هفدهم اردیبهشت ماه؛ ششمین روز دهه سرآمدی آموزش در ایران به نام سرآمدی آموزشی-تنوع بخشی نهادی و نقش آموزش عالی غیردولتی نام یافته است. این نام گذاری گویای رویکردهای خصوصی سازی آموزش عالی است تا در پرتو آن و افزون بر آموزش عالی رایگان، حق بنیادین شهروندان بر آموزش عالی از یک سو و حق بر اشتغال به شغل دلخواه از رهگذر آن به خوبی روی دهد.
گوناگون سازی نهادی در گستره آموزش عالی در چهره برپایی دانشگاه هایی چون دانشگاه جامع علمی کاربردی، دانشگاه آزاد اسلامی،دانشگاه پیام نور، موسسات و دانشگاه های غیرانتفاعی و همانند آنها دیده می شود. گوناگونی پیش گفته، ناهمانندی های ساختاری و رویکردهای آموزشی و پژوهشی در آنها به خواستاران آموزش عالی امکان می دهد بسته به شرایط فردی، اهداف تعیین شده و نیز شرایط جامعه به تحصیل در رشته دلخواه و یا هدفمند خود پرداخته و از این راه درصدد دستیابی به مشاغلی باشند که برای آنها خواستنی است.
فرمانروایی سزاوار آموزش عالی، بایستگی کوشش در راه کیفیت افزایی این دانشگاه ها را به خوبی نشان می دهد. چرا که چالش ها و بحران های مالی و اقتصادی ممکن است این دانشگاه ها را با هدف واپس نرفتن از رقابت با دانشگاه های دیگر به نادیده گرفتن فراگیر یا نسبی سنجه های متعارف آموزشی، پژوهشی و فرهنگی وادار کند. بنابراین وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، شورای عالی انقلاب فرهنگی و نهادهای هم پیوند دیگر باید با نگریستن به بایسته های رهبری آموزشی همواره درصدد کیفی سازی هر چه بیشتر نظام آموزش عالی غیردولتی باشند.
در صورتی که رویکرد کیفی سازی پیش گفته روی دهد، در هزینه های عمومی صرفه جویی شده و کنشگران بخش خصوصی نیز متناسب با نوآوری ها و بودجه خویش می توانند آموزش عالی غیردولتی را به خوبی به پیش ببرند.
بدین ترتیب کوشش در راه یاری رسانی به کیفی سازی آموزش عالی غیردولتی می تواند سرآمدی آموزش عالی را در دانشگاه های غیردولتی به همراه آورده و به پاسداری از حقوق بنیادین شهروندان در گستره دانشگاهی از یک سو و باروری کارویژه تولید دانش بایسته برای پیشرفت جامعه بیانجامد.