خلیج فارس:مسعود پزشکیان از وضعیت ناترازی ها شکایت به خدا برد.
به گزارش«خلیج فارس» به نقل از برترینها؛مسعود پزشکیان در جریان سخنرانی خود به مناسبت روز دانشجو به موضوع ناترازی ها اشاره کرد و گفت : قربون خدا برم همه جوره داره ما رو میچلونه
خلیج فارس:رئیسجمهوری، بهرهبرداری از ۱۳۰ مگاوات برق نیروگاه خورشیدی و کلنگزنی نیروگاههای خورشیدی با ظرفیت ۲۹۵ مگاوات را از گامهای اولیه برای رفع ناترازی دانست.
به گزارش«خلیج فارس» به نقل از خبرگزاری ایسنا؛مسعود پزشکیان در حساب کاربری خود در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:
«بهرهبرداری از ۱۳۰ مگاوات برق نیروگاه خورشیدی و کلنگزنی نیروگاههای خورشیدی با ظرفیت ۲۹۵ مگاوات به همت سرمایهگذاران بخش خصوصی گامهای اولیه برای رفع ناترازی است. دولت با همراهی مردم سختترین موانع را نیز از پیش رو برخواهد داشت.»
خلیج فارس:بحران ناترازی انرژی تازه نیست؛ زخمی قدیمی است که هر تابستان با آفتاب تندتر و هر زمستان با سرمای سختتر سرباز میکند.
روزنامه هممیهن نوشت: بحران ناترازی انرژی تازه نیست؛ زخمی قدیمی است که هر تابستان با آفتاب تندتر و هر زمستان با سرمای سختتر سرباز میکند. اما بعد از جنگ ۱۲ روزه با اسرائیل، این بحران به مسئله اصلی دولت چهاردهم تبدیل شده؛ بحرانی که دیگر فقط یک هشدار کارشناسی نیست. حالا خودش را وسط خیابانهای تهران هم نشان میدهد؛ وقتی برق میرود، کولرها خاموش میشوند و مردم در گرمای ۴۰ درجه در ترافیک، درمانده میمانند. در کنار آن، کاهش ذخایر سدها و نگرانی از کمبود آب هم سایه سنگینتری بر سر پایتخت و کل کشور انداخته است.
دولت چهاردهم که با شعار «مدیریت علمی» بر سر کار آمد، در هفتههای اخیر چندبار ایده تعطیلی پایتخت و کلانشهرها را روی میز گذاشت. حتی بحث تعطیلی یکهفتهای تهران جدی شد؛ اما درنهایت در جلسه اخیر هیئت دولت کنار گذاشته شد. بااینحال، همین فکر کردن به چنین راهحلهایی نشان میدهد مشکل اصلی فقط کمبود آب و برق نیست؛ ما با یک ناتوانی ساختاری در تصمیمگیری و اداره کشور مواجهیم.
در همین روزها ویدئویی از گچساران در شبکههای اجتماعی دستبهدست شد؛ فرماندار این شهر سرزده به ادارات رفت و دید اتاقها خالی است، کارمندان غایباند و میزها بدون صاحب مانده. این تصویر تکاندهنده است؛ اما اگر واقعبین باشیم، عجیب نیست. سالهاست که پژوهشگران توسعه و حتی بعضی مدیران دولتی هشدار دادهاند که بخش بزرگی از بدنه دولت، کارکرد مؤثری ندارد؛ همان بدنهای که نهتنها پرهزینه است، بلکه در زمان بحران هم مصرفکننده عمده برق و منابع عمومی است.
اینجا میتوان با الهام از «دیکوتومی وبلن» به ماجرا نگاه کرد: نهاد دولت میتواند دو چهره داشته باشد؛ هم نهاد «سودمند» که وظیفهاش حمایت از آموزش، رفاه عمومی و توسعه است، و هم نهاد «تشریفاتی» که بهدلیل بوروکراسی ناکارآمد، رانت و امتیازات طبقاتی، فقط هزینه و تبعیض به جامعه تحمیل میکند. دولت امروز نیاز دارد میان ایندو تفکیک قائل شود: نهادهای سودمند را تقویت کند و از نهادهای تشریفاتی دل بکند.
اما راهی که فعلاً در پیش گرفته شده، تعطیلی شهرهاست؛ در بهترین حالت، مُسکنی موقت که بدون فکر به تبعات اجتماعی و اقتصادی اجرا میشود. کسبوکارهای بزرگ شاید چندروز تعطیلی را تاب بیاورند؛ اما کارگران فصلی، دستفروشها و کسانی که زندگیشان به درآمد روزانه وابسته است، همین تعطیلی برای آنها میتواند بهمعنی ورشکستگی باشد.
در این میان، کارمندان ادارات دولتی، حتی در صورت تعطیلی هم، حقوق ثابت خود را میگیرند؛ کسی هم از آنها نمیپرسد چرا در ساعت اداری پشت میزشان نیستند. همانطور که فرماندار گچساران با تعجب پرسید: «کجا هستند؟». این تصویر، چهره واقعیتر بحران را نشان میدهد: ما فقط با کمبود تولید انرژی روبهرو نیستیم؛ بلکه با توزیع غلط منابع و تصمیمگیریهای مقطعی اشتباه که پیامدهای آسیبزای بلندمدت دارد هم درگیر هستیم.
اصل ماجرا سالهاست روشن است: دولت ایران بزرگتر از توان واقعی اقتصاد ایران است. سازمانها و شرکتهای دولتی و شبهدولتی حجم زیادی از آب، برق و بودجه عمومی را مصرف میکنند، بدون آنکه دستاورد متناسبی داشته باشند. کوچککردن دولت تنها یک مطالبه بازار آزادی نیست؛ از زاویه عدالت اجتماعی هم یک ضرورت است. درواقع معتقدم، دولت باید جایگاه تنظیمگری و نهادی را خود را حفظ کند اما در جهت حذف نهادهای تشریفاتی دستدست نکند. چون منابعی که امروز در پروژههای نیمهتمام و اتاقهای خالی دفن میشود، میتواند صرف بازسازی نیروگاهها، توسعه زیرساختها و حمایت از اقشار آسیبپذیر شود.
راهحل واقعی، شجاعت میخواهد: بستن صدها پست غیرضروری، ادغام نهادهای موازی، توقف پروژههای غیرکارآمد و بازتوزیع منابع بهسمت مردم و توسعه پایدار. بحران انرژی تنها یک اخطار نیست؛ فرصتی است برای اصلاح ساختاری که دههها به تعویق افتاده. اما اگر باز هم واکنش سیاستگذاران فقط بستن درِ شهرها باشد، بحران نهتنها حل نمیشود، بلکه در زمستان بعدی با چهرهای خشنتر بازمیگردد. بهجای تعطیلی پایتخت، شاید وقت آن رسیده درِ خیلی از اتاقهای اضافی دولت را برای همیشه ببندیم.
خلیج فارس:افزایش دمای بیسابقه در ایران که دو برابر میانگین جهانی است، مصرف برق را به مرحلهای بحرانی رسانده و کشور را با چالش جدی در تأمین انرژی روبهرو کرده است. روند گرمایش جهانی که از دهه ۱۹۷۰ بهطور جدی آغاز شده، در ایران شتاب بیشتری گرفته است.
به گزارش«خلیج فارس» به نقل از ایسنا؛ افزایش دمای بیسابقه در ایران که دو برابر میانگین جهانی است، مصرف برق را به مرحلهای بحرانی رسانده و کشور را با چالش جدی در تأمین انرژی روبهرو کرده است. روند گرمایش جهانی که از دهه ۱۹۷۰ بهطور جدی آغاز شده، در ایران شتاب بیشتری گرفته است؛ بهطوری که طی ۵۰ سال گذشته، دمای کشور حدود ۲ درجه افزایش یافته است؛ این در حالی است که متوسط جهانی این عدد تنها ۰.۷۴ درجه بوده است.
ایران با ناترازی حدود ۲۰ هزار مگاواتی در بخش برق روبهروست؛ مسئلهای که به گفته مسئولان، نتیجه سالها فقدان سرمایهگذاری در توسعه نیروگاهها، همزمان با رشد فزاینده مصرف بهویژه در بخش خانگی و سرمایش است. آمارها نشان میدهد تقاضای برق در روزهای ابتدایی اردیبهشت به بیش از ۵۶ هزار مگاوات رسیده که رشدی بیسابقه در مقایسه با سال گذشته داشته و فشار بیسابقهای بر شبکه وارد کرده است.
از سوی دیگر، کاهش توان نیروگاههای برقآبی به دلیل خشکسالی، این ناترازی را تشدید کرده و احتمال اعمال محدودیتهای گسترده در مصرف را بالا برده است. در این شرایط، راهکارهایی همچون اجرای پویش «۲۵ درجه»، توسعه انرژیهای تجدیدپذیر و مشارکت عمومی در کاهش مصارف غیرضرور، تنها راه عبور از بحران انرژی در تابستان پیشرو عنوان شدهاند.
محمد سلیقه، استاد هواشناسی دانشگاه خوارزمی، با استناد به دادههای هواشناسی اعلام کرده که دمای مرکز شهر تهران در فقط پنج سال گذشته حدود ۶ درجه افزایش یافته است. او این تغییر را نتیجهای از همافزایی گرمایش جهانی و پدیده «جزیره حرارتی» در کلانشهرهایی مانند تهران میداند. در قم نیز افزایش دما به حدود ۳.۹ درجه رسیده و در برخی دیگر از شهرها نیز اعداد نگرانکنندهای بین ۵ تا ۶ درجه ثبت شده است.
این افزایش دما منجر به رشد فزاینده استفاده از وسایل سرمایشی شده است. تا چند دهه پیش، استفاده از کولرهای آبی معمول بود که مصرف برق پایینی داشتند. اما امروزه، با شدت یافتن گرما، حتی کولرهای آبی پاسخگوی نیاز مردم نیستند و اغلب خانوارها به سمت استفاده از کولرهای گازی روی آوردهاند که چندین برابر بیشتر برق مصرف میکنند.
این وضعیت مصرف برق را بهشدت بالا برده و کشور را در فصل گرما با ناترازی انرژی مواجه کرده است. طبق اعلام سخنگوی صنعت برق، میزان تقاضای برق در روز ۷ اردیبهشت امسال به ۵۶ هزار مگاوات رسیده که نسبت به مدت مشابه سال گذشته، ۱۳.۶ درصد رشد داشته است. این عدد بسیار فراتر از رشد ۸.۷ درصدی سال قبل است و نشاندهنده فشار شدید بر شبکه برق ملی است.
در همین حال، کاهش تولید نیروگاههای برقآبی به دلیل خشکسالی، وضعیت را بحرانیتر کرده است. با این شرایط، احتمال اعمال محدودیتهایی در مصرف برق برای مشترکان افزایش یافته است.
پاسخ علمی به بحران؛ نه فرافکنی
در واکنش به برخی انتقادها از مدیریت دولت در زمینه خاموشیها، سخنگوی دولت با رویکردی علمی به تبیین واقعیتهای صنعت برق پرداخت. وی با تأکید بر اینکه ناترازی موجود حاصل یک یا دو سال نیست، گفت: ما با ناترازی حدود ۲۰ هزار مگاواتی مواجهایم که نتیجه سالها کمبود سرمایهگذاری در زیرساختهای تولید و همزمان گسترش بیبرنامه شبکههای مصرف است.
وی افزود: در شرایطی که مصرف برق هر ساله رشد میکند، بدون توسعه همزمان ظرفیت تولید، طبیعی است که جریان عرضه و تقاضا دچار ناترازی شود. به جای فرافکنی و متهمسازی، باید با مردم صادقانه حرف زد و با زبان علمی واقعیتها را بازگو کرد.
به گفته او، در شرایط فعلی که کشور نیازمند جهش تولید است، نمیتوان بدون برق پایدار به توسعه صنعتی امید داشت. اگر در زمستان گاز و در تابستان برق صنایع را قطع کنیم، عملاً چیزی به نام تولید باقی نمیماند. به همین دلیل، دولت تصمیم گرفته تا بار تأمین برق را میان بخشهای خانگی و صنعتی تقسیم کند و همه را به مشارکت در عبور از این بحران دعوت کند.
پویش ۲۵ درجه؛ راهکاری ساده، تأثیری بزرگ
در این راستا، شرکت توانیر با اجرای ۱۴ مگاپروژه و ۳۶ بسته مدیریت مصرف در تلاش است تعادل میان تولید و مصرف را برقرار کند. همچنین پویش #۲۵_درجه با هدف ترغیب مردم به تنظیم دمای کولرهای گازی روی ۲۵ درجه سانتیگراد آغاز شده است. تجربه نشان داده که همراهی مردم در بحرانها همواره چشمگیر و مؤثر بوده است.
مشارکت ملی، کلید عبور از بحران برق
با افزایش دما، رشد شتابدار مصرف، کاهش ظرفیت تولید نیروگاهها و ناترازی گسترده شبکه برق، ایران بیش از هر زمان دیگری نیازمند همراهی ملی در مدیریت مصرف انرژی است. از سیاستگذاران و صنعتگران گرفته تا خانوارها و مصرفکنندگان خانگی، همه باید بخشی از راهحل باشند، نه بخشی از مسئله، بیشک آینده برق کشور با تصمیمهای امروز رقم خواهد خورد.
خلیج فارس:محسن پاکنژاد، وزیر نفت، در جلسه علنی امروز سهشنبه، ۱۴ اسفند، مجلس شورای اسلامی در پاسخ به سوال نماینده قم درباره عدم ذخیره سازی سوخت گفت: ناترازی حاملهای انرژی دستاورد ۶ ماه و ۶ سال قبل نیست. حدود سه دهه دستگاههای ذیربط این مشکل را در حوزه انرژی داشتند.
به گزارش«خلیج فارس» به نقل از ایلنا، وی یادآور شد: ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۳ ماه وزیر وقت نامهای خطاب به دبیر شورای عالی امنیت ملی ارسال کردند بخشی از این نامه به دلیل طبقهبندی را نمیتوان خواند، ایشان اعلام میکند با توجه به اینکه ذخیره نفت و گاز بیش از گذشته وجود ندارد باید از طریق نفت کوره این کار انجام شود.
وزیر نفت ادامه داد: از شورای عالی امنیت ملی تقاضا میکند نفت کوره برای نیروگاهها استفاده شود. کمبود منابع گازی برای کشور مشخص بوده و عزیزان ما در دولت سیزدهم این موضوع را بیان کردند و برای آن راهکار ارائه دادند.
وی یادآور شد: خیلی ساده است در سال ۱۴۰۲ برای سه ماه صادرات گاز به ترکیه قطع بود و سه ماه گاز در اختیار جمهوری اسلامی ایران بود که گاز به بخشهای مختلف بدهد و در سال ۱۴۰۲ با حدود ۸ درصد رشد مصرف در صنایع خانگی روبهرو بودیم. راهکار ارائه شده برای جبران گاز تحویلی این بود که باید سبد سوخت نیروگاهی به درستی مدیریت شود.
پاکنژاد گفت: سال ۱۴۰۳ را با مخازن خالی شروع کردیم. در ادامه هم مکاتباتی را برادر عزیزم وزیر نفت دولت قبل با شورای عالی امنیت ملی داشتند و حتی دو روز قبل از جابجایی باز هم نامه زدند که چرا نفت کوره طبق مصوبه شعام سوخته نمیشود.
خلیج فارس:روزنامه اطلاعات در یادداشتی با عنوان «مجلس و دولت» به نقد بودجه اختصاصی دولت به برخی نهادها پرداخته که نقش تأثیرگذاری در رفع مشکلات جامعه ندارند.
این روزنامه در این زمینه نوشت: مردم ایران در اواخر سال ۱۴۰۳خورشیدی، روزهای دشواری را طی میکنند. رئیس جمهور و دولت هم با آگاهی و صداقت میکوشند مشکلات پایان سال را مدیریت کنند و اجازه ندهند امواج و اخبار ناامید کننده به جامعه آسیب بزند. در این شرایط سخت، که تنگی معیشت و تحریمهای تحمیلی با ناترازی در منابع و مصارف انرژی و آب اوج گرفته است، قوۀ مجریه به تنهایی نمیتواند بار مشکلات را به دوش گیرد و جامعه را از گذرگاه بحرانهای اقتصادی و سیاسی و اجتماعی و فرهنگی عبور دهد.
اگر شکیبایی مردم در این شرایط گرهگشا، چاره ساز و حیاتی است، اما اصلاحات بزرگ و جراحی دردناک برای جلوگیری از هدررفت منابع کشور در نهادهای بیبازده و ناپاسخگو نیز لازم و اجتنابناپذیر است. به نظر میرسد که جامعۀ ایران با آرامش و بخشش و مدارا، تحمل و ثبات از خود نشان میدهد تا این راه دشوار طی شود و کشور در مسیر حل مشکلات و رفع کمبودها قرار گیرد. ولی باید توجه داشته باشیم که دولت به معنای قوه مجریه، تنها بخشی از حکومت و حاکمیت به معنای نهادها و قوای دخیل در قدرت و امنیت و تصمیم سازی و زمامداری است.
مثلاً در عرصۀ فرهنگ، دولت یک وزارتخانه فرهنگ و ارشاد اسلامی دارد با بودجهای که در شرایط کنونی با حداقلها تنظیم شده تا جوابگوی پرسنل و امور حاد و ضروری باشد. اما در کنار آن مؤسسات و سازمانها و شوراها و مقرها و ستادها و دفاتر و تشکلهایی هم به توازی و تداخل و حتی تقابل حضور دارند و برخی مبسوط الید و اغلب ناپاسخگو هستند. بودجۀ برخی از این سازمانها با کل بودجه وزارت برابر یا از آن بیشتر است و مجموع کل آنها دهها برابر وزارتخانه است.
این نوع ناترازیهای مستتر و ناموزون، البته به خرج ملت پا گرفته و از منابع محدود کشور تغذیه میکند. از این منظر، غالباً غیرضرور و تحمیلی است، اما به جبر سالهای دور و اتفاقات خاصی که اکنون موضوعیت ندارد، میخ آن محکم شده و در تمام حوزههای دولتی و حکومتی گسترش یافته است. طبعاً اینها دارای نیرو و بودجه و سازه و امکانات ویژه هستند و چابکی و شفافیت و دستاورد گرهگشا هم ندارند.
بعضاً حتی دست انداز و مانعی در راه دولت و اضافه وزنی ناپیدا در برنامه و بودجه (= حساب و کتاب مملکت) هستند. از رصد فلان موضوع جهانی تا تبلیغات خیابانی، از رویت ستارگان تا پیگیری اجتماعات خصوصی، از مدعیات آکادمیک تا برنامه مهدکودک، از تغییر نظام جهانی تا جهیزیه دختران و… ریخت و پاشی ناموجه دارند، بیآنکه توجیه و توضیحی برای جامعه داشته باشند.
هزینه و حقوق را از خزانه ملت و دولت میستانند، اما دخل و خرجشان را در هیچ گزارشی نمیشود یافت. بسیاری از بزرگان در دولت و نهادهای مهم به طبقه بندی سازمانی و استخدام و تغییر نیروها و مخارج اینها دسترسی ندارند و هیچ پژوهنده و محققی هم در این راستا به ارقام و آماری نمیرسد. حتی مطبوعات و رسانهها هم فاقد دسترسی و شاید نامحرماند و جز برخی جراید خاص، رسانههای آزاد و مستقل نمیتوانند بازخواست و پرسشگری کنند. شاید تنها از طریق روابط عمومی این تشکلها، تبلیغات مشعشع و شعارها و همایشهای پرخرجشان را به سمع و نظرها میرسانند.
این عدم شفافیت، بسیاری از موازی کاریها را پوشش داده و مخارج عظیم به مملکت و خزانه تحمیل کرده است. دولتی که در پرداخت حقوق و اولیاتِ مملکت ناترازی دارد، چرا باید جور اینها را هم بکشد و عجب آن است که مجلس محترم به جای پیگیری این افزونههای نهانکار و سربار، در پی استیضاح و برکناری وزرای کلیدی است و صدای لیدرهایی که با درصدی حقیر برآمدهاند، از این کرسی و تریبون شنیده میشود.
منتسکیو وقتی پیشنهاد تفکیک قوا را نوشت و ضرورت و فواید آن را توضیح داد، هدفش مساعدت قوا و شفاف کردن امور و جلوگیری از التقاط و اختلاف بود. قوه قضاییه باید بکلی مستقل و سختگیرانه ملتزم به قوانین مدنی و کیفری باشد و قوه مقننه و مجریه نیز مکمل و متکفل حفاظت از مردم و حفظ کشور و امنیت باشند.
قوه مقننه مددکار و معین دولت در مسیر اهداف اجرایی است. قواعد این نظام، بر اساس کارآمدی و چابک سازی نظامهای سیاسی طراحی شده، نه اینکه قوه مقننه به جای قانونگزاری و نظارت، در تعیین وزیر و استاندار و فرماندار و بخشدار و مدیر و کارمند شرکت خودروسازی دخیل شود یا در سختترین دوره تحریم و بحران در مملکت، از امکاناتش برای تسویه حساب با دولت استفاده کند، هرچند استیضاح در حوزۀ اختیارات قانونیاش باشد.
قانونگزاران واقعی، یعنی نمایندگان وجدان و خرد اکثریت ملت، نه تنها باید پایبند منافع ملی بر اساس ضوابط قانونی باشند، که باید دانش وسیع در حوزه کارها و آداب حضور در قانونخانه را نیک بدانند و سرمشق قرار دهند.
نویسنده: سید مسعود رضوی
خلیج فارس:«مسعود پزشکیان» امروز پنجشنبه ۹ اسفند ۱۴۰۳ در پنجمین مجمع ملی دیوان محاسبات و معاونین اداری و مالی وزارتخانهها، نهادها، موسسات و شرکتهای دولتی، گفت: آنچه باید با شما در میان بگذارم و باید از شما کمک بخواهم، ناترازیهایی است که با آن مواجه هستیم. چند روز دیگر ماه مبارک رمضان آغاز میشود، ماه رمضان، ماه خودسازی است و ما باید تغییری در خود ایجاد کنیم.
به گزارش«خلیج فارس» به نقل از ایرنا، رئیسجمهور با اشاره به اینکه شیوه مصرف برق، گاز، بنزینی و گازوئیلی که مصرف میکنیم درست و قابل قبول نیست، تصریح کرد: انسان برای خودسازی ابتدا باید مشارطه کند، در طول روز مراقبه کند و شب هنگام محاسبه کند و فردای آن روز مداخله میکند.
وی افزود: باید نگاه و روش کار خود را اصلاح کنیم، باید در ماه خودسازی در نوع استفاده از فضا و تجهیزات و امکانات خود تجدید نظر کنیم و در این صورت است که تمام مشکلات ما حل خواهد شد. یک گام به جلو برداریم و کمی مصرف برق، گاز و بنزین و گازوئیل را کم کنیم، ممکن است کم باشد، اما اگر آنرا جمع کنیم دریایی از منابع خواهد شد. در قانون برنامه تاکید شده است که ۲.۵ درصد از بهرهوری باید تغییر رفتارهای ما صورت گیرد و این امکانپذیر است.
پزشکیان با تاکید بر اینکه نوع بهرهوری ما صحیح نیست، گفت: مشارطه، مراقبه، محاسبه و مداخله است که میتواند در رفتار ما تغییر ایجاد کند و شرایط کشور را بهبود ببخشد. ما امسال شرمنده مردم عزیز ایران شدیم و مجبور شدیم که برق آنها را قطع کنیم، گاهی مجبور شدیم برق و گاز تولیدکنندگان را قطع کنیم چرا که بد مصرف میکنیم.
رئیس جمهور با تاکید بر اینکه با تامین برق و گاز صنعت، اشتغال و توسعه ایجاد خواهد شد، افزود: باید با برگزاری جلسات آموزشی و نظارت و ارزیابی لازم، در میزان مصرف برق و آب و گاز اصلاحاتی صورت دهید، در این صورت بسیاری از مشکلات و کمبودهای کشور حل خواهد شد.
وی از برنامههای صدا و سیما در راستای کمک به پویش دو درجه کمتر، قدردانی کرد و اظهار داشت: باید میزان مصرف در تمام زمینهها کاهش دهیم، اگر امکانپذیر است باید فضاها را در هم ادغام کنیم و بهرهوری را در کشور افزایش دهیم.
رئیسجمهور با تاکید بر اینکه ماه مبارک رمضان آغاز خودسازی است، گفت: شما مدیران کشور میتوانید در ادارات، در جامعه و در جای جای کشور به ما کمک کنید که مشکلات انرژی در کشور را حل کنیم. باید کاری کنیم که وابستگیمان به بیگانگان کاهش پیدا کند، کاهش وابستگی به رفتار و نوع مصرف ما بازمیگردد، نباید اجازه دهیم که دشمنان به خاطر نارساییهای ما سواستفاده کنند و جامعه را با تنش مواجه کنند.
پزشکیان اظهار داشت: روندی که امسال طی کردیم به هیچ وجه قابل قبول نبود و باید تلاش کنیم که سال آینده از این وضعیت خارج شویم. با کمک شما کاری خواهیم کرد که اتفاقات امسال تکرار نشود و این امکانپذیر است. ائمه جمعه و مساجد که در ماه مبارک رمضان به مردم خودسازی میآموزند باید اسراف نکردن را یاد بدهند، بیاموزند که از نعمتهای خداوند بهترین بهرهوری را داشته باشند.
وی افزود: ما و شما میتوانیم از بحرانها با قدرت و عزت و سربلندی بیرون بیاییم نه اینکه کسی از گوشه دنیا به قدرت رسید و حرف زد همه جا بزنند و بترسند و تصور کنند که حال آینده ما چه خواهد شد، در حالی که این ما هستیم که میتوانیم آینده خود را بسازیم و این کاملا به نوع جهتگیری و نگاه ما بستگی دارد.
رئیسجمهور خاطر نشان کرد: ایران، ایران ماست. کشور، کشور ماست و عزت و سربلندی این کشور از آنِ ماست، باید درست مصرف کنیم، درست تصمیم بگیریم و درست خدمت کنیم. همه مردم عزیز ایران باید در این نهضت مشارکت کنند. ما میتوانیم از تمام بحرانهایی که برای ما ایجاد میکنند به سلامت بیرون بیاییم به شرطی که اراده کنیم و خود را باور داشته باشیم.
پزشکیان تصریح کرد: همه ما مسئول هستیم، اعتقاد دارم که جنگ علیه ما ترکیبی است و بسیار خطرناکتر جنگ هشت ساله مقابل عراق است، در جنگ مستقیم دشمن را در جلوی خود میبینید و او را میزنید، اما امروز شرایط متفاوت است، ممکن است خود ما با رفتار و گفتارمان عامل دشمن شویم.
وی افزود: دشمن مهندسی اجتماعی و مهندسی رفتاری میکند، ایده تولید، تزریق و تلقین میکند. میگویند در آینده قیمت اینگونه خواهد شد و مردم را به سمتی که موردنظر خودشان است هدایت میکنند. آینده اینطور که آنها میگویند نیست بلکه این ما هستیم که آینده را دست به دست هم میسازیم.
رئیس جمهور در پایان اظهار داشت: همه ما باید یک قدم در رفتار و عملکرد خود تغییر ایجاد کنیم و در این صورت است که موفق خواهیم شد.
رضا صادقیان
نمایان شدن برخی از مسائل سالهای گذشته به بحرانهای جاری که امکان حل آن در کوتاه مدت میسر نیست، کشور را در شرایط خاصی قرار داده است.
شاهد مثال اینکه این روزها به جای استفاده روشن و معنادار برخی واژهگان از عبارتهای دیگر استفاده میکنیم حکایت پنهان کاری، مخفی نگه داشتن وقایع تلخ و به خیال خودمان کاستن از تلخیهای بیشتر در کام مردم دارد. اما واقعیت سنگینتر و سهمگینتر از آن است که بتوان وضعیت واقعی را پشت انبار کلمات و جملات مخفی نگه داشت.
اسم ورشکستگی را گذاشتهایم «ناترازی» و نام کم کردن سهمیه سوخت خودروها را به «مدیریت هوشمند» عوض کردیم.
این نامگذاریها هیچ دستاوردی به همراه نخواهد داشت، فقط مدیر ارشد میماند با انبوهی از کلمهها و جملههای فاقد معنا که مخاطب خوب متوجه حقایق پشت آن کلمات میشود!
ما مثال تاریخی خواهیم شد. خط به خط در کتابهای تاریخی و درسی و اگر اغراق نکرده باشیم برای عبرت از روزهای از دست رفته مکتوب خواهیم شد. اینکه در سال ۱۴۰۳ همچنان خودرو تولید داخلی برای پیمایش ۱۰۰ کیلومتر بیش از ۱۲ لیتر بنزین یارانه ای به اسم «حمایت از تولید ملی» بر باد میدهد جایش در کتابهای صنعتی و تاریخ صنایع تکمیل خواهد شد!
اینکه خودرو ایرانی حتی توانایی رقابت با خودروهای برقی تولید کشور ویتنام کمونیست را ندارد برای عبرت گرفتن از صنعت خودرو بسیار کاربردی است. کشوری که همزمان برای پیشرفت به روسیه، چین و آمریکا وصل شده است تا راه خود را برود و امروز به عنوان صادر کننده خودروهای برقی به کشورهای اروپایی معروف شود و ما همچنان در حال تولید پژو پارس با سابقه ای متعلق به اوایل دهه ۷۰ میلادی هستیم! نتیجه دخالتهای بیامان دولت نفتخوار و ناکارآمد خروجی بهتر از این نخواهد داشت.
ایرانی ها طی یک کشور با تورمهای دو رقمی دستوپنجه نرم میکند و دولتها کسری بودجه را با خلق نقدینگی تامین میکنند و همین امر باعث کوچکتر شدن سفرههای مردم میشود، این مسئله در کتابهای اقتصادی نوشته خواهد شد.
این نیز در کتابها نوشته خواهد شد که به عنوان دومین کشور دارای ذخایر گازی دچار کمبود سوخت میشویم.
آن کسانی که تحریمها را کاغذ پاره میخواندند، وضعیت امروز محصول عملکردشان است. تحریم یعنی سوزاندن گاز مشعل ها طی چند دهه گذشته و عدم توانایی برای فراوری و استفاده از آن، تحریم یعنی خودرو بیکیفیت و اعصاب خردکن داخلی، تحریم یعنی کمبود گاز و برق، یعنی تعطیل شدن صنایع و اختلال در فعالیت کشاورزی، یعنی کاهش تولید کارخانهها، یعنی گرانتر شدن مواد غذایی و خرید یک کالای اساسی با ده برابر قیمت جهانی.
تحریم یعنی عدم ارتباط با بانکهای جهانی و جابجایی پول توسط صرافیها، یعنی کاهش تولید نفت و کاهش صادرات نفت و سوزاندن مازوت در روزهای سرد سال و خاموشی خانهها و صدها هزار موضوع دیگر به صورت غیر مستقیم به زندگی مردم ارتباط دارد.
گویا چشم انتظاری و وعده فرا رسیدن آن زمستان سخت از زبان وزیر سابق نفت برای اروپا، مستقیم به صنعت، خانه، کارخانه، نیروگاه برق، کشاورزی و تولید کنندگان ایرانی در شهرکهای صنعتی رسیده است. این ها و مثال های دیگر باعث شده که بگوییم به عبرت دیگران تبدیل شده ایم.
خلیج فارس:محمدجعفر قائمپناه، معاون اجرایی رئیسجمهور، در بازدید از چهاردهمین نمایشگاه انرژیهای تجدیدپذیر و بهرهوری انرژی برق، ضمن بازدید از غرفههای متعدد نمایشگاه و دیدار با تولید کنندگان و متخصصان این حوزه گفت: انرژیهای تجدیدپذیر امروزه اهمیت قابل توجهی برای کشور پیدا کردهاند.
به گزارش«خلیج فارس» به نقل از تسنیم، وی با تأکید بر اینکه تأمین برق حرارتی به سادگی صورت نمیگیرد، افزود: سوختهای فسیلی یکی از عوامل مهم آلودگی هوا هستند و باید از انرژیهای خورشیدی و دیگر انرژیهای تجدیدپذیر نهایت استفاده را برد؛ این مسیر علاوه بر زود بازده بودن راه نجاتی برای محیط زیست نیز هست.
معاون اجرایی رئیسجمهور با اظهار امیدواری نسبت به اینکه تا سال آینده بخش عمدهای از مشکلات کشور در زمینه تولید برق برطرف شود، تصریح کرد: باید از طریق نظارت و کنترل هوشمندانه، الگوی مصرف برق کشور را بهبود بخشیم.
قائمپناه در ادامه با تأکید بر ضرورت فرهنگسازی برای کاهش و مدیریت مصرف، بر اتخاذ سیاست جدید توسط وزارت نیرو در خصوص مشترکان پرمصرف تأکید و خاطرنشان کرد: اختلاف مصرف در میان فصول تابستان و زمستان حدود ۳۰ هزار مگاوات است که این مقدار اختلاف باید مدیریت شود. اگر بتوانیم این اختلاف را با اصلاح الگوی مصرف به مرور به ۲۰ الی ۱۵ هزار مگاوات برسانیم، مصرف به تعادل میرسد.
وی گفت: کشور ظرفیت افزایش تولید برق را دارد، اما به دلیل مشکلات موجود در تأمین سوخت، ناترازی در تولید برق شکل گرفته است. روزانه ۶۵۰ میلیون متر مکعب گاز در کشور مصرف میشود و با کاهش ۲۰ درصدی در این مصرف، میتوانیم مشکل ناترازیها را نیز حل کنیم.
خلیج فارس:روزنامه هممیهن در یادداشتی با عنوان «سیاست “مقلوبه”» ضمن اشاره به مفهوم اصلی سیاست، به برداشت مقلوب از این مفهوم و تحریف این امر در میان نظرسنجان این حوزه پرداخته است.
این روزنامه در سرمقاله خود نوشت: اگر بخواهیم وضعیت ایران را دقیق توصیف و تحلیل کنیم، باید بگوییم که یک ویژگی مهم آن قلب و تحریف امر سیاست در ایران است. سیاست بهمعنای جدلهای بیهوده و تامین منافع شخصی و گروهی نیست. سیاست عالیترین سطح خردمندی و عقلانیت با هدف تامین خیر عمومی است.
سیاست یعنی اداره کشور با هدف تامین رفاه و آسایش و ایجاد اعتمادبهنفس و رضایتمندی بیشتر در مردم است. در این معنا، سیاست چیزی در مقابل اقتصاد و فرهنگ و امور اجتماعی و نظامی و امنیتی نیست؛ بلکه نحوه تنظیم همه این امور برای تامین اهداف ذکر شده است.
متاسفانه وضعیت امر سیاسی در ایران بهگونهای شده است که هرکدام از حوزههای دیگر برای خود متولیانی دارند که میخواهند و میتوانند اداره امور را مطابق ضوابط حوزه خود عهدهدار شوند و آن را در جهت منافع خاص آن حوزه مدیریت کنند.
هیچکدام از این حوزههای پیشگفته در عین استقلال نسبی که دارند و باید هم داشته باشند، حق ندارند بهتنهایی یا بیرون از سیاست تصمیماتی بگیرند که در سرنوشت کشور و ملت تاثیر تعیینکنندهای دارد.
نتیجه این نوع مدیریت امور و دخالتهای جزیرهای در سیاست را در این روزها بهخوبی میبینیم. نیروهای نظامی و امنیتی فقط اولویتهای خود را میبینند. متولیان یا مدعیان فرهنگی نیز اولویتهای دیگری دارند، مردم هم با مشکلات اقتصادی درگیر هستند، مسائل اجتماعی هم کم نیست و هرکس بر حسب سلیقه و از زاویه خود با آنها درگیری دارد.
آنکه باید اینها را با هم جمع و هماهنگ کند و بر حسب امکانات کشور اولویت دهد و حل کند، سیاست است که مرجعیت و نمایندگی گذشته را در میان مردم خود ندارد. این مراجع سیاسی هستند که در برابر مردم پاسخگو باید باشند و متناسب این پاسخگویی و مسئولیتها هم باید قدرت و اختیارات داشته باشند.
ولی، چون قدرت متکثر و پراکنده است و در نقطه مقابل، مسئولیت متمرکز و واحد است، با چنین وضعی، بعید است که بتوان مشکلات را حل کرد. حتی در حد شناخت مشکلات هم تمرکز قدرت وجود ندارد.
جامعهای که برای رفع فیلترینگ ۵ماه مردم را معطل کردند و در پایان هم یک تصمیم نصفه و نیمه و ضعیف گرفتند تا همچنان بازار فیلترشکنفروشها در رونق باشد ولی در عمل معلوم شد که مخالفان رفع فیلترینگ فقط چند ده نفرند؛ آن هم موتورسوار هستند.
این نشان میدهد که یک جای کار سیاست ما ایراد دارد. آنکه خود را در جلسات دولتی قدرتمند نشان میدهد، در عمل و میدان سیاست یک مترسک نحیف و بیخاصیت است. این سیاستورزی نیست که چنین نیروی اندکی که در حد صفر هستند خود را باد کنند و بهجای غول سیاست جا بزنند.
اینها نیروهایی بودند که برای بیش از دو دهه هر رفتاری که خواستند با رانتهای سیاسی انجام دادند و به خودشان هم امر مشتبه شد که گویا پایگاهی و اعتباری در جامعه دارند؛ غافل از اینکه حیات آنان با استفاده از دوپینگ سیاسی ادامه داشت و برخلاف گذشته، امروز امکانات برای دوپینگ فراهم نیست.
ولی مشکل این است که اجازه نمیدهند تا خلأ سیاسی موجود هم پُر شود و سیاست در جایگاه شایسته و بایسته خود قرار گیرد، در نتیجه رفتار آنان موجب ناترازی شدید سیاسی شده است.
ناترازی به این معنی که فعالان موجود در عرصه سیاست، بازتابدهنده نمایندگی اجتماعی و مردم نیستند. در نتیجه مردم کمتر از گذشته در عرصه سیاسی حضور دارند؛ درحالیکه این عرصه باید محل ظهور اراده مردم باشد.
پست های جدیدتر