373657
خلیج فارس: گاهی یک ساختمان فقط چند دیوار و چند پنجره نیست؛ بخشی از حافظه یک شهر است. دانشکده سهگوش اهواز، بنایی که سالها با معماری متفاوت، آجرکاریهای ظریف، قوسهای بلند و حیاط مرکزیاش یکی از شاخصترین نمادهای معماری معاصر خوزستان به شمار میرفت، امروز تصویری کاملاً متفاوت از خود نشان میدهد.
این بنا که در دهه ۱۳۱۰ خورشیدی با الهام از معماری بومی خوزستان و برای بانک ملی ساخته شد، بعدها به دانشگاه جندیشاپور و سپس دانشکده ادبیات و علوم انسانی تبدیل شد و در سال ۱۳۷۸ نیز در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. سالها دانشجوها زیر همین طاقها درس خواندند و این ساختمان به یکی از شناختهشدهترین نشانههای اهواز تبدیل شد.
اما تصاویری که این روزها از دانشکده سهگوش منتشر شده، روایت دیگری دارد؛ شیشههای شکسته، بخشهایی که به حال خود رها شدهاند و بنایی که دیگر آن شکوه همیشگی را ندارد. دیدن چنین وضعیتی برای ساختمانی که زمانی یکی از شاخصترین آثار معماری شهر بود، حسرتبرانگیز است.
اینها تصاویری است که چندی پیش از وضعیت این بنای تاریخی ثبت شده؛ تصاویری که دوباره این سؤال را مطرح میکنند: آیا یکی از مهمترین یادگارهای معماری اهواز، سزاوار چنین سرنوشتی است؟
