افغان

خلیج فارس:انتشار تصاویری از چند آگهی با عنوان «سرایدار اتباع افغان» در یکی از پلتفرم‌های آنلاین، طی ساعات گذشته در فضای مجازی بازتاب گسترده‌ای داشته و واکنش‌های متفاوتی را میان کاربران برانگیخته است.

به گزارش«خلیج فارس» به نقل از برترین‌ها؛در این آگهی‌ها، واحدهای مسکونی یا موقعیت‌های سرایداری با عناوینی مانند «سرایدار اتباع افغان»، «متأهل یا مجرد (افغان)» و «زوج بدون فرزند» و با پرداخت‌های ماهانه تا سقف ۹۰ میلیون تومان برای متقاضیان معرفی شده‌اند.

انتشار این تصاویر بار دیگر موضوع حضور اتباع افغانستان در بازار مسکن و اشتغال را به یکی از بحث‌های داغ شبکه‌های اجتماعی تبدیل کرده است.

خلیج فارس:دولت آلمان برای نخستین‌بار در حال آماده‌سازی اخراج شماری از پناهجویان افغانستان است که نه پیشینۀ کیفری دارند و نه از نظر امنیتی تهدید به‌شمار می‌روند.

به گزارش«خلیج فارس» به نقل از فارس؛وزیر کشور آلمان می‌گوید که اخیراً به توافقی با طالبان برای اخراج مهاجران دست یافته، و در مقابل با ورود شمار بیشتری از دیپلمات‌های طالبان به آلمان موافقت کرده است.

خلیج فارس:برخورد اتوبوس حامل مهاجران افغان که به تازگی از ایران اخراج شده‌ بودند با یک کامیون و یک موتورسیکلت در غرب افغانستان، شامگاه سه‌شنبه ۱۹ اوت ده‌ها کشته برجای گذاشت. خبرگزاری فرانسه تعداد کشته‌ها را دست‌کم ۵۰ نفر و الجزیره این تعداد را دست‌کم ۷۱ نفر شامل ۱۷ کودک اعلام کرد.

به گزارش«خلیج فارس» به نقل از عصر ایران؛رادیو پلیس افغانستان اعلام کرد که تعداد کشته‌شدگان این حادثه به ۸۵ نفر رسیده است.

به نقل از یورو نیوز؛ پلیس ولایت هرات علت این حادثه را «سرعت بیش از حد و بی‌احتیاطی» راننده اتوبوس اعلام کرد و گفت که این حادثه در جاده‌ای در ولسوالی گذره و خارج از شهر هرات رخ داده است.

به گفته محمد یوسف سعیدی، سخنگوی والی هرات این اتوبوس حامل افغان‌هایی بود که به تازگی از ایران بازگشته و عازم کابل بودند.

آقای سعیدی گفت: «تمام مسافران مهاجرانی بودند که در اسلام‌قلعه (گذرگاه مرزی ایران و افغانستان) سوار شده بودند.»

بنابر اعلام سازمان بین‌المللی مهاجرت، از ابتدای سال جاری تاکنون دست‌کم ۱.۵ میلیون افغان از ایران و پاکستان به افغانستان بازگشته‌اند.

بنابر اعلام پلیس ولسوالی «گذره»، در این حادثه اتوبوس ابتدا با یک موتورسیکلت برخورد کرد و سپس به سمت یک کامیون حامل سوخت منحرف شد و با آن برخورد کرد که منجربه آتش‌سوزی شد.

به گزارش پلیس، سه نفر از سرنشینان اتوبوس زنده ماندند و دو سرنشین کامیون و دو موتورسوار نیز در میان کشته‌شدگان هستند.

احمدالله متقی، رئیس اطلاعات و فرهنگ ولایت هرات با انتشار تصاویری از این حادثه در شبکه اجتماعی ایکس، نوشت: «ماموران آتش‌نشانی اندکی پس از حادثه به محل رسیدند، اما متاسفانه نتوانستند قربانیان را نجات دهند.»

او افزود که به زودی اسامی قربانیان این حادثه منتشر خواهد شد.

خلیج فارس: روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: تصمیم دقیق و منطبق با منافع ملی مربوط به بازگرداندن اتباع غیرمجاز که این روزها در حال اجرا شدن است، به دلایلی با هر دو نوع مخالفت داخلی و خارجی مواجه شده.

مخالفان خارجی اموری را بهانه می‌کنند که بسیار مضحک است و نشان‌دهنده غرض‌ورزی آنهاست. آنها با اینکه می‌دانند ایران بیشترین هزینه‌ها را برای پذیرائی از چندین میلیون نفر از اتباع افغانی در طول چند سال تحمل کرده و با عوارض منفی حضور آنان نیز کنار آمده و حالا بعد از آنکه مسائل امنیتی مهمی در جنگ ۱۲ روزه تحمیلی رژیم صهیونیستی بر ایران پیش آمده تصمیم به بازگرداندن آنها گرفته، علیه ایران به حقه‌بازی حقوق بشری متوسل شده‌اند.

رئیس‌ جمهور پزشکیان با منطقی روشن پاسخ این شگرد را داده و گفته: «نکته‌ای که محل تعجب شده، ادعای دلسوزی کسانی است که چشم خود را بر روی کشتار زنان و کودکان بی‌گناه با بمب و حتی بدتر از آن با بستن راه ورود غذا و دارو و گرسنگی دادن بسته‌اند اما در مواجهه با موضوع ساماندهی مهاجران افغانی به حقوق بشر به عنوان یک حقه متوسل شده‌اند».

افکار عمومی جهان، از اینکه صهیونیست‌ها با حمایت دولت‌های غربی طی ۲۱ ماه گذشته ۶۰ هزار نفر انسان غیرنظامی را در غزه به خاک و خون کشیده‌اند بشدت متأثر است. مردم سراسر جهان هر روز به این جنایت بزرگ که نسل‌کشی قرن است و حدود ۲۰ هزار کودک در آن قتل‌عام شده‌اند و خانه‌های حدود ۹۰ درصد مردم غزه به همراه مساجد، بیمارستان‌ها، مدارس، کلیساها و تمام زیرساخت‌های غزه نابود شده‌اند اعتراض می‌کنند و خواهان توقف این جنایت جنگی هستند ولی دولت‌های آمریکا و تعدادی از کشورهای اروپائی از اینهمه جنایت حمایت می‌کنند و در عین حال بازگرداندن اتباع افغانستان به کشورشان را نقض حقوق بشر توسط ایران می‌دانند!

عجیب‌تر اینست که عده‌ای ساده‌لوح در ایران نیز با تأثیر گرفتن از همین بهانه‌جوئی‌های حقه‌بازانه، با اخراج اتباع غیرمجاز مخالفت می‌کنند.

در مورد مخالفان داخلی، که البته تعداد اندکی هستند، حساب کسانی که ساده‌اندیشی می‌کنند را از حساب سوداگرانی که با حضور اتباع غیرمجاز در ایران کاسبی پررونقی دارند جدا می‌دانیم. امیدواریم روزی فرا برسد که بتوانیم مصادیق این کاسبان و نوع کاسبی‌هایشان و مبالغ کلانی که از این سوداگری به دست می‌آورند را به مردم گزارش بدهیم ولی اکنون نکاتی را در زمینه عملکرد چند کشور درباره اتباع افغانی یادآور می‌شویم تا حجت بر آن دسته از افراد ساده‌لوح که تحت تأثیر حقه‌بازی‌های حقوق بشری مخالفان خارجی قرار گرفته و با اخراج اتباع غیرمجاز مخالفت می‌کنند، تمام شود و از راه کجی که انتخاب کرده‌اند برگردند.

یکی از این کشورها آمریکاست که وقتی در مرداد ۱۴۰۰ بعد از تبانی با گروه تروریستی طالبان نیروهای خود را از افغانستان خارج کرد و قدرت را به طالبان سپرد، به ۸۵۰۰۰ نفر از اتباع افغانستان اجازه ورود به خاک خود را داد ولی آنها را در اردوگاه‌هائی دور از مراکز شهری تحت نظارت شدید قرار داد. این افراد به تدریج از آمریکا اخراج شدند بطوری که اکنون فقط ۱۸۰۰۰ نفر از آنها که از ویژگی علمی و فنی برخوردارند در آمریکا باقی مانده‌اند. مقایسه کنید ۱۸۰۰۰ نفر را با بیش از ۱۰ میلیون نفر که سرتاسر ایران را جولانگاه خود قرار داده‌اند.

کشور دیگر انگلیس است که اتباع افغانستانی را دستگیر می‌کند و مستقیماً به فرودگاه می‌برد و با هواپیما به کشورشان برمی‌گرداند.

آلمان، کشور دیگری است که با قاطعیت اخراج اتباع افغانستان را در دستور کار خود قرار داد و در انجام این تصمیم نه ملاحظه حقوق بشر را کرد و نه برای قوانین پناهندگی کمترین حسابی باز کرد.

نمونه مهم‌تر، پاکستان است که علیرغم همراهی با طالبان برای رسیدن به قدرت در کابل، تصمیم به اخراج اتباع افغانستانی گرفت و ظرف مدت کوتاهی دو میلیون افغانی را به کشورشان برگرداند.

آمریکا و کشورهای اروپائی به خود حق می‌دهند اتباع افغانی را با توسل به بدترین رفتار اخراج کنند و این کار خود را منطبق با حقوق بشر می‌دانند و حتی علیه پاکستان نیز که همانند آنها عمل می‌کند حرفی نمی‌زنند ولی اقدام ایران را خلاف حقوق بشر می‌دانند. از دولت‌های غربی انتظاری غیر از این نیست ولی مخالفان داخلی بازگرداندن اتباع غیرمجاز باید در نگاه خود به این موضوع تجدید نظر کنند و منافع ملی را قربانی احساسات کاذب نکنند.

خلیج فارس:مدتی است که بحث مهاجران افغان در کشورمان داغ شده. این بحث‌ها در ماه‌های اخیر به حوزه بهداشت و درمان نیز کشیده شده و ماجرای استفاده از کادر درمان اتباع در بیمارستان‌ها و مراکز درمانی را در افکار عمومی مطرح کرده است.

روزنامه همشهری نوشت:است که چه تعداد از اتباع و مخصوصا افغان‌ها در حوزه بهداشت و درمان ایران مشغول کار هستند؟ آیا این امر از نظر فنی و تخصصی درست است یا نه؟ بقیه کشورها در این حوزه چه تجربه‌هایی دارند؟ و… .
این، بیشتر شوخی است

دکتر محمد میرخانی معاون اجتماعی و امور مجلس سازمان نظام‌پزشکی می گوید:حضور کادر درمان افغان در ایران اگر تفکیکی بین پزشک و پرستار قائل نشویم، بیشتر جنبه شوخی دارد و چنین چیزی به‌صورت واقعی و اینچنین که بیان می‌شود، وجود ندارد.

او گفت: به‌طور کلی نیروی انسانی ایرانی که در کشور خدمت می‌کند، بسیار ارزان است. هموطنان ایرانی ما با قیمت‌های پایین در حال کار هستند. همچنین افغانستانی‌ها خیلی راحت می‌توانند به کشورهای اروپایی یا آمریکا مهاجرت کنند؛ خیلی راحت‌تر از ما می‌توانند به این کشورها بروند و درهای اروپا به نسبت کشور ما روی آنها گشوده‌تر است؛ پس برای چه به کشور ما بیایند و ارزان‌تر کار کنند؟ بنابراین در این‌باره توجیه عقلانی وجود ندارد. یک عده‌ای در حال القای این تصورند. شرایط نیروی انسانی نظام سلامت یا اگر بخواهیم آن را بر کادر درمان متمرکز کنیم، شرایط خوبی نیست. ما به نسبت سایر کشورهای دنیا از نیروی حرفه‌ای ارزان بهره می‌بریم. مهاجرت‌ها و نارضایتی‌های شغلی افزایش پیدا کرده، اما این به‌معنای جایگزین شدن افراد با نیروهای مهاجر یا نیروهای افغانستانی نیست.
پزشکانی که سرایدار شدند

دکتر میرخانی گفت: زمانی که طالبان برای بار دوم در افغانستان حاکم شد، در جریان کارهای چند نفر از دوستان پزشکی که از افغانستان به ایران مهاجرت کرده بودند، قرار گرفتم. این افراد به کارهایی غیر از کارهای مرتبط با پزشکی می‌پرداختند. فردی که تحصیلکرده بود در یکی از شهرهای استان کرمان سرایدار خانه شده بود. فردی که خود و همسرش پزشک بودند، می‌گفت برای اینکه بتوانیم امرارمعاش کنیم سرایدار شده‌ام. او حتی یک دوره هم گچکاری می‌کرد. دریافت مجوز طبابت یا انجام کار درمانی به این راحتی نیست که ادعا می‌کنند.
حق کار دارند

دکتر احمد نجاتیان رئیس سازمان نظام پرستاری معتقد است: درباره حضور همکاران افغان در بخش بهداشت و درمان ایران، باید بگویم که اینها عمدتا همکارانی هستند که در ایران زندگی و تحصیل کرده‌اند و مدارک خود را از کشور ما دریافت کرده‌اند. طبق پروتکل‌ها آنها حق کار در ایران را ندارند؛ مگر اینکه از وزارت کار مجوز بگیرند. آنچه ما مطرح کرده‌ایم درواقع نگرانی از به‌کارگیری غیرمجاز اتباع افغانستانی بود. در کشور ما چیزی حدود ۱۵۰تا ۱۶۰هزار پرستار مشغول به‌کارند و تعداد پرستاران افغانستانی در میان این حجم از پرستاران ایرانی، عدد قابل‌توجهی نیست و خللی در بازار کار پرستاران ما ایجاد نمی‌کنند و آمدن پرستاران خارجی به ایران با این حقوق‌هایی که ما در ماه به آنها می‌پردازیم (در حد ۱۵۰تا ۲۰۰دلار) منطقی نیست. اما پرستاران افغان شاغل در ایران در کشور ما متولد شده‌ و در اینجا زندگی و تحصیل کرده‌اند؛ بنابراین فقط دید انسان‌دوستانه به این قضیه هست و درخواست ما هم این بوده که اگر این افراد قرار است در ایران بمانند و کار کنند، ساماندهی شوند.