ایران و اسرائیل

خلیج فارس: رئیس سیا تاکید کرد خطر تشدید تنش‌ها در منطقه و وقوع یک درگیری همه جانبه میان ایران و اسرائیل همچنان وجود دارد.

به گزارش«خلیج فارس» به نقل از ایسنا؛ویلیام برنز، رئیس سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) در یک جلسه پرسش و پاسخ درباره وضعیت غرب آسیا گفت: ما با خطر بسیار واقعی تشدید بیشتر درگیری‌های منطقه‌ای روبرو هستیم. سران اسرائیل با دقت زیادی در حال بررسی نحوه پاسخ به حمله موشکی بالستیک ایران در هفته گذشته هستند، اما قضاوت‌های نادرست همچنان می‌تواند به یک مارپیچ بدون پایان منجر شود.

رئیس سیا خاطر نشان کرد که اگرچه سران ایران و اسرائیل لزوما به دنبال یک جنگ تمام عیار نیستند، خطر وقوع این درگیری کماکان وجود دارد.

برنز در تلاش برای کوچک نشان دادن حمله موشکی ایران به سرزمین‌های اشغالی در سه‌شنبه گذشته، توانایی‌های نظامی تهران در این حمله را محدود توصیف کرد و گفت: البته، این به این معنی نیست که این توانایی‌ها هنوز کاملاً قوی نیستند و چیزی است که نه تنها اسرائیل، بلکه ایالات متحده نیز باید آن را بسیار جدی بگیرد.

این دیپلمات ارشد سابق آمریکا که نقشی کلیدی در مذاکره بر سر توافق هسته‌ای ۲۰۱۵ ایفا کرد که موجب محدودیت برنامه غنی‌سازی اورانیوم در شد، تاکید کرد که با این حال، آژانس نشانه‌هایی مبنی بر تصمیم آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر معظم ایران برای تولید سلاح هسته‌ای ندیده است.

ویلیام برنز در عین حال گفت باتوجه به زمان گریز هسته‌ای ایران که در حال حاضر «یک هفته یا کمی بیشتر» است، این کشور در «موقعیت بسیار نزدیک‌تری» برای تولید یک بمب هسته‌ای قرار دارد.

برنز گفت که ایالات متحده از نزدیک فعالیت‌های هسته‌ای ایران را برای یافتن هرگونه نشانه‌ای مبنی بر اینکه این کشور به سمت تولید بمب هجوم می‌برد، زیر نظر گرفته است.

او تصریح کرد: ما امروز شواهدی دال بر اینکه چنین تصمیمی گرفته شده است، نمی‌بینیم. ما با دقت بر آن (برنامه هسته‌ای ایران) نظارت می‌کنیم.

این مقام آمریکایی همچنین گفت: من فکر می‌کنم، ما کاملاً مطمئن هستیم که با همکاری دوستان و متحدان خود می‌توانیم نسبتاً زودتر آن را متوجه شویم اما خطر بزرگ به نوعی این است که چارچوب زمانی به گونه‌ای فشرده شده که چالش‌های جدیدی برای ما ایجاد می‌کند.

او همچنین پس از گذشت یک سال از آغاز جنگ غزه که به کشته شدن ده‌ها هزار فلسطینی غیر نظامی در این منطقه منجر شده است، بدون اشاره به این جنایات رژیم صهیونیستی ابراز امیدواری کرد که تلاش‌ها برای برقراری آتش‌بس میان اسرائیل و حماس با میانجی‌گری قطر و آمریکا هرچه زودتر به نتیجه برسد و اسرای باقی‌مانده در غزه نیز به خانه بازگردند.

وی خاطر نشان کرد که مواضع آن‌ها بارها به یکدیگر نزدیک شده بود، اما این موضوع (حصول توافق) بسیار دست نیافتنی بوده است.

رئیس سازمان سیا تصریح کرد: آنچه در غزه در خطر است، توسط اراده سیاسی شکل می‌گیرد. در نهایت، زمانی که شما سعی می‌کنید در مورد یک توافق آزادی اسرا و آتش‌بس مذاکره کنید، این فقط مربوط به نگارش متون یا فرمول‌های خلاقانه نیست. این، در مورد رهبرانی است که در نهایت باید تشخیص دهند که کافی است، چیزی که به ندرت در گزینه‌ها، به خصوص در خاورمیانه وجود دارد.

وی تاکید کرد: سپس باید به انتخاب‌های سخت و برخی سازش‌ها به نفع ثبات استراتژیک بلندمدت نیز بروید.

خلیج فارس:حمله شب گذشته ایران به اسرائیل در پاسخ به ترور رهبران حماس و حزب الله، توجه همگان را به خود جلب کرد، اما گام بعدی در این زنجیره اتفاقات چیست؟

به گزارش «خلیج فارس» به نقل از انتخاب، علیرضا مجیدی، تحلیلگر حوزه خاورمیانه، درباره بازدارندگی پاسخ موشکی ایران گفت: اگر به زمان خود پاسخ مناسب را به دشمن ندهیم، بعداً نهایتاً مجبور به پاسخ می‌شویم، اما با هزینه بیشتر و آورده کمتر پاسخ می‌دهیم.‌ای کاش این پاسخ را بعد از شهادت اسماعیل هنیه داده بودیم و این هزینه‌ها را نمی‌دادیم. پاسخ شب گذشته البته مؤثر بود. پاسخ ضعیف، باعث قدرت طلبی بیشتر دشمن می‌شود. پاسخ ما پاسخ خوب و اثربخشی بود. بازدارندگی می‌گوید شما باید محاسبات نظامی دشمن یا افکار عمومی آن را تغییر دهد. شب گذشته در اسراییل ترس و وحشت ایجاد شد و نشانه‌های آن بالای صد مورد بود. ایجاد وحشت در اسراییل یک نشانه خیلی خوب بود که ما پاسخ مؤثری داده‌ایم، اما قرار نیست ما جواب ۱۰ از ۱۰ را در قدم اول بدهیم. با پیش‌بینی پاسخ اسراییل، ما هم گام به گام پاسخ‌ها را شدید می‌کنیم.

او افزود: ما نشان دادیم که در هر مرحله سخت‌تر جواب می‌دهیم. موشک‌های شب گذشته به آسانی به اسراییل رسیدند و فقط کافیست شدت انفجار آنها را بیشتر کنیم. پاسخ‌های ایران فقط موشکی نیست، اما وابسته به رفتار رقیب دارد.

وی در رابطه با احتمال پاسخ متقابل اسراییل بیان کرد: اسراییل قاعدتاً جواب می‌دهد؛ تضاد ایران و اسراییل به صورت گام به گام پیش می‌رود. ما جواب می‌دهیم، بعد اسراییل جواب می‌دهد. آخر ماجرا باید به سمت ایجاد موازنه‌ای پیش برود که انرژی دو طرف نابود نشود و بتوانیم زندگی کنیم. در کوتاه مدت نه او می‌تواند ما را نابود کند و نه ما می‌توانیم او را نابود کنیم. در کوتاه مدت باید سطح تنش بین ایران و اسراییل کنترل شده باشد و از آن فراتر نشود وگرنه کل انرژی طرفین از بین می‌رود. نتانیاهو نمی‌خواست سطح تنش را کنترل کند، باید بتوانیم این آدم را در یک نقطه مهار کرد. اگر نتانیاهو مهار شد، ما هم سطح پاسخ‌ها را بالا نمی‌بریم.

این کارشناس حوزه خاورمیانه درباره قابلیت مهارشدن اسراییل اظهار داشت: باید ببینیم این مسأله قابل مهار است یا خیر؛ از نظر تئوریک باید این مسأله را بررسی کنیم. باید ببینیم اقدام بعدی نسبت به اقدام اول چقدر شدید‌تر شده است. اقدام سوم نسبت به دوم هم باید بررسی شود. وعده صادق ۲ را اگر با وعده صادق ۱ مقایسه کنیم، وعده صادق ۲ شدت و دقت بیشتری داشت. اقدام بعدی اسراییل نسبت به اقدامات قبلی هم باید سنجیده شود. سری قبل سیدحسن نصرالله را زدند و… تصور من این است که بعد از سه بار رفت و برگشت به یک نقطه تعادل خوبی می‌رسیم.

وی در رابطه با احتمال پاسخ اسراییل اظهار داشت: ممکن است اسراییل نیروگاه و زیرساخت هم بزند و از این جلوتر هم بیاید، اما اگر سه نیروگاه را هم بزند، بهتر از آن روندی است که دانه دانه جلو می‌آمد و قابل کنترل نبود. در این فاصله جیش العدل هم فعال شده است. بعد از ترور سردار زاهدی، این گروه به چابهار حمله کرد. جیش العدل فقط یک عملیات انجام می‌داد و سریع فرار می‌کرد، این دفعه ۱۲ ساعت درگیر شده بود و در چابهار به ۶ نقطه حمله کرد. این دفعه دیگر هدفشان یک پاسگاه نبود و به مقر فرماندهی نیروی انتظامی و سپاه حمله کردند. وعده صادق که انجام شد، جیش العدل هم دور شد.

بعد از ترور هنیه، طی ۲۴ ساعت، هنیه را در تهران و بیروت و عراق را زدند و در پاکستان هم شیعه کشی راه انداختند. این همزمانی‌ها اتفاقی نیست؛ هدفشان این بود که تروریسم منطقه‌ای را هم می‌توانیم فعال کنیم. وقتی ایران پاسخ داد تمام این فعالیت‌ها قطع شد. بالاترین خط قرمز خارجی ما سیدحسن نصرالله بود، بعد از آن تمام خط قرمز‌ها در داخل بود، لذا این روند نشان می‌داد که بعد از سیدحسن سراغ داخل می‌آمدند. عملیات شب گذشته باعث شد جلو این روند گرفته شود. البته قطعاً اسراییل داخل ایران را می‌زند، اما اینکه کجا را می‌زند را باید ببینیم. زدن سایت هسته‌ای و نیروگاه یک سری ماجرا دارد، کم هزینه‌ترین نقطه برای اسراییل، پایگاه نظامی است.

مجیدی درباره احتمال پادرمیانی قدرت‌های جهانی گفت: قطعاً و یقیناً آخر کار وساطتی صورت می‌گیرد و کار تمام می‌شود. اسراییل نمی‌خواهد لبنان را بلندمدت نگه دارد. اسراییل در تاریخ خودش، جز در زمان فشار، برای عبور از بحران هیچوقت به وساطت تن نداده است. اسراییل کشوری است که فشار بین‌المللی برایش مهم نیست مگر اینکه با مسائل داخلی‌اش همراه شود. اسراییل ۷۶ سال است که در آن نقطه شکل گرفته و در این سال‌ها بدون فشار، تن به وساطت نداده است. عملیات‌های ایران سعی دارد بحران‌ها را به داخل اسراییل ببرد تا در نهایت مذاکره شود. اگر اسراییل زودتر بنا را بر کاهش تنش بگذارد، خود به خود مسأله حل می‌شود.

خلیج فارس:گاردین در تازه‌ترین نوشتار به بررسی موج جدید تنش میان جمهوری اسلامی ایران و رژیم اسرائیل پرداخته است. نویسنده این مطلب برای گاردین آخرین حلقه از زنجیره تنش میان دو طرف را روایت برخی رسانه‌ها و مقام‌های آگاه غربی درباره حمله روز جمعه رژیم اسرائیل به پایگاهی نظامی در نزدیکی اصفهان قرار داده و می‌نویسد:

به گزارش«خلیج فارس» به نقل از جماران، انتقام‌جویی اسرائیل به طرز شگفت‌انگیزی محدود بود. ایران نیز اهمیت حملات هوایی روز جمعه به یک پایگاه نظامی در نزدیکی اصفهان و سایر اهداف را به حداقل رساند و تایید نکرد که این حملات از خارج از مرزهایش انجام شده است. همزمان مقام‌های اسرائیلی به طرز عجیبی سکوت کرده اند. وضعیت فوق این برداشت را به ذهن متبادر می‌کند که گویا تفاهم ضمنی و دو جانبه‌ای صورت گرفته تا در سایه آن این آخرین حلقه از زنجیره تنش کم اهمیت جلوه داده شده و تنش زدایی بی سر و صدایی صورت بگیرد. ظاهرا هر دو تصمیم گرفتند که از درگیری پرسروصداتر جلوگیری کنند. هر کدام مستقیماً به طرف دیگری شلیک کرده که باعث آسیب نمادین شده است.

حالا به نظر می‌رسد که همه چیز میان دو طرف تمام شده است. اگر درست باشد این یک درمان البته موقت است که نشان می‌دهد که فشار شدید ایالات متحده بر اسرائیل برای اعمال خویشتنداری با حمایت بریتانیا و دیگران نتیجه داد. جو بایدن، رئیس‌جمهور آمریکا پس از دفع موفقیت‌آمیز حمله هوایی بی‌سابقه و گسترده ایران به اسرائیل، از نخست وزیر این رژیم خواسته بود که غائله را تمام شده فرض کند. اما به نظر می‌رسد که در دی ان‌ای نتانیاهو چنین برخورد نهفته نیست و او به طور غریزی به زور متوسل می‌شود. در حالی که تندرو‌های اسرائیلی از نتانیاهو خواسته بودند که واکنش جدی نشان دهد، اما شاید بتوان گفت که پاسخ روز جمعه او نشان داد که حرف ایالات متحده اجرایی شده است. البته کمک‌های حیاتی ایالات متحده در دفاع از اسرائیل در آخر هفته گذشته را نمی‌توان نادیده گرفت.

احمقانه است اگر فرض کنیم این پایان کار است. خصومت درونی، سیاسی و ایدئولوژیک، هنوز دو دشمن را مقابل هم قرار داده است. هر دو دولت درگیر اختلافات داخلی هستند که به غیرقابل پیش بینی بودن رفتار‌های آن‌ها کمک می‌کند. می‌توان گفت که دو طرف جعبه پاندورا رویارویی را باز کرده اند. (کنایه از انجام یا شروع کاری که باعث مشکلات پیش‌بینی نشده زیادی می‌شود.)

اکنون ایران می‌تواند در هر زمان، مستقیم یا غیرمستقیم دوباره به اسرائیل حمله کند. اسرائیل که روز جمعه نشان داد در صورت تمایل می‌تواند به تأسیسات هسته‌ای ایران ضربه بزند، هم می‌تواند دفعه بعد اقدامی به مراتب بدتر انجام دهد.

این بن بست اسرائیل و ایران به طور تفکیک ناپذیری با مناقشه فلسطین در هم تنیده است و البته به نفع هیچ کدام نیست. اکنون غرب پیش از پیش بر سر دو راهی سختی قرار گرفته است. دیوید کامرون، وزیر امور خارجه بریتانیا، عملا یک رویکرد یک طرفه، اما با دو نمای بیرونی متفاوت را اتخاذ کرده است. او با تأخیر، اما به هرحال برای برقراری آتش بس در غزه تلاش می‌کند که البته تاکنون ره به جایی نبرده است. یکی از دلایل این شکست ممکن است عدم تمایل دولت ریشی سوناک از استفاده از اهرم فروش تسلیحات بریتانیا به اسرائیل باشد. دلیل دیگر، امتناع کامرون از محکوم کردن حمله هوایی اول آوریل اسرائیل به مقر دیپلماتیک ایران در دمشق است که منجر به کشته شدن فرماندهان ارشد ایرانی شد.

کارشناسان سازمان ملل می‌گویند این حمله ناقض قوانین بین المللی است. کامرون هفته گذشته اعتراف کرد که اگر کنسولگری بریتانیا به طور مشابه مورد حمله قرار گیرد، بریتانیا «پاسخ قاطعانه» نشان خواهد داد. اما او نمی‌توانست خود را متقاعد به اعتراف به اشتباه اسرائیل هم در این حمله بکند. این موضع پیش فرض طرفدار اسرائیل، نگرش بسیاری از دولت‌های غربی را مشخص می‌کند.

وقتی به طور گسترده‌تری تحولات را از لنز برنده و بازنده ارزیابی می‌کنیم تشخیص جایی که اوکراین ایستاده، سخت نیست. آن‌ها باز هم با ریاکاری و استاندارد دوگانه غرب روبه رو شده اند. آن‌ها برای بیش از دو سال خواهان دریافت پوشش هوایی ناتو و دفاع موشکی مکفی در برابر حملات روسیه بودند، اما این اسرائیل بود که بلافاصله از چنین موهبتی موقع بارانی از موشک و پهپاد‌های ایرانی برخوردار شد.

به همین ترتیب، فلسطینی‌های محاصره‌شده با ناامیدی تماشا کرده‌اند که مجموع اتفاق‌های رخ داده همبستگی نسبی جهانی برای کمک به آن‌ها را متزلزل کرده است. آژانس‌های امدادی همچنان درباره قحطی قریب الوقوع در غزه هشدار می‌دهند. حدود ۳۴۰۰۰ فلسطینی در شش ماه گذشته به دست اسرائیل کشته شده اند. حمله به تأخیر افتاده اسرائیل به رفح نزدیک است.

نویسنده این مطلب برای گاردین در ادامه ادعا کرده که فضای فعلی هیچ برنده‌ای ندارد. با وجود آنکه تهران می‌گوید عامدانه به منظور صرفا هشدار دادن به اسرائیل حمله موشکی و پهپادی را برنامه ریزی کرده، اما نویسنده ادعا می‌کند که این حمله هم محدودیت‌های نظامی ایران را آشکار کرد و هم با وضع تحریم برای ایران گران تمام شد.

او در ادامه می‌نویسد: اسرائیلی‌ها هم دلیل کمی برای جشن گرفتن دارند. اسرائیل حملات ایران را دفع کرد، اما سیاست بازدارندگی معروف آن تکه تکه شده و اسطوره قلعه تسخیرناپذیر اسرائیل در هم شکسته است. در همین حال، بیش از ۱۳۰ گروگان در غزه باقی مانده اند، حماس شکست ناپذیر به نظر می‌رسد و نارضایتی‌ها از نتانیاهو در اسرائیل هم افزایش یافته است.

در مورد بایدن، او سرانجام پس از مدیریت نادرست بحران از پس هفت اکتبر حالا در حال به دست آوردن چیز‌هایی است، اما تا پایان فاصله زیادی دارد. ایران معمای کلی بایدن در خاورمیانه را پیچیده‌تر می‌کند. بایدن از نظر سیاسی نمی‌تواند از اسرائیل فاصله بگیرد. اما رهبری نتانیاهو خطرناک و سمی است و می‌تواند کمپین انتخاباتی بایدن را به هم بزند.

در هفته گذشته خاورمیانه از تنش وسیع و گسترده قسر در رفت. تا کنون، آتش سوزی پیش بینی شده در سطح منطقه شعله ور نشده است.

از سوی دیگر، در سایر نقاط جهان از سودان جنگ زده تا هائیتی، سومالی و میانمار هم بحران‌ها ادامه دارند. به نظر می‌رسد که یک استدلال قوی ظهور پیدا کرده که می‌گوید حل مناقشه اسرائیل و فلسطین کلید حل سایر مسائل در منطقه خاورمیانه است. این پرونده زمان، انرژی و منابع دیپلماتیک زیادی را جذب می‌کند؛ نظام بین الملل را مسموم می‌کند و توازن سیاست غرب را به هم می‌زند.

این وضعیت به نفع بازیگرانی مانند ایران است. در جهان به هم پیوسته امروز، مخالفت کوته بینانه اکثر اسرائیلی‌ها با یک کشور مستقل فلسطینی به مشکلی برای همه تبدیل شده است.

خلیج فارس:گاردین در سرمقاله روز خود به مسئله تنش میان جمهوری اسلامی ایران و رژیم اسرائیل پرداخته و می‌نویسد: نگران‌کننده است که آنچه با حمله اسرائیل به ساختمان کنسولگری (بخش کنسولی) ایران در سوریه در اول آوریل آغاز شد، ممکن است با عملیات «وعده صادق» تهران خاتمه نیابد. بمباران در دمشق که منجر به کشته شدن (شهادت) حداقل دو ژنرال ارشد ایرانی شد، منجر به اولین حمله مستقیمی شد که از خاک ایران علیه اسرائیل انجام شد. برای ایران عبور ساده از کنار آنچه در دمشق رخ داد، اگر نگوییم غیرممکن، بسیار سخت بوده است. همانطور که دیوید کامرون، وزیر امور خارجه بریتانیا اعتراف کرد، اگر یک قدرت متخاصم یکی از کنسولگری‌های بریتانیا را با خاک یکسان کند، بریتانیا “اقدامات بسیار قوی” انجام خواهد داد.

به گزارش«خلیج فارس» به نقل از جماران؛ این یک لحظه تعیین کننده در خاورمیانه است. دنیا نمی‌داند چه چیزی در پس وضعیت فعلی نهفته است، اما بعید است که چیز خوبی باشد. به همین دلیل است که رهبران جهان به درستی از دولت بنیامین نتانیاهو می‌خواهند که خویشتنداری نشان دهد. به گفته جو بایدن، رئیس جمهور آمریکا، انتخاب عاقلانه برای آقای نتانیاهو این است که “پیروزی” را در دل نتیجه حملات ایران جستجو کند و پاسخ نظامی ندهد. نخست وزیر اسرائیل سپس می‌تواند توجه خود را به مذاکرات مداوم با حماس برای آزادی گروگان‌های (اسیران) اسرائیلی و پایان دادن به جنگ در غزه معطوف کند. معاوضه خویشتن داری نظامی در ازای به دست آوردن حمایت بین المللی می‌تواند به فرصت طلبی بنیامین نتانیاهو هم کمک کند.

علیرغم اینکه ایران بیش از ۳۰۰ پهپاد و موشک از خاک خود ارسال کرد، اسرائیل از این حمله مرگبار جان سالم به در برد. دلیل این امر عمدتاً میزان توانمندی موشک‌های ایران، هشدار فراوان قبل از حمله، سپر موشکی مؤثر اسرائیل و کمک‌های ائتلاف نظامی بین‌المللی به رهبری آمریکا، بریتانیا، فرانسه و چندین کشور عربی بود. این عملیات وابستگی اسرائیل به شرکای خود را آشکار کرد که آقای نتانیاهو در ماه‌های اخیر تمام تلاش خود را برای نادیده گرفتن آن انجام داده است.

اگر اسراییل بخواهد تصمیم به حمله بگیرد، این ائتلاف به سرعت از هم پاشیده می‌شود. کشور‌های عربی، بدون تلاش اسرائیل برای صلح با فلسطینی ها، تمایلی به شرکت یا کمک به خنثی کردن حمله‌های متقابل ندارند. اینکه ایالات متحده به صراحت اعلام کرده که در حمله اسرائیل به ایران شرکت نخواهد کرد بسیار مهم است. حملات یکی در میان دو طرف باعث می‌شود که جنگ بیش از حد معمولی دیده شود و حملات مستقیم کشور‌ها به خاک یکدیگر به جای آنکه به عنوان ابزاری برای مقابله با یک تهدید وجودی در نظر گرفته شود امری عادی خواهد شد.

رقابت اسرائیل و ایران در دو دهه اخیر به عنوان یکی از ویژگی‌های تعیین کننده چشم انداز منطقه ظاهر شده است. ایران گروه‌های شبه‌نظامی را که می‌توانند به اسرائیل آسیب برسانند، مسلح کرد بدون اینکه مستقیما پای خودش در میان باشد. در مقابل اسرائیل دخالت در کارزار ترور‌های مخفی، حملات سایبری و حملات هواپیما‌های بدون سرنشین به اهداف ایرانی را رد کرد. با این حال، از زمان حمله حماس در ۷ اکتبر در اسرائیل، جنگ‌های مخفیانه و نیابتی آن‌ها آشکار شده است.

تله‌ای که رهبری اسرائیل باید از آن دوری کند این است که فکر می‌کند جنگ با ایران اجتناب ناپذیر است و چنین جنگی هرچه زودتر انجام شود، هزینه‌های آن کمتر خواهد بود.

تهران قبلاً گفته که در صورت تلافی اسرائیل، سطح تنش را بالاتر می‌برد. اسرائیل می‌تواند پس از آن دوباره حمله کند. خطر این است که هر یک از طرفین در مورد دیگری قضاوت نادرست کنند و جنگ اجتناب ناپذیر شود.

اسرائیل یک رژیم با تسلیحات هسته‌ای اعلام نشده است. پس از اینکه دونالد ترامپ بی پروا از توافق هسته‌ای خارج شد، ایران دیگر به توافق هسته‌ای پایبند نیست. شکست در دستیابی به یک توافق جدید از آن زمان به این معنی است که ایران به داشتن اورانیوم مناسب برای تسلیحات هسته‌ای بسیار نزدیک است. حمله اسرائیل به تاسیسات هسته‌ای اوسیراک عراق در سال ۱۹۸۱ به طور گسترده در آن زمان به عنوان غیرقانونی مورد انتقاد قرار گرفت و توسط شورای امنیت – بدون وتوی ایالات متحده – محکوم شد. هدف قرار دادن سایت‌های هسته‌ای ایران در واکنش به حمله ایران تشدید غیرمسئولانه تنش خواهد بود.

جنگ برای حفظ صلح عموماً استراتژی خوبی نیست. رقابت ایران و اسرائیل دارای یک حاشیه ایدئولوژیک است و فاصله این دو از هم باید پیش از آنکه آتش این تنش کل منطقه را در بر بگیرد بیشتر شود.