امید زاهد | کارشناس پژوهشی بنیاد ایران شناسی شعبه بوشهر
زنده یاد محمدعلی درویشی، «دِلو»، از همان انسانهایی بود که نامش با فوتبال، جوانمردی و فرهنگ بوشهر گره خورده است. دلو، متولد دوم اسفند ۱۳۱۴ در محله بهبهانی بندر بوشهر، از دل زمینهای خاکی برخاست و عشق به فوتبال را آموخت. با پیراهن ایرانجوان بوشهر سالها در میدان درخشید. وفاداری بیپایانش به ایرانجوان و مردمی بودنش از او بعدها اسطورهای ساخت فراموش ناشدنی!
استعداد، غیرت و تعصب او نسبت به پیراهن ایرانجوان باعث شد سالها در ترکیب این تیم به میدان برود. هرچند مدتی کوتاه به دعوت چهرههای سرشناس فوتبال بوشهر، از جمله زنگویی، پوربهی، رزمی و گرانبها، به تیم شاهین پیوست، اما عشق عمیقش به ایرانجوان او را دوباره به خانه همیشگیاش بازگرداند. او تا ۳۷ سالگی در میدان فوتبال جنگید و همواره فوتبال را عرصه رفاقت، اخلاق و جوانمردی میدانست.
پس از پایان دوران بازیگری، سکوهای ورزشگاه خانه همیشگی او شد. صدای گرم او بخشی از هویت فوتبال بوشهر را تشکیل میداد؛ «مرد میدان است، یا علی مدد حب خوبان است، یا علی مدد شیر میدان است، یا علی مدد».
محمدعلی درویشی در سال ۱۳۵۹ به زیارت خانه خدا مشرف شد. این سفر معنوی، نقطه عطفی در زندگی او بود و روحیه معنوی و فروتنی او را بیش از پیش آشکار ساخت. کسانی که پس از بازگشت به دیدارش رفتند، از تحول روحی و معنوی او سخن گفتهاند؛ مردی که بیش از گذشته خدمت به مردم، احترام به دیگران و اخلاق نیکو را سرلوحه زندگی خود قرار داده بود.
در فرهنگ مردم بوشهر، «دِلو» تنها یک لقب نیست. زندهیاد دکتر حمیدی در فرهنگنامه بوشهر مینویسد که دلو به انسان دلیر، نترس و باجرأت گفته میشود. بیتردید این معنا، شایستهترین توصیف برای محمدعلی درویشی بود؛ مردی که شجاعت را با اخلاق، غیرت را با مهربانی و قدرت را با فروتنی درآمیخته بود.
او از نسل داش مشتیها و جوانمردان اصیل بوشهر بود؛ نسلی که دفاع از مظلوم، احترام به مردم و دستگیری از نیازمندان را وظیفه خود میدانست. در روزگاری که مرام و معرفت، سرمایه اجتماعی محلهها بود، در کنار بزرگانی چون محمدصادق پورصباغ، عباس عیوقی، حبیب ابراهیمزاده و دیگر جوانمردان شهر، هرگاه ظلمی بر کسی میرفت یا حقی پایمال میشد، بیدرنگ برای دفاع از مظلوم به میدان میآمد. شجاعت او همراه با ادب، انصاف و احترام بود و همین ویژگیها سبب شد در میان مردم، از احترام ویژهای برخوردار شود.
همواره نوجوانان را تشویق میکرد. جوانان را با واژه «مَرد» خطاب میکرد تا عزتنفس و مسئولیتپذیری را در آنان تقویت کند. یکی از جلوههای ماندگار مسئولیت اجتماعی او به ماجرای ساخت شهرک چهارصد دستگاه در محدوده کوی شکری بازمیگردد. در آن زمان، عبور ماشینآلات سنگین از میان قبرستان شکری موجب تخریب شماری از قبور، از جمله مزار برادر دلو، شد. او با همکاری مردم محله و شهر، پیشگام دیوارکشی و حفاظت از قبرستان شد تا از تخریب بیشتر جلوگیری شود. این اقدام، نمونهای از حس مسئولیت و دلبستگی او به هویت مردم شهر بود. دیواری که همچنان به دور قبرستان صد ساله بوشهر ایستاده است(1405).
در آذرماه 1403، با حضور پیشکسوتان باشگاه ایرانجوان و اعضای کمیته هنری ورزشی بنیاد رشد و اندیشه سازندگی استان بوشهر، از دههها خدمات ورزشی و اجتماعی محمدعلی درویشی تجلیل شد. در آن آیین، او بهعنوان یکی از سرمایههای ارزشمند ورزش بوشهر معرفی شد. در سالهای پایانی عمر نیز، با وجود کهولت سن، همچنان در ورزشگاه حضور مییافت و با همان شور همیشگی تیم محبوبش را همراهی میکرد. در این سالها، فرزندش سعید درویشی، بازیکن و کاپیتان پیشین ایرانجوان، همواره در کنار پدر بود و با احترام و محبت مثالزدنی از او مراقبت میکرد.
سرانجام دلو این چهره محبوب مردمی، در ۲۰ تیرماه ۱۴۰۵ در زادگاهش بندر بوشهر، دیده از جهان فروبست و پیکرش 22 تیرماه در قطعه نامآوران و هنرمندان بهشت صادق بوشهر آرام گرفت. در جایی که سالها پیش، وقتی حرمت قبرستان شکری (بهشت صادق) شکسته شد، پیشقدم شد، مردم را همراه کرد و دیوار اطراف بهشت صادق را بنا نهاد. و امروز خودش در همان آرامش، پشت همان دیوارها، برای همیشه جهان فانی را وداع گفت و به دیار باقی شتافت.
دلو درویشی به ما آموخت، بزرگترین یادگار یک انسان، نه سنگ و نه بنا، بلکه مرام و انسانیت است. مردی که در عمل نشان داد بزرگترین افتخار، نه قهرمانی در میدان فوتبال، بلکه قهرمانی در دلهای مردم است.
منبع نوشتاری: فرهنگنامه بوشهر(دکتر حمیدی) دروازه بوشهر (غلامرضا شریفیخواه)، یادداشت حسین شادکامی در گروه دوستداران بوشهر (نسیم جنوب)
جمشید شکوهی
بعضی انسانها با رفتن شان تمام نمیشوند؛ تازه از همان لحظه، نام شان در حافظه یک شهر ماندگارتر میشود. هفته گذشته، بوشهر مردی را به خاک سپرد که سالها نامش با مرام، معرفت، غیرت و مردانگی عجین شده بود؛ مردی از جنس مردم، برای مردم و در کنار مردم.
محمدعلی درویشی، معروف به دلو، از آن مردانی بود که حضورش برای بسیاری دلگرمی بود. از لوطیان بااصالت این دیار که رسم جوانمردی را نه در حرف، بلکه در عمل معنا میکرد. مردی که اگر کسی گرفتار بود، دست یاریاش را دریغ نمیکرد؛ اگر حقی پایمال میشد، سکوت نمیکرد؛ و اگر زورگویی در برابر مردم قرار میگرفت، با تمام وجود در کنار مظلوم میایستاد.
دلو، علاوه بر اینکه از بازیکنان دوستداشتنی و خاطرهساز ایرانجوان بوشهر بود و سالهایی را با عشق به پیراهن این تیم سپری کرد، در قلب مردم جایگاه دیگری داشت؛ جایگاهی که با محبت، گذشت، رفاقت و دستگیری از نیازمندان به دست آمده بود.
مردم بوشهر نشان دادند که قدر مردان بزرگ خود را میدانند. در مراسم تشییع پیکر، آیین خاکسپاری و برپایی مراسم یادبود، سنگ تمام گذاشتند؛ از پیر و جوان، ورزشکار و پیشکسوت، دوست و آشنا و همه کسانی که خاطرهای از مرام و بزرگواری او داشتند، آمدند تا آخرین بدرقه را برای مردی انجام دهند که سالها کنار مردم ایستاده بود.
چه زیباست که آدمی آنچنان زندگی کند که پس از رفتنش، نه فقط خانواده و نزدیکان، بلکه یک شهر برایش دلتنگ شود. بوشهری ها با حضور پرشور خود نشان دادند که مردانگی هرگز نمیمیرد؛ بلکه از نسلی به نسل دیگر منتقل میشود.
دلو رفت، اما مرامش ماند…
صدایش خاموش شد، اما خاطراتش در کوچههای بوشهر خواهد پیچید…
نامش زیر خاک آرام گرفت، اما بزرگیاش در دل مردم این دیار زنده خواهد ماند.
روحت شاد مرد بزرگ بوشهر؛
خداوند تو را با خوبان محشور کند و به خانواده، دوستان و همه داغداران صبر و آرامش عطا فرماید.
در این زمینه
خلیج فارس: نماینده ولی فقیه در استان بوشهر با حضور در منزل پیشکسوت فوتبال استان با وی دیدار کرد.
به گزارش خلیج فارس، حجتالاسلام والمسلمین صفایی بوشهری نماینده ولی فقیه در استان بوشهر امروز با حضور در منزل محمدعلی درویشی پیشکسوت فوتبال استان و باشگاه ایرانجوان بوشهر و یکی از خیرین مردمدار با وی دیدار کرد.
این دیدار که در فضایی صمیمی برگزار شد، امام جمعه بوشهر ضمن تسلیت درگذشت دختر درویشی برای آن مرحومه علو درجات و برای این پیشکسوت آرزوی بهبود هر چه سریعتر از خداوند متعال مسالت کرد.
حجتالاسلام والمسلمین صفایی بوشهری در این دیدار به رسم قدردانی یک جلد قرآن کریم اهدا کرد و درویشی نیز از امام جمعه بوشهر به جهت این حضور تشکر و قدردانی کرد.
منبع: حوزه نیوز