ۱۳۸۸ نیز احمدی‌نژاد عملاً در نقطه مقابل مطالبات بخش مهمی از طبقه متوسط قرار گرفت و همین مسئله باعث شد بخش بزرگی از این طبقه نگاه بسیار منفی‌تری نسبت به او پیدا کند.

با این حال، نمی‌توان انکار کرد که احمدی‌نژاد همچنان در برخی شهرهای کوچک، مناطق محروم و روستاها دارای نوعی پایگاه اجتماعی است. اقداماتی مانند مسکن مهر، پرداخت وام‌ها و سیاست‌های حمایتی دولت او باعث شده که بخشی از جامعه همچنان خاطره مثبتی از دوران ریاست‌جمهوری‌اش داشته باشند. شاید نتوان عدد دقیقی ارائه داد، اما حتی برخی برآوردهای خوشبینانه از وجود یک بدنه رأی چند میلیونی برای او سخن می‌گویند؛ بدنه‌ای که ممکن است در شرایط خاص همچنان فعال شود.

در کنار همه این بحث‌ها، نکته عجیب‌تر غیبت کامل احمدی‌نژاد در حدود هفتاد تا هشتاد روز گذشته است. در این مدت نه‌تنها تصویر یا ویدیویی از او منتشر نشده، بلکه حتی یک پیام متنی مشخص و رسمی نیز از سوی او انتشار پیدا نکرده است. نبود ویدیو شاید بتواند با ملاحظات امنیتی توضیح داده شود، اما سکوت کامل خبری، حتی در حد یک بیانیه کوتاه، پرسش‌برانگیز شده است.

از سوی دیگر، درباره اعتبار چنین گزارش‌هایی نیز تردیدهای جدی مطرح است. برخی معتقدند که در نیویورک‌تایمز روزنامه‌نگارانی مانند تریتا پارسی و فرناز فصیحی یا افرادی نزدیک به جریان‌های سیاسی مرتبط با دولت‌های روحانی و ظریف حضور و نفوذ دارند و گاهی گزارش‌هایی منتشر می‌شود که بیش از آن‌که صرفاً خبری باشند، رنگ‌وبوی جهت‌دهی افکار عمومی یا روایت‌سازی سیاسی دارند. به همین دلیل، از نگاه منتقدان، نمی‌توان تمام گزارش‌های منتشرشده در این رسانه را الزاماً دقیق و قطعی تلقی کرد.

خلیج فارس:تصاویری از جلسه روز چهارشنبه مجمع تشخیص مصلحت نظام با حضور محمود احمدی‌نژاد، علی شمخانی، سعید جلیلی و محمد مخبر را مشاهده می‌کنید.

به گزارش«خلیج فارس» به نقل از خبرآنلاین؛ جلسه روز چهارشنبه ۲۹بهمن ماه ۱۴۰۴ مجمع تشخیص مصلحت نظام به ریاست آیت الله صادق آملی لاریجانی با حضور رئیس قوه قضائیه، وزیر اقتصاد، رئیس کل بانک مرکزی و اکثریت اعضاء برگزار شد. در ادامه تصاویری از حضور سعید جلیلی، علی شمخانی، محمد مخبر و محمود احمدی نژاد در این جلسه را مشاهده می کنید.

خلیج فارس:مقایسه درآمدهای دولت‌های نهم و دهم از محل چهار منبع اصلی درآمدهای دولتی با بودجه عمومی نشان از ۱۵۴ میلیارد دلار مازاد درآمدی دارد.

به گزارش«خلیج فارس» به نقل از خبرآنلاین؛در خبری که در آبان 1392 منتشر شده، آمده است: براساس گزارش های رسمی میزان درآمد دولت های نهم و دهم از چهار منبع صادرات نفتی، اوراق مشارکت، مالیات و فروش شرکتهای دولتی 980 میلیارد دلار بوده است، مقایسه این رقم با بودجه عمومی کشور نشان می دهد، طی سالهای 88 تا 91 سرجمع بودجه عمومی کشور رقمی معادل 824 میلیارد دلار بوده است که در مقایسه این ارقام می توان گفت دولتهای نهم و دهم در دوران طلایی نفت بالغ بر 154.5 میلیارد دلار مازاد درآمد داشته اند، اکنون سئوال اینجاست که مازاد درآمد دولت کجاست؟بخشی از این مازاد درآمد باید براساس قانون به صندوق توسعه ملی وازیر شده باشد، در حال حاضر بنا به گفته مسئولان موجودی صندوق رقمی بین 30 تا 50 میلیارد دلار است، با احتساب این رقم بازهم چیزی بیش از 100 میلیارد دلار از منابع ارزی و ریالی جذب شده توسط دولت های نهم و دهم باید در چرخه اقتصادی کشور جایی پیدا کرده باشند ولی این جایگاه کجاست؟

براساس اظهار نظر بر اساس برخی اظهار نظرهای تائید نشده و جسته و گریخته بالغ بر 50 میلیارد دلار از درآمد حاصل از فورش نفت ایران طی دو سال اخیر در کشورهای مانند چین و حتی برخی بانکهای اروپایی مسدود شده است، در این میان در دوران تحریم یکی از راهکارهای کشور برای دو زدن تحریم استفاده از اشخاص حقیقی برای انتقال درآمدهای ارزی بوده است. افرادی مانند بابک زنجانی در این سالها با تکیه بر همین نیاز کشور توانسته اند به عنوان دلال ارز و نفت به درآمدهای سرشاری دست پیدا کنند ولی بسیاری از این افراد نیز در این سالها برای انتقال درآمدهای ارزی کشور با مشکلاتی مواجه شده و از سوی تحریم کنندگان شناسایی و در نهایت و به دلایل متعدد منابع ارزی که در اختیار ایشان قرار داشته به کشور بازنگشته است.

با توجه به تراز درآمدهای دولت های نهم و دهم می توان انتظار داشته نزدیک به 50 میلیارد دلار از منابع ارزی کشور می تواند در اختیار این افراد قرار داشته باشد.

به هر شکل تراز دخل و خرج دولت های نهم و دهم بارها از سوی دیوان محاسبات و دستگاههای نظارتی مورد نقد بررسی قرار گرفته و بعضا نیز در این بررسی ها ایراداتی نیز وارد آمده و هنوز نتایج این پرونده ها به صورت کامل رسانه ای نشده است ولی امروز در شرایطی که دوره یکصد روزه وعده شده از سوی دولت یازدهم برای اعلام وضعیت اقتصاد کشور رو به پایان است، می توانیم انتظار داشته باشیم در مورد تراز درآمد و هزینه دولت های نهم و دهم تصویری روشن و شفاف ارایه شود، در بهترین شرایط بنابر آمارهای رسمی همانطور که اشاره شده بیش از یکصد میلیارد دلار از منابع درآمدی کشور بلاتکیلف است و نهاد دولت باید در مورد آن پاسخگو باشد.