319720
وحید امیر | مدیرمسئول هفته نامه صدای استان
بوشهر مرکز یک استان صنعتی است که در تابستان بخاطر عدم بارش باران و در زمستان باوجود بارندگی هم اطلاعیه می دهند با بحران کمآبی مواجه هستیم. بخاطر افتتاح ناقص آبشیرین کنها اکثر محلات مرکز استان و بسیاری از شهرها و روستاها بدون آب ماندهاند.
مردم مجبور شدهاند برای تامین آب آشامیدنی از تانکرهای خصوصی استفاده و برای هر نوبت هزینهای نزدیک به یک میلیون تومان پرداخت کنند. حتی با نوبتبندی دو روز، تنها ۴ تا ۵ ساعت آب در دسترس مردم است.
این وضعیت نه تنها زندگی روزمره مردم را مختل کرده بلکه نشان می دهد که بحران آب در استان بوشهر مسئله ای حل نشده و تکراری است.
مشکل اصلی این بحران نه فقط خشکسالی یا طوفان های دریایی است بلکه مدیریت ناکارآمد و پروژه های نیمهکاره و نمایشی است. بسیاری از آب شیرینکنهای استان بوشهر بدون زیرساخت های حیاتی مانند «حوضچه آرامش» یا مخازن پیش تصفیه و تثبیت کیفیت ورودی به بهرهبرداری رسیده اند.
این سازه ها در شرایط طوفان و گل آلود شدن آب دریا قادر به تامین آب پایدار نیستند و تولید آب به شدت کاهش می یابد یا کاملاً متوقف میشود.
اگر به کشورهای حوزه خلیج فارس نگاه کنیم تفاوت ها بسیار روشن است. در عربستان سعودی، امارات، بحرین و کویت هر واحد آبشیرین کن بزرگ با چندین مرحله پیش تصفیه، مخازن تثبیت جریان و تجهیزات کنترلی پیشرفته طراحی شده است تا حتی در بدترین شرایط محیطی، تولید آب پایدار باقی بماند. این آبشیرین کنها قادرند نوسانات کیفیت آب ورودی را تعدیل کنند، ذرات معلق و گلآلود را حذف کنند و سیستم اصلی را از آسیب محافظت نمایند.
در واقع بخش هایی که در ایران به عنوان «حوضچه آرامش» مطرح میشود در پروژههای حرفهای کشورهای حوزه خلیج فارس به صورت مخازن گسترده و مستقل با تجهیزات تکمیلی اجرا میشوند تا حتی در شرایط بحرانی هم تولید آب ادامه یابد.
اما در ایران اولویت دولت ها بیشتر کارهای نمایشی و انتخاباتی است. هدف این است که پروژه حتی به صورت ناقص در زمان دولت مستقر افتتاح شود و به نام آن ه همان دولت ثبت گردد، نه اینکه مردم به آب پایدار و با کیفیت دسترسی داشته باشند.
از سوی دیگر، حوضچه های آرامش وعده داده شده تا مهرماه، نیمهکاره باقی ماندهاند، طوفان دریا تولید آب را نزدیک به صفر رسانده و مردم در شرایطی بحرانی مجبور به تحمل بیآبی هستند.
این وضعیت نشان دهنده این است که پروژهها بیشتر برای افتخار و عکس یادگاری طراحی می شوند و عملکرد واقعی سیستم و پایداری آن، قربانی سیاستهای کوتاه مدت و انتخاباتی می شود.
نتیجه این نگاه نمایشی، تکرار مداوم بحرانی است که مردم استان بوشهر را به ستوه آورده . در حالی که کشورهای حوزه خلیج فارس میلیاردها دلار برای طراحی دقیق و پایداری سیستمها سرمایه گذاری می کنند، پروژه های ایران بیشتر در آمار و گزارشات رسمی ظاهر می شوند و کمتر به نیاز واقعی مردم پاسخ میدهند.
تا زمانی که اولویت، پایدارسازی و کیفیت واقعی خدمات نباشد و پروژه ها صرفاً برای افتتاح های سیاسی و ثبت در کارنامه دولت ها ساخته شوند، مردم استان بوشهر و سایر استانهای مشابه همواره در چرخه ای تکراری از وعدههای ناکام، بیآبی و هزینههای اضافی باقی خواهند ماند.
واقعیت تلخ این است که دولت ها بیشتر به دنبال عکس و تیتر افتتاحیه هستند تا دسترسی به آب و رفع مشکلات مردم و تا زمانی که این رویه ادامه داشته باشد بحران های آب ادامه خواهد داشت و مردم همچنان قربانی این سیاست ها خواهند بود.
در این زمینه
7 نظر
بقیه ساحل که دوستان نگرفته بودند اینا توش آب ترش کن زدند
جا قحطی بود؟ ظاهرا شهردار زورش به هیچ ارگانی نمیرسه مگر ملت
خدا هر کس طلم و ستم میکند به مردم نیس و نابودش کن
ثروت استان بوشهر جاهای دیگرخرج میشه،من جمله برای استقلال،اکثرمردم استان بوشهر لام تاکام حرف نمی زنند؛حقمان است،بلدنیستیم حق استان رابگیریم…
حتما همه یادشونه قرار بود حداقل سه میلیون نفر از ساکنین سواحل خلیج فارس از آب تصفیه شده خلیج فارس بهره مند شوند.
عربستان اخیرا از پیشرفته ترین روش های برای شیرین نمون آب استفاد می کند که جدا از حداقل آلودگی خلیج فارس از نوسات باد و… در امان است.
اگرواقعا دنبال حل مشکل آب شهر بوشهر هستید ۲ کار رو انجام بدید
آمار آب تولیدی آبشیرین کنها به تفکیک در ۱۴۰۴ منتشر کنید.
انتصابات شرکت آب وفاضلاب به تفکیک خانواده ها در سال ۱۴۰۴ منتشر
کنید.
که عشق اول نمود آسان ولی افتاد مشکل ها
فاجعه در آب شیرین کن ها نیست آنها در حال کار هستند.
فاجعه تعطیل کردن اداره کل آب و فاضلاب استان هست.
با پست دادن به فرزند این شخص و برادر خانم آن شخص و برادر زاده این و اون بدون سوابق و تجربه درست ، کار مردم جلو نمی رود.
مجبورند دلیل بتراشند و شما ها را سرکار بگذارند.
وقتی شرکت ها و ادارات دولتی در استان به شکل طایفه ای و خانوادگی و بر اساس رانت و سفارش و روابط اداره میشود نتیجه آن ناکارآمدی و بلااستفاده ماندن امکانات و منابع انسانی سازمان ها است. شرکت های آب و فاضلاب و گاز و مسکن و… به شکل خانوادگی و طایفه ای اداره میشوند و اگر نتیجه غیر از این باشد جای تعجب دارد.