356034
منصور حاجی پور | مدرس گردشگری، هتلداری و تشریفات
اخیرا بحث هایی در فضای رسانه ای و اداری کشور در باره حضور برخی مدیران و استانداران بدون کُت در جلسات رسمی مطرح شده و حتی این اقدام به عنون نوعی” کاهش تشریفات”یا ” تغییر در سبک مدیریتی” تفسیر شده است. در نگاه نخست شاید این موضوع امری ساده و ظاهری به نظر برسد، اما در واقع مسئله ای عمیق تراز صرف تغییر پوشش فردی در میان باشد.
باید توجه داشت احساس نخستین، حاوی پیام هر چیزی است که در ظاهر مخاطب مشاهده و یا از رفتار او درک می شود. پس باید آن را مدیریت نمود تا بهترین و شایسته ترین پیام را ارسال نماید.
پوشش مدیران صرفاً یک موضوع شخصی و سلیقهای نیست، بلکه بخشی از زبان غیر کلامی مدیریت، نشانه ای از احترام به ساختار سازمانی و نمایانگر انضباط فردی و جمعی است.
در تمامی نظامهای اداری موفق جهان، ظاهر آراسته، پوشش متناسب و رعایت شئون حرفهای از جمله الزامات مدیریت به شمار میرود؛ زیرا مدیران نه تنها نمایندگان یک دستگاه اجرایی، بلکه الگوهای رفتاری برای کارکنان و نمادهای نظم و انضباط در جامعه هستند.
حضور مدیران با پوشش رسمی و متناسب، به ویژه استفاده از کُت و شلوار در جلسات و مناسبت های اداری و رسمی، صرفاً یک امرتشریفاتی نیست؛ بلکه نشانهای از احترام به مخاطبان، جایگاه سازمانی، فرآیند تصمیمگیری واهمیت موضوعاتی است که درآن جلسات مورد بررسی قرارمیگیرد.
ظاهر آراسته و لباس برازنده، به اقتدار مدیریتی، اعتماد عمومی و اعتبار سازمانی نیز کمک میکند و در شکلگیری برداشت مثبت افکار عمومی از کارآمدی نظام اداری نقش مؤثری دارد.
بیتردید جامعه از مدیران انتظار تجملگرایی ندارد، اما انتظار دارد مسئولان در عین ساده زیستی، شأن و وقار جایگاه مدیریتی را حفظ کنند. همانگونه که رعایت نظم درگفتار، رفتار و تصمیمگیری ضروری است،آراستگی ظاهری وانتخاب پوشش مناسب نیز بخشی ازفرهنگ حرفهای مدیریت محسوب میشود.
بنابراین شایسته است در مسیر اصلاحات اداری، میان “کاهش تشریفات غیر ضروری” و “حفظ اصول حرفه ای و ظاهری مدیریت” تفکیک روشنی قائل شویم. چرا که حذف تدریجی استانداردهای پوششی در جلسات رسمی و مهم، این پیام را به بدنه اداری و افکار عمومی منتقل می کند که قواعد حرفه ای نیز قابل اغماض و تفسیر سلیقه ای هستند، امری که در بلند مدت می تواند به تضعیف فرهنگ سازمانی منجر شود.
در نهایت حفظ ظاهرآراسته و پوشیدن لباس برازنده درجلسات رسمی، یک تشریفات زائد نیست؛ بلکه بخشی از احترام به خود، مردم، نظام اداری و جایگاه مدیریتی محسوب می شود.
در این زمینه
https://www.pgnews.ir/?p=356034
12 نظر
این در حالیست که کشوری مثل قطر در تابستان در استادیوم وقتی بازیکنان روی نیمکت ذخیره هستند روی پای خود پتو انداخته تا سردشان نشود و یا با ایده تغییر رنگ کف خیابان ها از دمای هوا می کاهند
با درود و ادب ،
ضمن تائید فرمایشات استاد گرانقدر جناب دکتر حاجی پور و تشکر ویژه از نگاه دقیق ،عمیق و کارشناسانه ایشان ، پر واضح است فرمایشات استاد برگرفته از قوانین ، پروتکلها و مجموعه قواعد ساری و جاری در سطح جوامع ملی و یقینا بین الملی می باشد . لذا متاسفانه باشتباه برخی از دوستان بویژه مدیران و مسئولین بعضا بسیار ساده ار کنار این قوانین عبور می نمایند ،بی آنکه متوجه موضوع شوند و فهم عمیق و دقیقی از آن داشته باشند. لذا مطمئنا در دنیای امروز، نوع پوشش رفتار ،گفتار و رعایت بسیاری از اصول حرفه ای ، نحوه معاشرت و الگوهای رفتاری بصورت مستقیم و جدی در نوع تعاملات و ارتباطات تاثیر گذار خواهد بود.
تشریفات و اصول آداب و معاشرت بویژه رعایت نوع پوشش در دنیای پیچیده امروز ،حائز اهمیت می باشد.
با سپاس و احترام
سلام دوستان ما از موقعی بهش گفتن کت نپوش پریشونن مریض شده اخلاقش خراب شده
حکایت کاپشن مموتی شده
با سلام
اینگونه رفتارها فقط نشانه خودشیرینی و تقلید کورکورانه هست.
بسیار عالی”مدیران می بایست درعمل نشان دهند دارای کارایی لازم هستندنه صرفا با تغییر پوشش رسمی وحرفه ای که لازمه ساختار اداری می باشد.
حفظ آراستگی زمانی ارزش دارد که مدیر تخصص و توانمندی لازم را داشته باشد نه صرف اینکه مدیر است با پوشیدن کت جایگاه مدیریت حفظ می شود ، کسی که در کار خود کارایی ندارد شما از پارچه ایتالیایی برایش هم کت بدوزید و شب و روز هم کت بپوشد بر بهره وری سازمان مربوطه چیزی نخواهد افزود.
ما، قاعده میسازیم و آنرا جزو فرهنگ سازمانی میکنیم؛ مثلاً اتاق بزرگ برای مدیر، کت و شلوار، ماشین فلان، ایجاد سلسله مراتب بلند سازمانی و ..
اینها قاعده سازی است. با حذف ادابازی هم میتوان سرپرستی و مدیریت کرد.
اجرای نامه و تصمیم مدیر ربطی به نوع پوشش و کت مدیر ندارد؛ پس مدلهای خودساخته را که نبودشان هیچ خللی به احترام به مشتری ، تصمیم سازی و جایگاه سازمانی وارد نمیکند را باید دور انداخت.البته که نیاز به گذشت زمان و خونگیری با الزامات جدید و اجتناب از آرائ نامیمون گذشته دارد.
با این تحلیل مارک زاکربرگ و ایلان ماسک و بسیاری از مدیران موفق بزرگترین سازمان های جهان مدیران خوبی نیستند. هر وقت این افکار پوسیده رو کنار گذاشتیم و شاخص های کلیدی عملکرد مدیریتی رو صادقانه ارزیابی و اعلام کردیم بعد به این دغدغه ها هم میشه فکر کرد
مگرمشکل کشور ما کت وشلوار و یا آستین کوتاه می باشد مشکل کشور نقاب و دوچهره بودن ودزد بودن است
باسلام وقتی میشه با لباس مناسب وکمتر در مصرف برق صرفه جویی چندین میلیاردی کردچرا انجام ندیم بعضی مدیرها قبلاً اتاقشون رو یخ میکردن وکت میپوشیدند اقتصاد مقاومتی یعنی همین
اصل کار هست نه کت وشلوار.گرمای ۵۰ درجه و کت جور در نمیاد