خلیج فارس: در پی استعفای علی احمدی زاده از مدیریت جهاد دانشگاهی استان بوشهر و پایان حضور 9 ساله وی در راس این مجموعه، اکنون فرصت مناسبی برای بررسی عملکرد این مجموعه است.
به گزارش خلیج فارس؛ جهاددانشگاهی بوشهر وقتی در تیرماه ۱۳۹۶ فعالیت خود را آغاز کرد، آخرین واحد استانی این نهاد در کشور بود؛ مجموعهای که کار را از فضایی حدود ۷۵ مترمربع شروع کرد و بعدها دامنه فضاها و زیرساختهای در اختیار آن به بیش از ۳۰ هزار مترمربع رسید.
این تغییر مقیاس شاید نخستین نشانه قابل مشاهده از دوره مدیریت علی احمدیزاده باشد، اما ساختمانسازی و افزایش فضای فیزیکی به تنهایی معیار مناسبی برای سنجش عملکرد یک نهاد علمی و توسعهای نیست. مهمتر آن است که درون این زیرساختها چه اتفاقی افتاده و خروجی آنها چه نسبتی با نیازهای بوشهر پیدا کرده است.
آمارهای آموزشی، بخش بزرگی از کارنامه این دوره را تشکیل میدهند. براساس گزارش ارائه شده، طی این مدت بیش از ۱۲ هزار نفر در مرکز آموزش تخصصی عمارت تاریخی گلستان آموزش دیدهاند و در حوزه علوم پزشکی نیز آمارهایی نظیر آموزش ۳۰۰ کمکبهیار، سه هزار تکنسین داروخانه، سه هزار دستیار دندانپزشک و چهار هزار نفر در دورههای کمکهای اولیه و فوریتهای پزشکی اعلام شده است. 
در آخرین سال گزارششده نیز بیش از ۱۸ هزار نفر از خدمات آموزشی جهاددانشگاهی استفاده کردهاند که 6 هزار 870 نفر آنان در دورههای تخصصی حضور داشتهاند.
در بخش اشتغال نیز ارقام قابل توجه است. طرح توسعه مشاغل خانگی تا سال ۱۴۰۱ بیش از ۱۶۵۰ شغل پایدار را ثبت کرده، ۳۰۰ نیروی بومی پارس جنوبی آموزش دیدهاند و حدود ۱۵۰۰ سرباز در طرح «سرباز مهارت» تحت آموزش قرار گرفتهاند. در سال اخیر نیز با ۴۰ میلیارد تومان تسهیلات قرضالحسنه، ایجاد ۲۳۷ فرصت شغلی گزارش شده است.
با این همه، نقطهای که کارنامه جهاددانشگاهی بوشهر را از فعالیت صرفا آموزشی جدا میکند، ورود به حوزههایی است که با مزیتهای اقتصادی استان ارتباط مستقیم دارند؛ بهویژه دریا و انرژی.
از سال ۱۳۹۹ مطالعات مربوط به تکمیل زنجیره فناوری پرورش ماهی در قفس آغاز شد. این مسیر در سال ۱۴۰۲ به دستیابی به دانش فنی آزمایشگاهی تولید بچهماهی و غذای زنده رسید و سپس فناوری مولدپروری ماهی سیبَس تا مرحله تجاریسازی پیش رفت؛ بهگونهای که طبق گزارش ارائهشده، ۴۸ مولد سیبَس ایرانی به بخش خصوصی واگذار شده است. همزمان پروژه مجتمع آبزیان با هدف تولید سالانه پنج میلیون قطعه بچهماهی دنبال شده است.
اگر این زنجیره به تولید صنعتی و بازار برسد، میتواند یکی از مهمترین خروجیهای دوره احمدیزاده تلقی شود.
حوزه سلامت نیز سهم قابل توجهی از توسعه جهاددانشگاهی داشته است. راهاندازی آزمایشگاه تشخیص کرونا با ظرفیت روزانه حدود ۲۰۰ تا ۲۵۰ تست، فعالیت شش مرکز واکسیناسیون و تزریق بیش از ۱۲۰ هزار دُز واکسن، تولید حدود ۷۰ هزار ماسک و گان، ایجاد آزمایشگاه تشخیص طبی و ژنتیک و مجتمع آموزشی پزشکی با زیربنای ۱۷۰۰ مترمربع از اقدامات این بخش عنوان شدهاند.
بانک خون بندناف نیز از دیگر فعالیتهای قابل اندازهگیری این دوره است؛ مرکزی که مجموع قراردادهای آن از ۳۲۰۰ مورد عبور کرده و تنها در یک سال ۴۸۰ نمونه ذخیره کرده است.
در سالهای اخیر، جهت حرکت مجموعه به سمت نفت، گاز و پتروشیمی نیز تغییر محسوسی داشته است. راهاندازی دفتر جهاددانشگاهی در مجتمع گازی پارس جنوبی و ورود به مطالعات بازسازی، نوسازی، ساخت قطعات و بومیسازی تجهیزات، در کنار تدوین طرح «منطقه ویژه علم و فناوری انرژی»، نشاندهنده تلاش برای اتصال ظرفیت علمی جهاددانشگاهی به بزرگترین مزیت اقتصادی بوشهر است.
البته این بخش در مرحله آغاز قرار دارد و فرصت آماده ای پیش روی مدیریت جدید جهاد دانشگاهی است تا درخصوص قراردادهای فناورانه و ارزش اقتصادی حاصل از آن سخن بگوید.
در کنار این حوزهها، راهاندازی مراکز آموزش در کنگان و دشتستان، فرهنگسرای دشتستان، مرکز نوآوری و شتابدهی، کانون ارزیابی مدیران، اجرای طرح شهر دانشجو با جذب ۳۷۰ دانشجو و تشکیل ۱۶ کانون دانشجویی، برگزاری هفت آزمون استخدامی و تخصصی با حضور ۱۱ هزار و ۷۷۸ داوطلب و برنامه راهاندازی باشگاه هوش مصنوعی، تصویری از مجموعهای با حوزه فعالیت بسیار گسترده ارائه میکند.
آنچه در دوره مدیریت احمدزاده به وضوح دیده میشود، توسعه ظرفیت و افزایش دامنه حضور جهاددانشگاهی در استان است؛ اقداماتی که البته آزمونی پیش روی مدیریت جدید است تا ابتدا برای ماندگاری این ظرفیت هاست.
در این زمینه
