زیدآبادی: زورگویی مردم را از وطن می‌راند

خلیج فارس: احمد زیدآبادی در کانال تلگرامش نوشت: چقدر آرزو می‌کنم بر روزمرگی‌های زندگی و سیاست، نقطهٔ پایانی گذاشته می‌شد و من فراغت می‌یافتم در بارهٔ مولاعلی کتابی به قطر و حجم “چراغ زمین” می‌نگاشتم.

علی انسانی همه‌جانبه‌نگر و جامع‌الاطراف بود. او هیچ حرفی نمی‌زد و هیچ کاری نمی‌کرد مگر آنکه در بارهٔ منشأ و ابعاد و تأثیر آن حرف یا عمل، به عمیق‌ترین صورت ممکن اندیشیده بود.

یاد زنده‌یاد سیدمحمود طالقانی به خیر. در چند ماهی که فرصت خطبه‌خوانی در مراسم نماز در دانشگاه تهران را پیدا کرد، عمده سخنش تبیین نگرش سیاسی و نوع سیاست‌ورزی علی بود.

گویی هنوز طنین آن صدای گرم و گیرا و نافذ و دل‌نشین در فضا موج می‌زند که به نقل از مولاعلی فریاد می‌زد:

“الیَمینُ و الشِّمالُ مَضَلَّةٌ، و الطَّریقُ الوُسطی هِی الجادَه”

(راست‌روی و چپ‌روی- افراط و تفریط – گمراهی است! مسیر مستقیم، راه تعادل و میانه‌روی است.)

بعد از طالقانی، دیگر کمتر کسی با آن سوز صدا و شور درونی از علی و آموزه‌های آن سخن گفت و به تدریج کار دست واعظان و مداحانی افتاد که خود هیچ معرفت و شناخت واقعی از علی نداشتند و بنا به طبع خویش، علی را دستمایهٔ غلوهای خردسوز و تصفیه‌حساب‌های قدرت‌محور سیاسی قرار دادند!