خلیج فارس:سرمربی تیم ملی فوتبال ایران برای جام جهانی با چالشهای و مشکلات فنی زیادی روبرو است که بخش از این مشکلات ربطی به عملکرد او ندارد. این موضوع به خصوص در پست دروازهبانی عینیت بیشتری پیدا کرده است.
به گزارش«خلیج فارس» به نقل از ایرنا؛ تیم ملی فوتبال ایران در شرایطی خود را برای حضور در رقابتهای جام جهانی آماده میکند که به لحاظ فنی با چالشهای مهمی مواجه است؛ چالشهایی که میتواند کار شاگردان امیر قلعهنویی را در این تورنمنت سختتر از همیشه کند.
دروازه تیم ملی به یکی از اصلیترین نگرانیهای کادر فنی تبدیل شده است. به احتمال زیاد علیرضا بیرانوند، سید حسین حسینی و پیام نیازمند سه دروازهبانی خواهند بود که تیم ملی را در جام جهانی همراهی میکنند، اما نکته نگرانکننده، افت این دروازهبانها به لحاظ فنی است.
حسینی و نیازمند در رقابتهای لیگ نمایش قابل قبولی نداشتهاند و از ثبات لازم دور بودهاند. این موضوع بهویژه درباره حسینی بیشتر به چشم آمده است؛ دروازهبانی که در بازی درونتیمی اخیر تیم ملی نیز عملکرد ضعیفی داشت و بهخصوص روی گلهایی که از دانیال ایری دریافت کرد، مقصر بود. نیازمند هم در گلی که از حسینزاده دریافت کرد عملکرد ناشیانهای داشت و گل راحت و البته عجیبی را دریافت کرد.
هر چند بیرانوند نیز برخلاف گذشته، یک دروازهبان مطمئن نیست. البته تجربه بالای او همچنان یک امتیاز مهم محسوب میشود، اما نوسان در عملکردش میتواند در سطح جام جهانی برای تیم ملی مشکلساز شود. نمیتوان انتظار داشت او همان دروازهبانی باشد که مقابل اسپانیا و پرتغال و … بود.
در رقابتهای جام جهانی، تیم ملی به دلیل کیفیت فنی پایینی که دارد نمیتواند صاحب توپ و میدان باشد و بیش از هر چیزی نیازمند انسجام دفاعی و دروازهبانی مطمئن است. خط دفاعی تیم ملی نیز در حال حاضر از استحکام لازم برخوردار نیست و همین مسئله فشار بیشتری را روی دروازهبان وارد میکند.
واقعیت این است که فوتبال ایران در سالهای اخیر، بهویژه در پست دروازهبانی، نتوانسته پشتوانهسازی مناسبی داشته باشد و برخلاف برخی دورهها، چهره جدید و باکیفیتی به سطح اول فوتبال معرفی نشده است. به همین دلیل بخشی از مشکلات فعلی تیم ملی اساساً خارج از اختیار کادر فنی تیم ملی و شخص امیر قلعهنویی است.
در یک دهه گذشته، پرورش دروازهبان در فوتبال ایران به شکلی نبوده که رقابت جدی در این پست ایجاد کند و هیچ دروازهبانی که بتواند رقیب جدی بیرانوند باشد ظهور نکرده است. نتیجه این روند، محدود شدن گزینههای تیم ملی به همان دروازهبانهای باتجربه فعلی است؛ دروازهبانهایی که حالا یا از دوران اوج خود فاصله گرفتهاند یا با افت و نوسان مواجه شدهاند.
در چنین شرایطی، قلعهنویی عملاً انتخابهای زیادی پیش روی خود ندارد و ناچار است با همین داشتهها تیمش را برای حضور در جام جهانی آماده کند.