از تامین اجتماعی آبی گرم نشد!

مریم غدیرپور

در شرایط بحران های گسترده مانند جنگ نقش نهادهای بیمه ای و حمایتی بیش از هر زمان دیگری پررنگ می شود.

در همین زمینه، سازمان تأمین اجتماعی می توانست با اتخاذ سیاستهای حمایتی کوتاه مدت، بخشی از فشار وارده بر کارفرمایان را کاهش دهد. برای مثال: تعویق دریافت حق بیمه یا اعمال تخفیف موقت در لیست بیمه ماه هایی مانند اسفند فروردین و اردیبهشت می توانست به حفظ نقدینگی بنگاه ها کمک کند.

در بسیاری از کسب و کارها، سهم حق بیمه یکی از هزینه های ثابت و اجتناب ناپذیر است که در شرایط افت فروش به عاملی تعیین کننده در تصمیم گیری برای تعدیل نیرو تبدیل می شود.

اگر سازوکاری برای تقسيط بدهی بیمه ای، بخشودگی جرایم یا کاهش درصد سهم کارفرما پیش بینی می شد، احتمالاً بخشی از فشار روانی و مالی بر واحدهای تولیدی کاهش می یافت و انگیزه برای حفظ نیروی انسانی بیشتر می شد.

بی تردید منابع سازمان تامین اجتماعی نیز محدود است، اما در دوران بحران انتظار می رود سیاست های حمایتی انعطاف پذیرتری طراحی شود تا از ریزش نیروی کار جلوگیری گردد.

تجربه بسیاری از کشورها نشان داده که حمایت های بیمه ای هدفمند، می تواند از تعطیلی گسترده کسب و کارها پیشگیری کند و هزینه های بلندمدت بیکاری را کاهش دهد. ضمن اینکه فشار به این سازمان بابت موج متقاضیان مقرری بیمه را بکاهد.

از این رو، می توان گفت تامین اجتماعی غایب بزرگ حمایت از کسب و کارها بوده و یکی از عوامل برگ ریزان نرخ اشتغال از زمان شروع جنگ محسوب می شود.