ماجرای ناپدیدشدن دختر ۱۹ساله در تهران

خلیج فارس:ماجرای ناپدید شدن مبینا محمدعلی‌پورثانی، دختر ۱۹ ساله اسلامشهری، از روز ۲۴ خردادماه آغاز شد، زمانی که او همزمان با سفر خانواده‌اش به کرمانشاه، در تهران ماند تا به محل کارش برود.

به گزارش«خلیج فارس» به نقل از رکنا؛ ماجرای ناپدید شدن مبینا محمدعلی‌پورثانی، دختر ۱۹ ساله اسلامشهری، از روز ۲۴ خردادماه آغاز شد، زمانی که او همزمان با سفر خانواده‌اش به کرمانشاه، در تهران ماند تا به محل کارش برود. اما ساعاتی بعد تلفن همراه این دختر جوان از دسترس خارج شد و دیگر پاسخی به تماس‌های خانواده نداد.

نگرانی خانواده زمانی به اوج رسید که پس از بی‌پاسخ ماندن تماس‌ها، با کمک همسایه‌ها و استفاده از کلیدی که در جاکفشی منزل قرار داشت وارد خانه شدند، اما هیچ اثری از مبینا پیدا نکردند. همین موضوع باعث شد اعضای خانواده سفر خود را نیمه‌تمام بگذارند و بلافاصله راهی تهران شوند تا از سرنوشت دخترشان باخبر شوند.

از همان ساعات اولیه، پرونده‌ای در پلیس آگاهی و دادسرای اسلامشهر تشکیل شد و تحقیقات برای یافتن این دختر ۱۹ ساله آغاز شد، تحقیقاتی که با گذشت ۹ روز همچنان ادامه دارد و هنوز سرنخ قطعی از محل حضور مبینا به دست نیامده است.

حالا خانواده مبینا در حالی روز‌های پراضطرابی را پشت سر می‌گذارند که چشم‌انتظار شنیدن کوچک‌ترین خبری از دخترشان هستند.

برای بررسی جزئیات این پرونده و آخرین پیگیری‌های انجام‌شده، با مرضیه، مادر مبینا، گفت‌و‌گو کردیم که در ادامه آن را با هم می‌خوانیم.

فقط می‌خواهم بدانم دخترم کجاست…
این جمله‌ای است که مرضیه، مادر مبینا، در تمام دقایق گفت‌و‌گو تکرار می‌کند. مادری که ۹ روز است خبری از دختر ۱۹ ساله‌اش ندارد و هر بار که تلفنش زنگ می‌خورد، امیدوار است آن سوی خط کسی خبری از مبینا داشته باشد.

مادر مبینا با اشاره به روزی که متوجه ناپدید شدن دخترش شدند، گفت: ما برای سفر به کرمانشاه رفته بودیم. مبینا به خاطر اینکه سر کار می‌رفت تصمیم گرفت همراه ما نیاید و در تهران بماند. همه چیز عادی بود و هیچ نگرانی خاصی نداشتیم، اما بعد از چند ساعت هرچه با او تماس گرفتیم، دیگر جواب تلفنش را نداد.

او ادامه داد: ابتدا فکر کردیم سر کار است یا تلفنش در دسترس نیست، اما هرچه زمان گذشت، نگرانی ما بیشتر شد. از همسایه‌ها کمک گرفتیم و با کلیدی که داخل جاکفشی بود وارد خانه شدیم، اما وقتی خانه را گشتیم هیچ اثری از مبینا پیدا نکردیم.

مرضیه با بیان اینکه همان لحظه خانواده متوجه شدند اتفاقی غیرعادی رخ داده است، افزود: دیگر نتوانستیم در کرمانشاه بمانیم. همان موقع راه افتادیم و به سمت تهران حرکت کردیم تا هرچه زودتر موضوع را پیگیری کنیم.

حدود ساعت ۲:۳۰ بامداد به خانه رسیدیم. مستقیم به کلانتری رفتیم و موضوع را اعلام کردیم. از همان روز پلیس تحقیقات را آغاز کرد. ما هم هر کسی را که فکر می‌کردیم ممکن است خبری از دخترمان داشته باشد، پیدا کردیم و از او پرس‌وجو کردیم، اما هنوز هیچ سرنخ مشخصی از مبینا به دست نیاورده‌ایم.

در ادامه از مادر مبینا درباره دوستان و ارتباطات دخترش سؤال کردیم، موضوعی که در بسیاری از پرونده‌های افراد گمشده می‌تواند سرنخ‌های مهمی در اختیار خانواده و پلیس قرار دهد.

او در پاسخ گفت: دختر من اهل رفت‌وآمد‌های زیاد نبود. بیشتر وقتش یا در آرایشگاه سر کار بود یا در خانه. با دوستانش تلفنی صحبت می‌کرد، اما هیچ‌وقت رفتار یا ارتباطی ندیدم که باعث شود به او شک کنم. زندگی خیلی آرام و معمولی داشت.

مرضیه با اشاره به اینکه این روز‌ها خانواده‌اش شرایط روحی سختی را پشت سر می‌گذارند، گفت: ۹ روز است که نه خواب داریم و نه آرامش. هر تلفنی که زنگ می‌خورد، امیدوار می‌شویم که شاید خبری از دخترمان باشد. فقط می‌خواهیم بدانیم مبینا کجاست و چه اتفاقی برایش افتاده است.

مادر مبینا در پایان با بیان اینکه پرونده دخترش در دادسرای اسلامشهر در حال رسیدگی است، از مردم درخواست کمک کرد و گفت: از همه مردم خواهش می‌کنم اگر دخترم را جایی دیده‌اند یا هر اطلاعاتی درباره او دارند، موضوع را به پلیس یا خانواده ما اطلاع دهند. شاید یک سرنخ کوچک بتواند ما را به دخترمان برساند.