غلامحسین کروبی
معمارِ وطن، تو تنها سازنده نیستی؛
تو نگهبانِ روحِ تاریخ هستی؛ قلب ما با تو میتپد که برای هر سنگِ رها شده از بناهای باستانیمان، اشک و خشم میریزی؛
چرا که میدانی هر اثرِ از دست رفته، بخشی از هویتِ گمشدهی ماست.
ای معمارِ هنرمند و وطنپرست، نگاهِ تو بر ویرانههایی که جنگ بر آنها روا داشته، تنها یک نگاه فنی نیست؛
نگاه تو، سوگواریِ یک هنرمند برای زیباییهای از دست رفته و فریادِ عدالتخواهی برای میراثی است که در آتشِ تجاوزات سوخت.
وقتی بناهای باستانی زیر ضربات جنگ و تهاجم فرو میریزند، دستانِ معماران، دستانِ بریدنِ پیوندِ ما با اصالت خویش است.

تسلیت به نگاههای بیدار و دلهای سوختهی معمارانی که میراثِ ایران را در دل خود زنده نگه داشتهاند.
معماری، هنرِ ماندگاری است، اما چه دردناک است وقتی هنرمندِ وطن، شاهدِ نابودیِ ماندگاریهای تاریخ توسط دشمن است؛
تو که با عشق بنا میسازی، امروز با تمام وجود برای میراثِ ویران شدهی ما میگری و این، بالاترین سطحِ وطندوستی است.
برای معمارانی که میانِ طرحهای آینده و ویرانههای گذشته ایستادهاند؛
برای کسانی که میراثِ باستانیمان را با چشمانی اشکبار و قلبی سرشار از غیرت تماشا میکنند. شما تنها معمار نیستید، شما حافظانِ حافظهی تاریخی این سرزمین هستید.
سوم اردیبهشتماه به مناسبت بزرگداشت شیخ بهایی، دانشمند و معمار برجسته ایرانی، به نام «روز ملی معمار» نامگذاری شده است. تمرکز این روز در ایران، گرامیداشت میراث معماری ایرانی و تجلیل از معماران معاصر این مرز و بوم است.
341538