سلام اینترنت، سلام زندگی

رضا غبیشاوی

بعد از 88 روز، اینترنت ایران وصل شد. فقط بازگشت نت نبود زندگی هم برگشت.

هیچ گاه تجربه اتصال دوباره به اینترنت را بعد از حوادث دی ماه فراموش نمی کنم.
وقتی بعد از حدود 20 و چند روز به نت وصل شدم چون انسانی بودم که از مرگ بازگشته. مدت ها از این جهان خارج بودم. حالا روح دوباره به جسم بازمی گشت.

باور کردنی نبود. انگار اولین بار بود شاهد چنین صحنه ای بودم. کاری که قبلا هزاران بار انجام داده بودم حالا یکی از عجیب و غریب ترین اتفاقات عمرم بود.

گوشی را به دست گرفتم. وای فای را روشن کردم. این بار نه شبکه داخلی بلکه جهانی وصل شد.
موبایل، اینترنت را جرعه جرعه سر می کشید اما عطش، برطرف نمی شد. آپدیت طول کشید. حجم پیام ها و پست ها بی نهایت بود. حالم بد شد. اینترنت را قطع کردم. توان و تحمل بازگشت را نداشتم. صبر کردم. دقایقی گذشت.

دوباره با دلهره و اضطراب وصل شدم. تلگرام و واتس اپ، اینستاگرام و توییتر، همه در شب 18 دی متوقف شده بودند. انگار دنیا و زمان در همان لحظه، باقی مانده بودند. از آن شب، همه پیام ها، همه پست ها و همه خبرها خشک شده بودند.

هیچ گاه آن لحظات را از یاد نمی برم. آخرین پیام هایی که چند هفته قبل، ارسال شده بودند اما دریافت نشدند. پیام های بعدی که بی پاسخ مانده بودند. خبرهایی که در کانال ارسال کرده بودم اما منتشر نشده بودند چون ناگهان اینترنت در میانه ارسال و انتشار قطع شده بود.

یکی از آنها، خبر ” قطع اینترنت” بود که ارسال کردم اما همان لحظه، اینترنت قطع شد و منتشر نشد و در برزخ  ارسال و انتشار مانده بود.
به محض اتصال دوباره اینترنت، خبر قطع نت، منتشر شد. خبر قطع که نشانه وصل شد.

منبع:عصرایران