قدرتنمایی جنگنده «میگ‌۲۹» در آسمان ایران

خلیج فارس: نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، جنگنده‌های میگ ۲۹ خود را برای اسکورت هواپیمای حامل پیکر رهبر شهید به مقصد مشهد به پرواز درآورد. این اقدام یکی از واضح‌ترین نشانه‌های علنی را از فعال و عملیاتی ماندن این جنگنده‌ها ارائه می‌دهد. ویدیوهای منتشرشده از مراحل پایانی این مراسم، میگ ۲۹‌ها را در حال اسکورت نزدیک هواپیما نشان می‌دهند که به‌وضوح به موشک‌های هوا به‌ هوای هدایت فروسرخ R-۷۳ مجهز شده‌اند.

براساس گزارش militarywatchmagazine، وزارت دفاع ایران با برپایی این اسکورت هوایی بر فراز مشهد، درصدد نمایش این موضوع برآمد که توانمندترین واحدهای جنگنده‌اش همچنان عملیاتی هستند. این اقدام پس از عملیات‌های متعدد جنگنده‌های اف ۴ و اف ۵ صورت می‌گیرد؛ جنگنده‌هایی که در ماموریت‌های تهاجمی نفوذی و پرخطر علیه اهدافی در عمق خاک کشورهای هم‌پیمان آمریکا در منطقه خلیج فارس، به موفقیت‌های کاملا غیرمنتظره‌ای دست یافتند و ناظران را به بازنگری جدی در خصوص توانمندی‌های ناوگان هوایی ایران وادار کردند.

توانایی ایران در حفظ و صیانت از ناوگان جنگنده‌های خود در شرایط حملات مداوم، به‌ ویژه با در نظر گرفتن سفارش‌های قطعی این کشور برای خرید ۶۰ فروند جنگنده مدرن نسل +۴ روسی شامل سوخو ۳۰ اس‌ام۲ و سوخو ۳۵ و همچنین گزارش‌های مربوط به سفارش جنگنده‌های پنهان‌کار سوخو ۵۷، اهمیت دوچندانی پیدا می‌کند.

ایران تنها تعداد محدودی جنگنده میگ ۲۹ در اختیار دارد که آن‌ها را در بازه زمانی کوتاهی از روابط دفاعی مستحکم با مسکو تهیه کرد. جنگنده میگ ۲۹ نخستین بار در سال ۱۹۸۲ به نیروی هوایی شوروی پیوست و در کنار صادرات به کشورهای پیمان ورشو، به یوگسلاوی، هند، کره شمالی، کوبا، عراق و سوریه نیز عرضه شد. این جنگنده در مقیاس بسیار وسیع بیش از ۱۰۰ فروند در سال تولید می‌شد که به شوروی اجازه می‌داد ضمن برآورده کردن سریع سفارش‌های جدید، جنگنده‌های قدیمی خط مقدم خود را نیز به‌سرعت با این پرنده جدید جایگزین کند.

چالش به‌روزرسانی و موازنه قدرت در آینده

اگرچه برنامه میگ ۲۹ در ابتدا بسیار نویدبخش بود، اما پس از فروپاشی شوروی، تولید آن به شدت کاهش یافت و تلاش‌ها برای مدرن‌سازی آن محدود شد. ایران برخلاف هند که ناوگان خود را با پشتیبانی روسیه به استاندارد پیشرفته MiG-۲۹UPG ارتقا داده، میگ ۲۹‌های خود را به استانداردهای مدرن مجهز نکرده است. در نتیجه، این جنگنده‌ها همچنان به حسگرها، سیستم‌های تبادل داده (Data Links) و تسلیحات قدیمی‌تر متکی هستند. این پرنده‌ها اگرچه در نقش‌های پدافندی ضد پهپاد و مقابله با جنگنده‌های قدیمی‌تر نظیر اف ۱۵‌های مدل C و D اسرائیل بسیار کارآمد هستند، اما توانایی آن‌ها در درگیری با جنگنده‌های مدرن امروزی محدود است.

انتظار می‌رود تحویل جنگنده‌های مدرن به ایران، به‌ویژه سوخو ۳۵، معادله و موازنه قدرت را در آسمان منطقه به طور کلی دگرگون کند. از سوی دیگر، توانایی اثبات‌شده ایران در حفظ و نگهداری میگ ۲۹‌ها در زیر حملات سنگین و متمرکز، نشان می‌دهد که این کشور احتمالا قادر خواهد بود همین استراتژی بقا را برای جنگنده‌های جدیدتر و پیشرفته‌تر خود نیز پیاده کند.

منبع: عصرایران