علت نرفتن تندروها به جنوب برای جنگ چیست؟

خلیج فارس: مجید نصیرپور، عضو کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی با انتقاد از رفتار برخی جریان‌های سیاسی در جریان جنگ رمضان، از حواشی ایجادشده درباره تحصن مقابل مجلس، دوقطبی‌سازی‌های سیاسی و حمله به دیپلماسی کشور سخن گفت و روایت جالبی از پاسخ یک نماینده معترض به دعوت برای حضور در میدان ارائه کرد.

گزیده اظهارات این نماینده مجلس را بخوانید؛

* آنچه آزاردهنده است، دوقطبی‌سازی‌هایی است که هر روز با شکل جدیدی از سوی برخی جریان‌ها و افراد سیاسی شاهد آن هستیم. یکی از مصادیق آن، سخنرانی‌ها و ارائه اطلاعات نادرست و تحریک‌کننده از برخی تریبون‌ها بود. متأسفانه بعضی از چهره‌های سیاسی، برخی روحانیون و برخی مداحان در این زمینه کارنامه قابل قبولی ندارند و تلاش کردند میان دولت و مردم شکاف ایجاد کنند.

* برخی از این افراد پا را فراتر گذاشتند و در اوج جنگ، حتی پیشنهاد انحلال شورای عالی امنیت ملی را مطرح کردند و به این ترتیب، بر آتش دوقطبی‌سازی دمیدند. در مرحله بعد نیز با حمله به تیم دیپلماسی، شخص رئیس‌جمهور، وزیر امور خارجه و رئیس هیأت مذاکره‌کننده، از مرز نقد عبور کرده و به توهین و طرح اتهامات روی آوردند؛ در حالی که به اعتقاد من، جا داشت برخوردهای قاطع و بازدارنده با این افراد صورت گیرد.

*متأسفم که برخی جریان‌های سیاسی که عناوین انقلابی را نیز یدک می‌کشند، در جریان جنگ، پشت سربازان دیپلماسی کشور را خالی کردند و با برخی اظهارات خود به دشمن کمک رساندند.

* پیش از این نیز گفته بودم که بعضی از این افراد عملاً آب به آسیاب صهیونیسم جهانی ریختند؛ اگر نگوییم نقش عامل دشمن را ایفا کردند، دست‌کم با رفتار و گفتار خود به دشمن کمک کردند. این رفتار زیبنده هیچ جریان سیاسی نیست و لازم است این افراد در مواضع خود تجدیدنظر کنند و رقابت‌های سیاسی و تبلیغات انتخاباتی را از منافع ملی جدا بدانند.

* اگر دوستان با رئیس هیئت مذاکره‌کننده رفاقت یا اختلاف سیاسی دارند، یا اگر با رئیس‌جمهور رقابت سیاسی دارند، باید بدانند اکنون زمان این تسویه‌حساب‌ها نیست. رهبر معظم انقلاب همواره بر پرهیز از دوقطبی‌سازی و توهین به مسئولان نظام تأکید کرده‌اند.

* متأسفانه شاهد بودیم حتی در صداوسیما، مصاحبه ضبط‌ شده رئیس مجلس قطع شد. از آن بدتر، در مراسم وداع با شهدای جنگ که در مصلای تهران برگزار شد و هیئت‌های خارجی و شخصیت‌های داخلی برای ادای احترام حضور داشتند، رفتار برخی افراد با خانواده امام راحلو مسئولان، صحنه‌هایی را رقم زد که همه آن را مشاهده کردند.

* واقعاً درک نمی‌کنم برخی چگونه به خود اجازه می‌دهند به نام خون شهدا عقده‌گشایی سیاسی کنند؛ رفتارهایی که هزینه آن را مردم و نظام جمهوری اسلامی می‌پردازند. امروز همه آزادگان و انقلابیون جهان چشم به جمهوری اسلامی ایران دوخته‌اند و هر اقدامی که به اقتدار کشور آسیب بزند، در راستای منافع رژیم صهیونیستی است.

* یکی از همین اقدامات، اعتراضاتی بود که درباره تعطیلی موقت مجلس سازماندهی شد و آن را به تصمیم شخص رئیس مجلس نسبت دادند؛ در حالی که این ظلم مضاعفی به آقای قالیباف بود.

* اساساً اداره مجلس با تصمیم یک نفر امکان‌پذیر نیست. مسئولیت اداره مجلس بر عهده همه نمایندگان و هیئت‌رئیسه است و در شرایط خاص، نهادهای حاکمیتی مانند شورای عالی امنیت ملی، وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه توصیه‌هایی دارند که همه دستگاه‌ها ملزم به رعایت آن هستند.

* در آستانه جنگ تصمیم گرفته شد جلسات روزانه قانون‌گذاری مجلس به‌طور موقت متوقف شود؛ تصمیمی که با هدف حفظ نهاد مجلس اتخاذ شد.

* اگر در جریان جنگ، ساختمان مجلس هدف حمله قرار می‌گرفت و از چرخه قانونی خارج می‌شد، نظام تصمیم‌گیری کشور با بحران جدی مواجه می‌شد؛ زیرا در آن شرایط امکان برگزاری انتخابات و تشکیل مجلس جدید وجود نداشت و عملاً جایگزینی برای این نهاد پیش‌بینی نشده بود.

* حتی به نظر می‌رسد یکی از اهداف رژیم صهیونیستی، وارد کردن فشار به مجلس و ایجاد اختلال در نظام حکمرانی کشور بود. در همین چارچوب، برخی افراد اعلام کرده بودند که از ساعت هفت صبح مقابل مجلس تحصن خواهند کرد، اما نهادهای مسئول به‌موقع وارد عمل شدند، این برنامه را مدیریت کردند و به طراحان آن، که برخی از آنان نیز از نمایندگان مجلس بودند، تذکرات جدی داده شد و موضوع خاتمه یافت.

* این دوستان که معمولاً فقط شعار می‌دهند، در رفتار خود تجدیدنظر کنند. روزی که مجلس جلسه علنی داشت، به تعدادی از همین افراد گفتم هیچ مانعی وجود ندارد که همین امروز به نیروهای مسلح ملحق شوید؛ جنوب کشور درگیر است، در جزیره خارک، اهواز، بندرعباس، قشم و دیگر مناطق عملیاتی حضور پیدا کنید. حتی لازم نیست اسلحه به دست بگیرید؛ کنار لانچر بایستید و دست‌کم یکی از دکمه‌ها را فشار دهید تا ما باور کنیم اهل میدان و مبارزه هستید.

* یکی از همین آقایان صریحاً به من گفت: «ما تخصصمان فقط تخریب است؛ این کارها را بلد نیستیم.» این جمله، به‌روشنی نشان می‌دهد که برخی افراد بیش از آنکه دغدغه میدان و دفاع از کشور را داشته باشند، تنها در تخریب و حاشیه‌سازی مهارت دارند.