خلیج فارس: سحرگاه سه شنبه (15 اردیبهشت) در اسکله واعظی شهر دیر چهار شناور لنج درگیر حریق شدند.
به گزارش خلیج فارس؛ مدیرکل مدیریت بحران استانداری بوشهر گفت: دو شناور چوبی و دو شناور فایبر گلاس بودند که با ورود به موقع ایستگاههای آتش نشانی شهرداری بردستان دیر، کنگان و متانول کاوه اطفا حریق صورت گرفت.
کورش دهقان افزود: این شناورها که شناورهای شخصی و مربوط به افراد حقیقی بودند ده تا هفتاد درصد آسیب دیدند که منشا اتفاق در دست بررسی است.
خلیج فارس: برای اهالی جنوب کشور و همسایه با دریای جنوب که از دریا روزی میستانند و لنجدار هستند، لنج مفهوم عمیقتری دارد؛ به معنای عزیز خانواده و مادر است.
به گزارش خلیج فارس به نقل از همشهری؛ این را «عمار ماهینی» لنجدار قدیمی بندر جلالی استان بوشهر میگوید. بهانه گفت و گوی ما با او حمله هوایی رژیم صهیونی آمریکا به لنجهاست. لنجهایی که دانش و مهارت ساخت آن به میراث ناملموس یونسکو هم رسیده و ثبت جهانی شدهاست.
فقط ۳ روز از حمله هوایی به کشور گذشته بود که بیش از ۱۰۰ لنج در اسکله بندر جاسک استان هرمزگان در آتش دشمن سوخت. بعد از آن هم ۱۶ لنج باری در اسکله تجاری بندر مورد حمله قرار گفت و آتش به اسکلههای جفره، جلالی و صلحآباد استان بوشهر هم رسید.
عمار ماهینی ۳۰ سال است که روی لنج کار میکند. مهارت ساخت لنج با چوب ساج را هم از نیاکان خود یاد گرفتهاست.
او میگوید: «لنج برای ما عزیز است. برخی میگویند مثل فرزند جگر گوشه است. ولی ما میگوییم مثل مادر است. هر آسیبی به لنج برسد، برای ما تحمل کردنی نیست. هیچ کس نمیتواند ببیند مادرش بد حال است، مریض یا زخمی است یا آتش به جانش افتاده. وقتی بعد از صدای انفجار و حمله دشمن در این جنگ، دود و آتش از لنجهای کنار اسکله به هوا رفت به ما لنجداران چنین حالتی دست داد؛ وضعیتی فراتر از مشکل مالی یا تامین معاش.»
ماهینی با لهجه شیرین بوشهری اندکی از شیوه ساخت لنج به سبک قدیمیها برای ما میگوید و تاکید میکند که کمتر جوانی این شیوه را میداند. صنعت لنجسازی یا همان گلافی برای مردم ساحل نشین بوشهر که نسل در نسل، برکت سفره زندگیشان را از خوان پرنعمت دریا طلب کردهاند، مانند شناسنامهای هویت بخش و سرشار از زندگی است. کمتر ساحل نشینی پیدا میشود که از لنج و گلافی بهرهای نبرده باشد. پیشینه و قدمت دریانوردی ایرانی منجر به ثبت دانش دریانوردی با لنج سنتی خلیج فارس در سال ۱۳۸۸ شد. بعد از آن هم به یونسکو راه یافت و ثبت جهانی شد.
عمار ماهینی میگوید: «از زمانی که لنجها را با فایبرگلاس ساختیم، این مهارت بین جوانان کم شد. چوب ساج در ابعاد ۵۰ در ۵۰ متر از زنگبار میآمد و لوح های بزرگی بود. برای ساخت به اندازه کوچک جدا میکردیم. چوب گردو هم استفاده میکردیم و چوب کنار هم از دزفول میآوردیم. گفتند استفاده از این چوبها برای جنگل و محیط زیست آسیبزاست و ما هم لنج را با فایبرگلاس ساختیم. لنج چه از چوب باشد و چه از فایبرگلاس، عزیز ماست.»
«اوشار، اسم لنج نو و تازه ساختهای است که برای اولین بار به دریا انداخته میشود.» این را ماهینی میگوید و ادامه میدهد که چطور رسم بوده تا برای ورود اوشار به دریا، دختران نابالغ لباس عروس بپوشند و جلوی لنج، به دریا پا بگذارند.
او ادامه میدهد: «قدیمیها رسم داشتند که وقتی به لنج آسیبی میرسید، مراسم عزاداری میگرفتند. این رسم تقریبا از بین رفته، اما هنوز هم رسم داریم و برای لنج قربانی میکنیم. خون قربانی را بر سینه لنج میکشیم. قربانی برای لنج هم در روزگار آسیب و بلا بر لنج رواج دارد و هم وقتی روزی خوبی کسب میکنیم.»
او میگوید برخی از لنجداران به شکرانه اینکه در حمله دشمن به لنجهایشان آسیب نرسیده هم قربانی دادهاند.
لنجهایی که روزی در بوشهر ساخته میشدند، حالا با گردشگران قطری عکس یادگاری میگیرند و سر از سواحل قطر درمیآورند.
لنجسازی در ایران قدمتی چند هزار ساله دارد. برخی منابع، آغاز این صنعت را به دوران عیلامیان نسبت میدهند که حدود ۳۰۰۰ سال پیش در منطقه هرمزگان به ساخت لنجهای چوبی میپرداختند. 
در سال ۲۰۱۱، دانش سنتی ساخت و دریانوردی با لنجهای چوبی بهعنوان هشتمین میراث ناملموس ایران در فهرست جهانی یونسکو ثبت شد. ساخت لنجهای چوبی بهصورت دستی و با استفاده از چوبهای مقاوم مانند ساج، کهور و کنار انجام میشود.لنجها بهعنوان نمادهای فرهنگی و تاریخی مناطق جنوبی ایران، از جمله میراث ناملموس باارزش کشور بهشمار میروند. این شناورهای چوبی، که در سواحل خلیجفارس و دریای عمان ساخته میشوند، نه تنها ابزارهای حملونقل دریایی بودهاند، بلکه شامل دانش، آیینها و هنرهای بومی نیز هستند.
ساخت لنجها در گذشته بدون استفاده از نقشههای مکتوب و تنها بر اساس تجربه و دانش شفاهی انجام میشد. سازندگان (گلافان) این شناورها، با استفاده از چوبهای مقاوم مانند کرت، کهور، کنار و سای، بدنه لنجها را میساختند و با استفاده از پارچههای آغشته به روغن نارگیل و کنجد، مراحل آببندی و تزئین را انجام میدادند. این فرآیند، همراه با آوازهای محلی و آیینهای خاص، بهعنوان بخشی از فرهنگ غنی جنوب ایران منتقل میشد.
محمد کنگانی، مدیر موسسه سیراف پارس موزه در بوشهر، درگفتوگو با خبرنگار فارس نسبت به روند فزاینده خرید و انتقال لنجهای چوبی سنتی ایرانی به کشورهای عربی حوزه خلیج فارس، بهویژه قطر و امارات، هشدار داد و گفت: لنج هایی که خریداری شده از 40 سال اخیر ساخته شده بود. قیمتها مختلف است و میلیاردها تومان به فروش میرسند.
مدیر موسسه سیراف پارس موزه بوشهر ادامه داد: کسانی که دنبال تسهیلات، سرمایه گذار و … بودند، قایقها را با قیمت پایین میفروختند به طوری که بخش زیادی از آنها به فروش رفت. بسیاری از بنادر ما لنج های چوبی دارد اما برای بازسازی آنها تسهلات نمی دهند هرچند که دانش لنج سازی ایران در جهان ثبت شد. بنده هم چندین بار صحبت کردم که این ها را نفروشند، مالکان و ناخدایان می گویند که یا تسهیلات بدهید یا از ما این لنجها را بخرید.
کنگانی اظهار داشت: تقاضا برای خرید لنجها و قایقهای چوبی یکتکه و ارزشمند ایران در قطر حدود هفت سال پیش از برگزاری جام جهانی قطر افزایش یافت. در آن زمان، دلالان عرب حاشیه خلیج فارس قایقهای یکتکه چوبی ساختهشده از درختان تنومند را به قیمت ۲۵۰ هزار تومان از دریانوردان ایرانی خریداری میکردند. اکنون، قیمت هر لنج سنتی ایران بدون احتساب قیمت موتور، بین دو تا سه میلیارد تومان برای خریداران عرب حاشیه خلیج فارس قیمتگذاری میشود.
وی افزود: در بازدید از سواحل قطر در زمان برگزاری جام جهانی ۲۰۲۲، تعداد قابل توجهی از قایقها و لنجهای ایرانی را مشاهده کرده است که برای گردشگری مورد استفاده قرار میگیرند. این لنجها پس از مرمت در سواحل ایران، به قطر منتقل شده و در توسعه گردشگری دریایی آن کشور به کار گرفته میشوند.
کنگانی با اشاره به ثبت جهانی دانش لنجسازی و دریانوردی سنتی ایران، گفت: کسانی که دنبال تسهیلات، سرمایه گذار و … بودند، قایقها را قیمت پایین میفروختند به طوری که بخش زیادی از آنها فروخته شد. بسیاری از بنادر ما لنج های چوبی دارد اما قابلیت بازسازی تسهلات نمی دهند هرچند که دانش لنج سازی ایران در جهان ثبت شد. بنده هم چندین بار صحبت کردم که این ها را نفروشند، مالکان و ناخدایان می گویند که یا تسهیلات بدهید یا از ما بخرید.
کنگانی در پایان تأکید کرد که حفظ و احیای هنر لنجسازی سنتی نیازمند حمایت دولت، مردم و نهادهای فرهنگی است تا این میراث ارزشمند برای نسلهای آینده باقی بماند.
در سال ۱۳۹۰، ایران با افتخار پرونده «مهارت سنتی لنجسازی و دریانوردی با لنج ایرانی در خلیجفارس» را در فهرست میراث ناملموس (فرامادی) در خطر و نیازمند پاسداری فوری یونسکو به ثبت رساند.
این ثبت، نهتنها به عنوان به رسمیت شناختن ارزشهای فرهنگی و تاریخی این هنر و دانش کهن در میان مردم بومی حاشیه شمالی خلیجفارس، بلکه به عنوان تعهدی جهانی برای پاسداری از آن تلقی شد. اما در کمال تاسف، مصوبه هیات وزیران در سال 1399 به جایگزینی لنجهای چوبی سنتی با لنجهای فایبرگلاس رای داد! گامی مغایر با این تعهد بینالمللی و تهدیدی جدی برای این میراث گرانبها به شمار میرود. این تصمیم که ظاهرا با هدف نوسازی و افزایش ایمنی ناوگان دریایی اتخاذ شده، بدون توجه به پیامدهای عمیق فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی آن، میتواند به نابودی کامل دانش سنتی لنجسازی، آیینهای وابسته به آن و هویت فرهنگی جوامع ساحلی جنوب ایران منجر شود.
این یادداشت به نقد این مصوبه و ارایه راهکارهایی برای برونرفت از این چالش میپردازد.
لنج، نماد هویت فرهنگی- لنجهای چوبی، نه تنها وسایل حمل و نقلند، بلکه نمادهایی از هویت فرهنگی منطقه هستند. ساخت این لنجها، مستلزم دانش و مهارتهای خاصی است که از نسلی به نسل دیگر منتقل شده است. براساس اطلاعات موجود، این صنعت در استانهای بوشهر، هرمزگان، سیستان و بلوچستان و خوزستان فعال است و شامل دانش، رسوم و آیینهای خاص خود مانند موسیقی و صنایعدستی است.علاوه بر این، لنجسازی، شغلی است که به شکل گستردهای به اقتصاد بومی منطقه کمک میکند و بخش مهمی از فرهنگ محلی را تشکیل میدهد.
از سوی دیگر، لنجهای فایبرگلاس، از نظر اقتصادی کارآمدترهستند؛ زیرا هزینه ساخت کمتری دارند و زمان ساخت آنها نیز کوتاهتر است. به علاوه، این لنجها دوام بیشتری دارند و نگهداری آنها آسانتر است. شواهد نشان میدهد که این تغییرات قبلا در حال رخ دادن بود، حتی قبل از صدور مصوبه و حالا با حمایت دولت، این روند سرعت بیشتری پیدا کرده است. مصوبه جایگزینی لنجهای چوبی با لنجهای فایبرگلاس در نگاه اول، ممکن است به عنوان گامی در جهت مدرنیزاسیون و افزایش ایمنی دریانوردی تلقی شود.
لنجهای فایبرگلاس، به دلیل مقاومت بیشتر در برابر پوسیدگی و هزینههای نگهداری کمتر، میتوانند گزینهای اقتصادی به نظر آیند. اما این تصمیم، بدون در نظر گرفتن ابعاد فرهنگی و تاریخی لنجسازی سنتی و همچنین تعهدات بینالمللی ایران، ضربهای مهلک به هویت فرهنگی و معیشت جوامع ساحلی وارد میکند (براساس قوانین یونسکو، دولت موظف است هر چهار سال یکبار، گزارش اقدامات پاسدارانه خود را در رابطه با این عنصر در خطر به دبیرخانه یونسکو ارسال کند). نخستین نقد به این مصوبه، نادیده گرفتن تعهدات بینالمللی ایران است. ثبت لنجسازی سنتی در فهرست یونسکو، به معنای پذیرش مسوولیت حفاظت از این میراث ناملموس توسط دولت است. این مصوبه نهتنها گامی در جهت پاسداری از این میراث نیست، بلکه با حذف لنجهای چوبی، عملا زمینهساز نابودی دانش سنتی و آیینهای مرتبط با آن میشود.
لنجسازی سنتی، فراتر از ساخت یک شناور، مجموعهای از دانشهای بومی، مهارتهای دستی، آیینهای اجتماعی و فرهنگی و حتی موسیقی و ادبیات شفاهی جوامع ساحلی است. با جایگزینی لنجهای چوبی با نمونههای صنعتی فایبرگلاس، این زنجیره فرهنگی و فناوری باستانی که در گذر نسلها منتقل شده، در معرض خطر انقراض قرار میگیرد. دومین نقد، به تاثیرات اجتماعی و اقتصادی این تصمیم بر جوامع محلی مربوط است. لنجسازی سنتی، علاوه بر نقش فرهنگی، منبع معیشت هزاران نفر از صنعتگران، ملوانان و خانوادههای ساکن در مناطق ساحلی خلیجفارس است. کارگاههای لنجسازی که اغلب به صورت خانوادگی اداره میشوند، نهتنها محل تولید شناورها، بلکه مراکز انتقال دانش و فرهنگ از نسلی به نسل دیگر هستند. جایگزینی لنجهای چوبی با فایبرگلاس، به معنای تعطیلی این کارگاهها و بیکاری بسیاری از صنعتگران است.
این مصوبه نادرست میتواند به مهاجرت اجباری، از بین رفتن پیوندهای اجتماعی و تضعیف اقتصاد محلی منجر شود. سومین نقد، به فقدان ارزیابیهای جامع و مشارکتی در فرآیند تصمیمگیری مربوط است. به نظر میرسد این مصوبه بدون مشورت کافی با ذینفعان اصلی، یعنی لنجسازان، دریانوردان و جوامع محلی تدوین شده است. عدم مشارکت این گروهها در تصمیمگیری، نهتنها مشروعیت مصوبه را زیر سوال میبرد، بلکه نشاندهنده نگرشی از بالا به پایین و بدون پشتوانه کارشناسی است که نیازها و دغدغههای جوامع محلی را نادیده میگیرد. این رویکرد، برخلاف اصول توسعه پایدار، به جای توانمندسازی جوامع محلی منجر به حاشیه راندن آنها میشود. چهارمین نقد، به جنبههای زیستمحیطی این تصمیم بازمیگردد.
هر چند لنجهای فایبرگلاس ممکن است از نظر نگهداری اقتصادیتر باشند، اما فرآیند تولید آنها به مواد شیمیایی و پلاستیکهای غیرقابل تجزیه وابسته است که میتواند به آلودگی محیطزیست دریایی و ساحلی منجر شود. در مقابل، لنجهای چوبی که از مواد طبیعی ساخته میشوند، با محیطزیست سازگارتر هستند و در صورت تعمیر یا بازیافت، آثار منفی زیستمحیطی کمتری دارند. از طرفی پرونده ثبت جهانی دانش سنتی لنجسازی با درج نام «خلیجفارس» در عنوان، تاکیدی بر هویت تاریخی و فرهنگی این پهنه آبی دارد؛ گنجاندن جزایر سهگانه در محتوا، بر تعلق تاریخی آنها به ایران صحه میگذارد و اشاره به چندین میراث ناملموس بومیان ساحلنشین، غنای فرهنگی منطقه را نشان داده و ادعای ایران را در پاسداشت و تداوم این دانش بومی تقویت میکند.
با جایگزینی لنجهای جدید صنعتی با لنجهای چوبی سنتی، عنصر موردنظر به تدریج محو و نابود خواهد شد و لذا دلیلی برای تداوم ثبت این نام در فهرست یونسکو نخواهد بود. از این منظر، هم خود عنصر و هم نام خلیجفارس از فهرست یونسکو خارج خواهد شد و چه بسا در عوض همین عنوان، با نام مجعول به یونسکو پیشنهاد شود. راهکارهای برونرفت- برای حفظ میراث لنجسازی سنتی و در عین حال پاسخ به نیازهای نوسازی ناوگان دریایی، لازم است راهکارهایی جامع و پایدار ارایه شود که هم به حفظ فرهنگ و هویت جوامع محلی کمک کند و هم ایمنی و کارایی دریانوردی را ارتقا دهد. در ادامه، چند راهکار پیشنهادی ارایه میشود:
1- بازنگری فوری مصوبه و تدوین سیاستهای حمایتی: دولت باید سیاستهای خود را بر پایه حمایت، نه حذف، بنا کند. این سیاستها میتواند شامل یارانه برای تعمیر و نگهداری لنجهای چوبی، آموزش استانداردهای ایمنی به لنجسازان و دریانوردان و ایجاد صندوقهای مالی برای حمایت از کارگاههای لنجسازی باشد.
2- توسعه گردشگری فرهنگی: لنجسازی سنتی و دریانوردی با لنجهای چوبی میتواند به عنوان جاذبهای گردشگری معرفی شود. برگزاری تورهای دریایی با لنجهای سنتی، ایجاد موزههای زنده لنجسازی و جشنوارههای فرهنگی مرتبط با دریانوردی میتواند به حفظ این میراث و ایجاد درآمد پایدار برای جوامع محلی کمک کند.
3- آموزش و انتقال دانش: برای جلوگیری از فراموشی دانش سنتی لنجسازی، باید برنامههای آموزشی برای نسل جوان تدوین شود. این برنامهها میتواند در قالب کارگاههای عملی، دورههای آموزشی در مدارس محلی و همکاری با دانشگاهها و موسسات پژوهشی اجرا شود. همچنین مستندسازی دانش بومی لنجسازان و آیینهای مرتبط با آن، از طریق فیلم، کتاب و رسانههای دیجیتال ضروری است.
4- ترکیب فناوریهای مدرن با روشهای سنتی: به جای جایگزینی کامل لنجهای چوبی با فایبرگلاس، میتوان از فناوریهای مدرن برای بهبود ایمنی و کارایی لنجهای چوبی استفاده کرد. برای مثال، استفاده از پوششهای مقاوم برای چوب، نصب تجهیزات ناوبری پیشرفته و طراحیهای بهروزتر میتواند به حفظ ظاهر سنتی لنجها و در عین حال افزایش ایمنی آنها کمک کند.
5- مشارکت جوامع محلی: هرگونه تصمیمگیری در مورد آینده لنجسازی باید با مشارکت فعال جوامع محلی انجام شود. تشکیل شوراهای محلی با حضور لنجسازان، دریانوردان و نمایندگان جوامع ساحلی میتواند به تدوین سیاستهایی منجر شود که هم نیازهای اقتصادی و ایمنی را برآورده کند و هم به حفظ هویت فرهنگی احترام بگذارد. 6- حفظ تعادل بین نیازهای اقتصادی و فرهنگی: ترویج استفاده همزمان از لنجهای سنتی و مدرن میتواند علاوه بر برآورده کردن نیازهای اقتصادی، این دانش سنتی را نیز حفظ کند. برای مثال، لنجهای چوبی میتوانند برای مسافربری یا گردشگری استفاده شوند، درحالی که لنجهای فایبرگلاس برای حمل بار استفاده شوند. 7- برای آنکه ملاحظات دولت در ممانعت از قاچاق نیز برآورده شود، میتوان با تمهیداتی لنجهای چوبی سنتی را به وسایلی مجهز کرد که امکان انجام کارهای غیرقانونی به حداقل برسد.
نتیجه آنکه حفظ میراث فرهنگی لنجسازی سنتی، نیازمند توجه جدی دولت و مردم است. مصوبه هیاتوزیران مبنی بر جایگزینی لنجهای چوبی با فایبرگلاس، میتواند تهدیدی جدی برای این میراث باشد. بنابراین ضروری است که دولت، با بازنگری در این مصوبه و اتخاذ راهکارهای مناسب، از حفظ و گسترش این میراث فرهنگی حمایت کند. تعادل بین پیشرفت اقتصادی و حفظ ارزشهای فرهنگی، کلید موفقیت در این زمینه است. ایجاد بسترهای همکاری همهجانبه مردمی با بهرهگیری از پشتیبانی بخشهای خصوصی و دولتی از طریق تزریق بودجه و جلب حمایتهای معنوی را میتوان به عنوان برنامههای موثر برای توجه به موضوع پاسداری از داشتههای فرهنگی دانست که بیتردید ریشه در توجه جامعه جهانی به موضوع میراث فرهنگی ناملموس (فرامادی) و توسعه اهداف کنوانسیون۲۰۰۳ یونسکو دارد.
در کنار آن، تولید محتوا، برگزاری رویدادها و ایجاد فضاهای فرهنگی نیز در امر پاسداری از این دانش کهن، میتوان از این چالش برون رفت و میراث فرهنگی ارزشمند لنجسازی را برای نسلهای آینده حفظ کرد.
منبع: روزنامه اعتماد
خلیج فارس: یک لنج باری که در مسیر دبی بهسمت گناوه در حال حرکت بود، پنجشنبه شب در محدوده آبهای بوشهر غرق شد و ۶ ملوانش توسط مردم نجات یافتند.
به گزارش خلیج فارس؛ این شناور دارای ۶ سرنشین بود که توسط مردم نجات یافتند.
معاون دریایی بنادر و دریانوردی استان بوشهر گفت: با اقدام بهموقع نیروهای امدادی و یک موتورلنج صیادی حاضر در محدوده آبهای بوشهر، پنج خدمه موتورلنج باری مسیر دبی- گناوه نجات یافتند.
مصطفی حاجیرضایی اظهار کرد: این حادثه از طریق سامانه اضطراری ۱۵۵۰ به مرکز هماهنگی جست و جو و نجات دریایی بندر بوشهر گزارش شد که بلافاصله با توجه به موقعیت اعلامشده و نزدیکی محل حادثه به پایگاههای دریابانی و سپاه، هماهنگیهای لازم برای اعزام شناورهای امدادی صورت گرفت.
وی بیان کرد: همزمان، شناور ناجی ۲ نیز از بندر عامری به سمت محل حادثه اعزام شد و تماس تلفنی با افراد مضطر برقرار بود تا موقعیت و شرایط آنان بهصورت دقیق رصد شود.
حاجیرضایی ادامه داد: با قرار گرفتن خدمه موتورلنج در قایق نجات (لایفرفت)، پیام اضطراری از طریق کانال ۱۶ رادیویی بهطور مستمر مخابره شد که یک فروند موتورلنج صیادی حاضر در منطقه آن را دریافت و بهسوی موقعیت حادثه حرکت کرد و موفق به نجات سرنشینان شد.
وی با اشاره به انتقال نجاتیافتگان به اسکله جلالی بوشهر، بیان کرد: پس از رسیدن شناور ناجی ۲ به محل حادثه، گزارش تصویری از غرق کامل موتورلنج باری و باقیماندن بخش اندکی از بار آن بر سطح آب ارسال شد.
معاون دریایی اداره کل بنادر و دریانوردی استان بوشهر گفت: این موتور لنج باری پنج خدمه داشت که خوشبختانه همگی به سلامت نجات یافتند.
خلیج فارس: مدیرکل بنادر و دریانوردی استان بوشهر گفت: هزار و ۸۵۰ لنج از مجموع ۲ هزار و ۶۰۰ فروند لنج سنتی کشور در استان بوشهر است.
به گزارش خلیج فارس، محمد شکیبی نسب بعد از ظهر چهارشنبه در دوره آموزشی حقوق دریایی اظهار کرد: استان بوشهر با داشتن بیش از ۹۰۰ کیلومتر مرز دریایی با خلیج فارس نقش مهمی را در عرصه فعالیتهای دریایی ایفا میکند.
وی با اشاره به فعالیت ۱۱ بندر تجاری در استان بوشهر خاطرنشان کرد: هزار و ۸۵۰ لنج از مجموع ۲ هزار و ۶۰۰ فروند لنج سنتی کشور در استان بوشهر است.
مدیرکل بنادر و دریانوردی استان بوشهر با اشاره به رتبه دوم بندر بوشهر در تخلیه و بارگیری کالای کانتینری، بیان کرد: این بندر از نظر وزن بار دارای رتبه سوم کشور است.
ساماندهی قایقهای بیهویت
وی با اشاره به افزایش ۱۱ درصدی تخلیه و بارگیری کالا در بنادر استان بوشهر طی سال گذشته افزود: سال گذشته ۶۴ میلیون تن کالای در کشور تخلیه و بارگیری شد که ۴.۸ میلیون تن مربوط به بنادر استان بوشهر بوده است.
شکیبی نسب با اشاره به وجود سه هزار و ۸۰۰ فروند قایق بدون هویت در استان تصریح کرد: ساماندهی قایقهای فاقد هویت در استان بوشهر یکی از برنامههای مهم است که در دستور کار است.
خلیج فارس: استاندار بوشهر از ابلاغ سفر دوم لنجها در استان بوشهر خبر داد و گفت: با موافقت ستاد مقابله با قاچاق کالا و ارز، سفر دوم لنجداران استان بوشهر ابلاغ شد.
به گزارش خلیج فارس؛ احمد محمدی زاده شب گذشته در جمع خبرنگاران با اشاره به اهمیت معیشت ساحل نشینان بوشهر اظهار داشت: دولت سیزدهم نگاه ویژه ای به معیشت مردم بویژه ساحل نشینان بوشهر دارد و تمام توان خود را برای رضایت مندی مردم به کار گرفته است.
استاندار بوشهر از ابلاغ سفر دوم سال ۱۴۰۲ لنجهای استان خبر داد و تصریح کرد: با موافقت ستاد مقابله با قاچاق کالا و ارز، سفر دوم سال ۱۴۰۲ لنجداران استان بوشهر ابلاغ شد.
محمدی زاده خاطر نشان کرد: آیت الله دکتر رئیسی رئیس جمهور شهید، تاکید خاصی بر حمایت از ملوانان و لنجداران استان بوشهر داشتند و چندین بار از نزدیک در جریان مسائل و مشکلات این قشر قرار گرفت.
وی اضافه کرد: لازم است از مجمع نمایندگان استان، آیت الله حسینی بوشهری نماینده استان بوشهر در مجلس خبرگان رهبری و آیت الله صفایی بوشهری امام جمعه بوشهر بخاطر پیگیری در تحقق این سفر تقدیر کنم.
محمدی زاده ابراز داشت: سردار رزمجو فرمانده سپاه استان، مهرانگیز رئیس کل دادگستری، فرمانداران و مدیرعامل تعاونی لنجداران استان و اعضای شورای تأمین استان نیز پیگیریهای مؤثری برای ابلاغ این سفر انجام دادند.
استاندار بوشهر گفت: معیشت و اقتصاد بسیاری از خانوادههای استان بوشهر به واردات تهلنجی و تجارت دریایی مربوط است و در این مسیر از هیچ تلاشی فروگذار نمیکنیم.
خلیج فارس: استاندار بوشهر از ابلاغ وزیر کشور برای سفر اول لنجداران استان بوشهر در راستای حمایت از معیشت مرزنشینان خبر داد.
به گزارش خلیج فارس؛ احمد محمدیزاده با اشاره به پیگیریهای مکرر برای تحقق سفر لنجداران استان، گفت: هفته گذشته کارگروه ویژه مرز به ریاست وزیر کشور برگزار شد و بلافاصله وزیر کشور دستور پیگیری ابلاغ سفر لنجداران را صادر کرد که دقایقی پیش و به دنبال پیگیریهای مکرر و بی وقفه، سفر اول لنجداران با دستور وزیر رسما ابلاغ شد.
شایان ذکر است در سنوات قبل خصوصا دولت احمدی نژاد لنج داران معمولا سالیانه تا 6 سفر داشتند، این درحالی است با گذشت نیمی از سالجاری، به تازگی مجوز سفر نخست لنج ها صادر شده است.
