من اگر جای وزیر بودم!

در نشست خبری دیروز وزیر ارتباطات، خبرنگار کیهان همان سؤالی را پرسید که همه از آن انتظار دارند و قاعدتا ستار هاشمی هم آمادگی داشت چون کیهان با ارتباطات آزاد و اینترنت بین الملل سازگار نیست و همۀ امور را تحت کنترل می پسندد. بر این اساس پرسشی بود با نگاه امنیتی و به قصد متهم کردن و ترساندن ولی پاسخ ستار هاشمی آن قدر صریح و بی لکنت بود که نشان داد مانند برخی از کار‌به‌دستان دیگر دست‌پاچه نشده و رو به دوربین مردم و کاربران صحبت کرد نه رو به دوربین‌هایی که انتظار دیگری دارند.

پاسخ وزیر هم از این قرار: “اگر تصور شود با محدود‌سازی اینترنت می‌توان به امنیت پایدار دست یافت این نگاه نیازمند بازنگری جدی است‌. در همان بازه زمانی قطعی هم شاهد رخدادهای امنیتی و خسارت های انسانی از جمله شهادت تعدادی از فرماندهان و مسوولان بوده ایم و این موضوع نشان می دهد مساله امنیت بسیار پیچیده تر از صرف محدود سازی صرف است.”

هر چند این پاسخ دقیق و فنی بود و از آن آبی برای کیهان گرم نشد تا همان سوال خود را تیتر کند ولی به این بهانه نکات دیگری هم قابل اشاره است:

اول. این جماعت عادت کرده هر جا که حقی را نمی‌دهد بهانه می‌آورد که زیر‌ساخت آماده نیست. شبکه مهیا نیست. مقدمات فراهم نیست در حالی که با اصل حق غیر خودشان مخالف‌اند. قریب 20 سال در داستان ورود زنان به  ورزشگاه هم می‌گفتند زیر‌ساخت فراهم نیست و منظورشان دست‌شویی جدا بود و سال‌ها لابد داشتند می‌ساختند! اینجا هم می‌گویند شبکه ملی کامل نیست در حالی که بحث ملی و بین‌الملل در ادامه هم مطرح‌اند و ملی و به تعبیر درست‌تر شبکه داخلی جای بین‌الملل را نمی‌گیرد همان‌طور که وزارت کشور جای وزارت خارجه را و لیگ فوتبال داخلی جای جام جهانی را و فرودگاه مهرآباد جای فرودگاه امام را.

دوم. اگر جای وزیر بودم می‌پرسیدم آیا شما تبعات امنیتی سوق دادن مردم به استفاده از اینترنت ماهواره‌ای یا استارلینک را می‌پذیرید؟ آیا شما تبعات امنیتی تولید نارضایتی و کلافه کردن مردم را می‌پذیرید؟ آیا شما تبعات امنیتی احساس توهین و تحقیر به نخبگان و ایجاد انگیزه برای مهاجرت را می‌پذیرید؟

جدای اینها شما مگر کاسۀ داغ‌تر از آش‌اید؟ اگر اینترنت مشکل امنیتی ایجاد کند تشخیص آن با شورای عالی امنیت ملی است و رییس جمهوری در مقام رئیس این شورا به دکتر عارف ماموریت داد بررسی و پیشنهاد کنند و دستور اتصال را در واقع رئیس جمهوری صادر کرده و اگر باز جنگی درگیرد که نیاز به قطع موقت باشد آن شورا تصمیم می‌گیرد‌.

یا می شد خطاب به کیهان به مثابه تریبون جریان مقابل دولت و هوادار محدودیت و نه یک خبرنگار بگوید آیا شما تبعات امنیتی شکسته شدن قبح استفاده از فیلترشکن ها را می‌پذیرید؟

با منطق اینان وزیر بهداشت هم باید تبعات احتمال مرگ بیماران در اتاق‌های عمل بیمارستان‌ها را بپذیرد چون هر عمل جراحی با مخاطره و ریسک همراه است و به خاطر همین در وضعیتی که بیمار قادر به تصمیم گیری نیست از او رضایت‌نامه می‌گیرند تا بعدتر امکان شکایت نباشد.

با  نگاه نفی و تردید البته ، ازدواج هم نباید کرد چون مهم‌ترین عامل طلاق، ازدواج است چون اگر هیچ ازدواجی نباشد طبعا هیچ طلاقی هم رخ نخواهد داد!مسخره است؟ بله. اما استدلال مخالفان ارتباطات هم کم از آن نیست!

این که ستار هاشمی به خبرنگار کیهان گفته “نگاه‌تان نیازمند بازنگری جدی است” محترمانه‌ترین شکل این جمله است که چرا این قدر منفی‌نگرید؟ چرا در هر امری دنبال محدود سازی هستید؟ چرا از محدود سازی‌های قبلی عبرت نمی‌گیرید.

من اگر جای وزیر ارتباطات بودم شاید از آن خبرنگار می‌پرسیدم خط شما سفید است یا نه و در روزهای قطع اینترنت از چه استفاده می‌کردید؟

خوش‌بختانه جای وزیر ارتباطات نیستم هر چند پاسخ هوادار محدودسازی و مخالف اینترنت بین الملل را صریح و روشن داد.

قید “خوش بختانه” البته به خاطر دلیلی دیگر بود. چون متخصص هوش مصنوعی ناچار است نه درباره هوش مصنوعی که درباره بدیهیات توضیح دهد و مواخذه شود و بعید نیست اگر دولت دوباره به دست این طیف بیفتد نام وزارت ارتباطات را به “وزارت ارتباطات داخلی و شبکه ملی اطلاعات” تغییر دهند تا اینترنت بین‌الملل بلاموضوع شود! همان‌ها که در دولت احمدی‌نژاد نام “معاونت زنان ریاست جمهوری” را به “معاونت خانواده” تغییر دادند چون برای زن نقشی بیرون از خانواده قایل نیستندو در دولت روحانی کلمه “زنان” بازگشت و شد “زنان و خانواده” و در دولت مرحوم رییسی روی‌شان نشد دوباره کلمه زنان را بردارند!
منبع:عصرایران