حمله جمهوری اسلامی به روحانی خبرسازِ این روزها

خلیج فارس: روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: دشمن جنگ تحمیلی خود را در گونه‌ای دیگر تعریف کرده است. هوشمندانه از ناهوشیاری وغرور خود حق پنداری جمعی استفاده کرده و جنگ را به خانه ما کشانده است. فرم و ادبیات کار تغییر کرده اما هدف یک سر سوزن هم متفاوت نیست.

می‌خواهند مردم را تجزیه کنند تا راه برای تجزیه کشور مردم هم فراهم آید. خودشان که نتوانستند با جنگ چنین کنند. حتی با فتنه‌ها و نیابتی‌های خود هم قدمی نتوانستند از قدم بردارند لذا برنامه‌های خود رابرده‌اند به طرف فعال سازی گسل‌های داخلی توسط کسانی که دچار غرور خود حق بینی و توهم قدرت صد درصدی برای فتح جهانند.

به آشکارترین شکل، به مانع تراشی سرراه منتخبان مردم چون رئیس‌جمهور و رئیس مجلس می‌پردازند. دروغ می‌گویند که ولایتمدارند. قدرت طلبانی هستند که جز به تخت و بخت و قدرت نمی‌اندیشند. همراهی شان با هر اندیشه و جریانی هم تا جایی است که بتوانند از آن برای توسعه قدرت خود بهره گیرند. برای مرگ رئیس‌جمهور حتی آشکارا به تروریست‌های صهیونیست، دخیل می‌بندند. به هر شکل می‌خواهند برنامه دشمن را برای تفرقه در میان مردم، پیش ببرند حتی با جعل روایت‌های مختلف و خبرسازی‌های ناشیانه از آرزوهای خود.

آخرین نمونه‌های اقدامات این گروه کوچک اما پر سر و صدا را همین روزها شاهد بودیم. یکی شان[برادر ذاماد شهدید رئیسی] گفت به رهبری کار نداریم و کار خود را می‌کنیم و دیگری[محمدباقر خرازی] «شبه خبری» را «رویاپردازی» کرد که استعفای رئیس‌جمهور پزشکیان پذیرفته خواهد شد. البته رئیس‌جمهور این بار جوابشان را سریع داد، جوابی که خوابشان را برخواهد آشفت «استعفا نخواهم داد و خواهم ایستاد.» این همان چیزی است که چون موشک‌های نقطه زن، هم قلب کفر را هدف می‌گیرد و هم قلب نفاق را. پزشکیان دستِ آنان را خوانده است.

مردم فهیم ایران هم خوانده‌اند لذاآنهارا به هیچ هم نمی‌گیرند. چیزی هم نیستند البته فقط صدای بلند دارند و قدرتِپراکندن دروغ‌های خود در فضای مجازی، همان فضایی که برای مسدودسازیش هزار کوشش کردند و می‌کنند. انگار این فضا هم ملک طلقشان است.

همان‌طور که گفته بودند مملکت مال ماست و هرکه نمی‌خواهد برود. حالا هم فضای مجازی را مال خود می‌خوانند. بگذریم که این جماعت خیلی وقت است برای ایران تیغ را از رو بسته و چنان پنبه در گوش و شنیدن را بر خود حرام کرده‌اند اما باید گفت که اهل خرد قبل از هر اقدامی، بررسی می‌کنند که رفتار و کردار و حتی گفتارشان برای چه کسی قدرت ایجاد می‌کند و توان که را می‌فرساید. وقتی بهره بردار آن دشمن باشد حتما تجدید نظر می‌کنند اما اینان نظرشان با دشمن سفاک چنان در هم ترجمه شده است که انگار نمی‌توانند برای ایران و ماندگاری انقلاب شهیدان دست از تفرقه و دشمنی بشویند. برای دستمال قدرت دارند به قیصریه بنزین می‌ریزند تا آتش زدن آن برای دشمن بیش از یک سیخ کبریت هزینه نداشته باشد. شاید همان را هم خود از جیب بیرون آورند…